Canonical

Fleet Street – ulica w Londynie, na terenie City of London, stanowiąca część głównego traktu łączącego City z Westminsterem, w przeszłości siedziba licznych wydawnictw prasowych.

Instytut Kultury Polskiej w Londynie (ang. Polish Cultural Institute in London) – polska placówka kulturalna w stolicy Wielkiej Brytanii podlegająca Ministerstwu Spraw Zagranicznych RP.

Parafia Zaśnięcia Matki Bożej – parafia prawosławna w Londynie, w dzielnicy Holborn. Podlega Wikariatowi Wielkiej Brytanii i Irlandii Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Parafii Rosyjskich. Nabożeństwa w parafii odbywają się w każdą pierwszą, trzecią i piątą niedzielę miesiąca w anglikańskim kościele św. Andrzeja.

Temple Church – królewski kościół anglikański znajdujący się w londyńskim City, położony pomiędzy Fleet Street i Tamizą, zbudowany w XII w. przez zakon templariuszy jako ich angielska siedziba. Kościół jest jednym ze szczególnych królewskich kościołów (ang. royal peculiar) wyjętych spod jurysdykcji biskupiej, podległych bezpośrednio głowie kościoła anglikańskiego angielskiemu monarsze.

Chancery Lane Station – stacja londyńskiego metra położona na trasie Central Line pomiędzy stacjami Holborn i St. Paul’s, w pierwszej strefie biletowej. Znajduje się na połączeniu High Holborn, Hatton Garden i Gray's Inn Road. Na stacji Chancery Lane znajdują się najkrótsze schody ruchome w całym systemie metra londyńskiego, mają zaledwie 9,1 metra (50 schodów).

Holborn Viaduct – most w Londynie i nazwa ulicy, która na nim biegnie (stanowiąca część drogi A40). Łączy ulicę Holborn z Newgate Street w dzielnicy City of London. Budowa trwała w latach 1863-1869, według projektu architekta Williama Haywooda. Był to pierwszy wiadukt na świecie, a jego koszt oszacowano na 2 miliony funtów. Został otwarty przez królową Wiktorię, w tym samym dniu co Blackfriars Bridge. Na balustradzie wiaduktu umieszczone są cztery rzeźby. Na południowej stronie figury reprezentujące "handel" i "rolnictwo", ich autorem jest rzeźbiarz Henry Bursill. Na północnej stronie figury przedstawiają "naukę" i "sztuki piękne" i zostały wykonane, podobnie jak cztery skrzydlate lwy na końcach wiaduktu, przez firmę Farmer & Brindley. W pobliżu znajdowała się niegdyś stacja kolejowa Holborn Viaduct, ale została zastąpiona przez stację City Thameslink, zlokalizowaną przy Ludgate Circus.

Pałac Bridewell (ang. Bridewell Palace) – budynek istniejący w Londynie od XVI do XIX wieku, początkowo stanowiący siedzibę króla Henryka VIII, a potem zamieniony na więzienie. Henryk VIII wydał na budowę pałacu kwotę 39 tysięcy ówczesnych funtów. Wprowadził się do nowego gmachu w 1515, mieszkał tam 8 lat. W 1530 budynek stracił status rezydencji królewskiej, a rok później został wydzierżawiony poselstwu Francji, któremu służył przez osiem kolejnych lat. W 1553 Edward VI przekazał budynek władzom miejskim Londynu, które utworzyły tam szpital, warsztaty oraz więzienie. Po jakimś czasie słowo "Bridewell" stało się w angielszczyźnie tak mocno utożsamiane z więzieniem, że wiele kolejnych instytucji tego rodzaju w Wielkiej Brytanii, a później także Irlandii i Kanadzie, umieszczało je w swojej nazwie. Budynek w znacznej mierze spłonął podczas wielkiego pożaru z 1666, ale został odbudowany – mieściły się tam więzienie i szkoła. Obie instytucje działały do lat 50. XIX wieku. Pałac został rozebrany w latach 1863–1864. Od 1931 w jego miejscu stoi gmach stanowiący brytyjską siedzibę koncernu Unilever.

Piriform – przedsiębiorstwo produkujące oprogramowanie z siedzibą w West End w Londynie w Wielkiej Brytanii. Dotychczasowymi programami firmy są CCleaner, Recuva, Defraggler, Speccy, CCleaner for Android, CCleaner Business Edition, CCleaner Network Edition i Agomo, które przeznaczone są dla systemów Android i Windows. Dwa kolejne programy są w produkcji. Słowo piriform oznacza „w kształcie gruszki”. Znaczenie to jest odzwierciedlane w logo firmy, w którym widnieje gruszka zamiast litery „o”. 19 lipca 2017 roku spółka Piriform została przejęta przez Avast Software.

Blackfriars – dzielnica Londynu, w ścisłym centrum miasta, w zachodniej części City of London, położona nad północnym brzegiem Tamizy, na wschód od Temple i południowy zachód od katedry św. Pawła. Nazwa dzielnicy pochodzi od funkcjonującego w tym miejscu w latach 1278–1538 klasztoru dominikanów, których w Wielkiej Brytanii tradycyjnie określano mianem Blackfriars – „czarni zakonnicy”, co odnosiło się do koloru noszonych przez nich szat. Londyński klasztor dominikanów był zamożną i wpływową instytucją, przez co jego zabudowania niejednokrotnie służyły za miejsce spotkań organów władzy państwowej, m.in. Tajnej Rady i parlamentu. Po likwidacji zakonu w ramach kasaty klasztorów przeprowadzonej przez Henryka VIII, większą część kompleksu klasztornego wkrótce zburzono, a w zachowanej części w XVI i XVII wieku funkcjonowały kolejno dwa teatry. Pozostałości zabudowy klasztornej zostały zniszczone w wielkim pożarze Londynu w 1666 roku. W XVII wieku, jeszcze przed pożarem, Blackfriars było pożądaną dzielnicą mieszkaniową – mieszkali tutaj m.in. Ben Jonson (ok. 1607), William Shakespeare (po 1612) i Antoon van Dyck (1632–1641). Od 1769 roku na wysokości Blackfriars znajdował się most przez Tamizę. Obecnie biegną tam obok siebie równolegle most drogowy Blackfriars Bridge (otwarty 1869) oraz kolejowy Blackfriars Railway Bridge (1886), zaś na rzece zachowane są także filary starszego mostu kolejowego z 1864 roku. W dzielnicy mieści się dworzec kolejowy Blackfriars.

Blackfriars – średniowieczny klasztor dominikanów w Londynie, istniejący od XIII do XVI w.; obecnie nazwę Blackfriars nosi obszar położony w centrum Londynu, w południowo-zachodniej części City of London.