Whitechapel (stacja kolejowa)

Whitechapel Road – ulica we wschodniej części Londynu, na terenie gminy Tower Hamlets, biegnącą przez dzielnicę Whitechapel, jedna z głównych dróg prowadzących z londyńskiego City w kierunku wschodnim. Jej zachodnie przedłużenie stanowi Whitechapel High Street, a wschodnie – Mile End Road. Obszar wzdłuż ulicy jest skupiskiem mniejszości narodowych i etnicznych, dawniej w szczególności społeczności żydowskiej, a od XX wieku – bangladeskiej. We wschodniej części ulicy mieści się targ uliczny Whitechapel Market, na którym sprzedawane są m.in. żywność, odzież, tkaniny i biżuteria. Przy ulicy zlokalizowany jest kompleks szpitalny Royal London Hospital, ratusz gminy Tower Hamlets (w dawnym gmachu szpitalnym) oraz jeden z największych meczetów w Wielkiej Brytanii – East London Mosque.

Cmentarz żydowski przy Brady Street (ang. Brady Street Cemetery) – cmentarz żydowski zlokalizowany przy Brady Street w Londynie, na terenie East Endu, w Whitechapel (dzielnica Tower Hamlets).

Synagoga Fieldgate w Londynie – synagoga położona na ulicy 41 Fieldgate Street w Londynie. Została założona w 1899 roku. W 1950 budynek synagogi został odbudowany po zniszczeniach wywołanych niemieckimi nalotami bombowymi podczas II wojny światowej. Do końca 2007 roku była jedną z ostatnich funkcjonujących synagog w Londynie, jednakże z braku wiernych synagogę ostatecznie zamknięto. Synagoga na Fieldgate Road sąsiaduje z East London Mosque, jednym z największych meczetów w Wielkiej Brytanii. W 2008 roku synagoga została otwarta na czas obchodów Jom Kipur, a członkowie lokalnej społeczności żydowskiej starają się o jej regularne otwarcie.

Strzelanina na Sidney Street, znana również jako oblężenie Sidney Street lub bitwa o Stepney – wydarzenie, które miało miejsce w styczniu 1911 roku w londyńskim East Endzie między połączonymi siłami policji i wojska a dwoma łotewskimi rewolucjonistami. Strzelanina była kulminacją serii wydarzeń, która rozpoczęła się w grudniu 1910 roku od próby napadu na sklep z biżuterią w Houndsditch w londyńskim City, dokonanej przez gang łotewskich imigrantów. W wyniku napadu zginęło trzech policjantów (sierż. Bentley i Tucker oraz posterunkowy Choat), dwóch kolejnych zostało rannych, a George Gardstein, kluczowy członek gangu, zginął. Śledztwo przeprowadzone przez policję metropolitalną i londyńską pozwoliło zidentyfikować wspólników Gardsteina, z których większość została aresztowana w ciągu dwóch tygodni. Policja została poinformowana, że dwóch ostatnich członków gangu ukrywa się pod adresem Sidney Street 100 w Stepney. Rankiem 3 stycznia ewakuowano okolicznych mieszkańców, a ok. 7:30 wybuchła strzelanina. Uzbrojeni w słabszą broń, policjanci zwrócili się o pomoc do wojska. Oblężenie trwało około sześciu godzin. Pod koniec starcia budynek stanął w płomieniach; nie ustalono konkretnej przyczyny pożaru. Jeden z przestępców w budynku został postrzelony, zanim rozprzestrzenił się ogień. Podczas gdy londyńska straż pożarna dogaszała ruiny – w których znaleziono dwa ciała – budynek zawalił się, zabijając strażaka Charlesa Pearsona. Strzelanina na Sidney Street była pierwszym przypadkiem, kiedy brytyjska policja zwróciła się o pomoc wojskową w starciu z uzbrojonym przeciwnikiem. Było to również pierwsze oblężenie w Wielkiej Brytanii, które zostało utrwalone na taśmie filmowej, ponieważ wydarzenia nagrali reporterzy agencji Pathé News. Niektóre nagrania i zdjęcia uwieczniły obecnego na miejscu ówczesnego ministra spraw wewnętrznych Winstona Churchilla. Jego obecność wywołała polityczny spór o konieczność obecności w miejscu strzelaniny tak wysoko postawionego urzędnika państwowego. Podczas procesu w maju 1911 roku, w którym aresztowano osoby odpowiedzialne za napad w Houndsditch, oskarżeni z wyjątkiem jednego zostali uniewinnieni; wyrok ten został uchylony w postępowaniu apelacyjnym. Wydarzenia zostały sfabularyzowane w filmach – Człowiek, który wiedział za dużo (1934) i Oblężenie Sidney Street (1960) – oraz w powieściach. Poległych policjantów i strażaka upamiętniono tablicami pamiątkowymi.

