Heiligensee (dzielnica)

Labeser Weg – ulica w Berlinie, w dzielnicy Tiergarten. Ulica ma tylko 21. numerów i 227 metrów długości. Nazwa ulicy obowiązuje od 25 sierpnia 1939 roku i nadano ją z uwagi na zasługi łobeskich szewców, którzy od XVII wieku wyrabiali i rozprowadzali słynne Pantofle łobeskie. Pantofle te zwane Schlurren dały miastu Labes (od roku 1860 siedziba Powiatu Regenwalde, obecnie Łobez), znany na Pomorzu przydomek Schlurr Lobs lub Schlurr-Labs. Powiat Regenwalde (obecnie Powiat łobeski) i jego wcześniejszą siedzibę Regenwalde (obecnie Resko) uhonorowano w Berlinie ulicą Regenwalder Weg w dniu 24 lipca 1954 roku.

Konradshöhe, Berlin-Konradshöhe – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Od 1 października 1920 w granicach miasta. W latach 90. w dzielnicy mieszkał niemiecki piosenkarz Matthias Reim.

Alt-Tegel – stacja początkowa metra w Berlinie na linii U6. Stacja została otwarta w 1958. Znajduje się w dzielnicy Tegel, w okręgu administracyjnym Reinickendorf, dokładnie pod skrzyżowaniem Alt-Tegel/Karolinen-/Bernstoff-/Gorkistraße.

Tegel, Berlin-Tegel – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Od 1 października 1920 w granicach miasta. W dzielnicy znajduje się port lotniczy Berlin-Tegel, pałac Tegel, Zakład Karny Tegel.

Borsig – niemieckie przedsiębiorstwo z siedzibą w Berlinie, producent silników parowych i parowozów. W 1836 roku Johann Carl Friedrich August Borsig założył odlewnię żeliwa w Alt-Moabit, gdzie początkowo budował silniki parowe na własne potrzeby. Wkrótce jednak skupił się na budowie lokomotyw. W ciągu pierwszych kilku lat lokomotywy Borsiga miały trudności z angielską konkurencją. Wkrótce jednak zapotrzebowanie szybko wzrosło, a jego firma rozwinęła się w największą wtedy fabrykę lokomotyw na kontynencie, która sprzedawała swoje lokomotywy za granicę. Fabryka wyprodukowała w latach 1935–1937 trzy parowozy Baureihe 05 dla kolei niemieckich. Jeden z parowozów ustanowił rekord prędkości 200,4 km/h

Borsigwerke – stacja metra w Berlinie na linii U6, w dzielnicy Tegel, w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Stacja została otwarta w 1958.

Frohnau, Berlin-Frohnau – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Od 1 października 1920 w granicach miasta. W dzielnicy znajduje się stacja kolejowa Berlin-Frohnau.

Holzhauser Straße – stacja metra w Berlinie na linii U6, w dzielnicy Tegel, w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Stacja została otwarta w 1958.

Cmentarz prawosławny w Berlinie (Russischer Friedhof Berlin Tegel, Русское кладбище Берлин-Тегель) został założony w 1893 w okręgu Reinickendorf. Zajmuje powierzchnię 2 hektarów. Grunt pod przyszły cmentarz zakupiła podlegająca Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu parafia w Berlinie w 1892 za 30 tys. marek. Na nabytej działce planowano wznieść także cerkiew. 3 czerwca 1893 został położony kamień węgielny pod niewielką cerkiew Świętych Konstantyna i Heleny zaprojektowaną przez Alberta Bohma. Na obszarze przeznaczonym na cmentarz rozrzucono warstwę specjalnie przywiezionej ziemi z Rosji. 2 czerwca 1894 odbył się pierwszy pochówek. Cmentarz szybko stał się miejscem pogrzebów najbardziej znacznych rodów rosyjskiej arystokracji: Kropotkinów, Golicynów, Daszkowów, chowano na nim oficerów i urzędników carskich, a także emigracyjnych artystów i intelektualistów. Pod północnym murem cmentarza wzniesiono pomnik kompozytora Michaiła Glinki (pochowanego w Petersburgu). W czasie II wojny światowej cmentarz został zdewastowany. Pamiątką po powojennej restauracji jest dziewięć zabytkowych dzwonów wywiezionych z ZSRR przez wojska hitlerowskie i odnalezionych w Berlinie zdobytym przez Armię Czerwoną. Dzwony te ustawione zostały w pobliżu bramy wejściowej na cmentarz. Prace remontowe, ratujące wiele zaniedbanych nagrobków przed zupełnym zniszczeniem, zostały ponownie podjęte w latach 90. XX wieku i zakończone w 2005, głównie za pieniądze prywatnych ofiarodawców.

Haselhorst – stacja metra w Berlinie na linii U7, w dzielnicy Haselhorst, w okręgu administracyjnym Spandau. Stacja została otwarta w 1984.

Parafia Świętych Konstantyna i Heleny – jedna z czterech rosyjskich parafii prawosławnych w Berlinie. Założona w latach 80. XX wieku z inicjatywy miejscowej rosyjskiej społeczności prawosławnej. Jej świątynią parafialną jest wzniesiona w 1893 dawna cerkiew cmentarna św. Konstantyna i św. Heleny.

Cerkiew Świętych Konstantyna i Heleny – cerkiew prawosławna w Berlinie, w obrębie cmentarza prawosławnego, w okręgu Reinickendorf. Cerkiew powstała w 1893 z przeznaczeniem na świątynię cmentarną na nowo powstałym cmentarzu prawosławnym według projektu Alberta Bohma. W czasie II wojny światowej została poważnie uszkodzona, została wyremontowana dopiero w latach 80. i 90. XX wieku, gdy groziła już zawaleniem, przy pomocy finansowej miasta Berlina. Od lat 80. XX wieku jest cerkwią parafialną. Do parafii pod tym samym wezwaniem, co cerkiew, należy ok. 200 wiernych różnych narodowości. Cerkiew zbudowana została w stylu bizantyjsko-moskiewskim, z pięcioma cebulastymi kopułami malowanymi na błękitno. Wejście do budynku prowadzi przez schody i portal z dwiema kolumnami. Obiekt jest bogato zdobiony z zewnątrz: podstawę głównej kopuły dekoruje kilka rzędów oślich grzbietów, poniżej usytuowanych w narożnikach mniejszych kopuł wyrzeźbione zostały równoramienne krzyże. Okna w cerkwi są półkoliste, z witrażami i ozdobnymi obramowaniami. Całość została wybudowana na planie kwadratu.