East End (z ang. „wschodni kraniec”) – tradycyjna nazwa rejonu obejmującego dzielnice Londynu położone we wschodniej części miasta, na wschód od średniowiecznych murów City of London i na północ od Tamizy. Rejon ten kojarzony był, w szczególności w XIX i na początku XX wieku, z ubóstwem. Był miejscem zamieszkania klasy robotniczej oraz licznych społeczności imigranckich. Wielu mieszkańców znajdowało zatrudnienie w porcie londyńskim. Dużymi problemami były przeludnienie oraz przestępczość (działał tu m.in. Kuba Rozpruwacz). Zasadnicza część East Endu znajduje się w granicach gminy Tower Hamlets. Zalicza się do niego m.in. dzielnice Whitechapel, Spitalfields, Stepney oraz Bethnal Green. Granice obszaru, z wyjątkiem zachodniej, nie są ściśle zdefiniowane. Za wschodnią uznawana bywa rzeka Lea.

Whitechapel – dzielnica w Londynie (Wielka Brytania), na terenie gminy Tower Hamlets, zaliczana do East Endu, położona bezpośrednio na wschód od londyńskiego City, ok. 5,5 km na wschód od Charing Cross. Przybliżone granice dzielnicy wyznaczają ulice: Bishopsgate na zachodzie, Hanbury Street na północy, Brady Street oraz Cavell Street na wschodzie i Commercial Road na południu.

Shadwell – stacja kolejowa w Londynie, na terenie London Borough of Tower Hamlets, zarządzana i obsługiwana przez London Overground jako część East London Line. W latach 1876–2007 należała do sieci metra, podobnie jak cała "stara" East London Line. W roku 2007 skorzystało z niej ok. 1,78 mln pasażerów. Zarówno stacja, jak i cała linia, zostały otwarte po modernizacji w kwietniu 2010 roku, już w ramach sieci kolejowej. W bezpośrednim sąsiedztwie stacji znajduje się stacja Docklands Light Railway o takiej samej nazwie, co umożliwia dogodne przesiadki. Obie stacje uważane są jednakże za odrębne obiekty.

Bethnal Green Station jest stacją londyńskiego metra położoną na trasie Central Line w dzielnicy Bethnal Green, we wschodnim Londynie. Znajduje się pomiędzy stacjami Liverpool Street i Mile End, w drugiej strefie biletowej. Powstała w ramach długoterminowego planu rozbudowy linii Central Line na wschód 4 grudnia 1946 roku. Rocznie stacja obsługuje 15,06 miliona pasażerów.

Bethnal Green – dzielnica Londynu (Anglia), leżąca w gminie Tower Hamlets, we wschodniej części miasta.

Bethnal Green – stacja kolejowa w Londynie, w dzielnicy Tower Hamlets, ze stacji korzystają pociągi brytyjskiego przewoźnika National Express East Anglia. W systemie londyńskiej komunikacji miejskiej należy do drugiej strefy biletowej. Stacja posiada połączenia kolejowe z London Liverpool Street, Cheshunt, Enfield oraz Chingford, w północnym Londynie. Średnio ze stacji korzysta 0,5 miliona pasażerów rocznie.

Jack the Ripper Museum (pol. Muzeum Kuby Rozpruwacza) – muzeum otwarte w sierpniu 2015 na ulicy Cable Street w Londynie, którego celem jest przybliżenie historii dzielnicy Whitechapel we wschodnim Londynie, w której Kuba Rozpruwacz dokonywał swoich morderstw w 1888. Ekspozycja muzeum składa się z sześciu pięter na których znajdują się oryginalne przedmioty z okresu epoki wiktoriańskiej, woskowe odtworzenie sceny zabójstwa Catherine Eddowes, pokój w jakim mógł mieszkać Kuba Rozpruwacz, posterunek policji z materiałami dowodowymi i wyposażeniem policjanta który znalazł zwłoki Eddowes (notes, gwizdek, pałka, kajdanki), sypialnia Mary Jane Kelly (jednej z ofiar) i kostnica.

Wapping – osiedle we wschodniej dzielnicy Londynu Tower Hamlets. Od zachodu graniczy z City, od południa z rzeką Tamizą, północną granicę wytycza ulica The Highway. Jest to dawna dzielnica portowa - stanowi część historycznych Docklands, które w XIX wieku było największym portem na świecie. Podczas II wojny światowej porty londyńskie, wraz z nimi Wapping, zostały mocno zbombardowane (The Blitz). W latach 70. XX wieku port londyński przeniesiono bliżej morza, tam gdzie mogły dopłynąć dużo większe statki, a infrastrukturę w Wapping zlikwidowano. W latach 80. i 90. XX wieku spółka London Docklands Development Corporation zamieniła całe Docklands, od Wapping aż po Canary Wharf, w dzielnicę mieszkalną. Zbudowano nowe osiedla, szkoły, wiele budynków magazynowych przekształcono w luksusowe apartamentowce (lofty). Układ historycznych kanałów i doków w dużej części zachowano.