Zespół Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych im. Tadeusza Kościuszki w Tarnowie

Pałac Sanguszków – otoczona parkiem dawna rezydencja magnacka Sanguszków, ostatnich właścicieli Tarnowa, znajdująca się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska. Oprócz pałacu i parku do rejestru zabytków wpisano: oficynę, spichrz oraz dwa budynki administracyjne. Od 1945 roku siedziba Zespołu Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych w Tarnowie.

Park Sanguszków w Tarnowie – park miejski znajdujący się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska, założony przez książąt Sanguszków, kiedy byli właścicielami miasta.

Gumniska – część miasta Tarnowa, należy do jednostki pomocniczej gminy Osiedle nr 6 „Gumniska – Zabłocie”. Dawna wieś, własność rodziny Sanguszków, włączona do Tarnowa w 1951 r., położona we wschodniej części miasta. Znajduje się tu Pałac Sanguszków i Park Sanguszków, hala widowiskowo-sportowa, Pałac Ślubów oraz zajezdnia tarnowskiego PKS-u. Do 1954 roku istniała gmina Gumniska.

Willa przy ulicy Gumniskiej 30 w Tarnowie (zwana także willą Nalepówką, willą Goldmanówką oraz Pałacem Ślubów) – neogotycka willa, znajdująca się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska. Siedziba Tarnowskiego Centrum Dialogu.

Lądowisko Tarnów – lądowisko w południowo-wschodniej części Tarnowa, pełniące obecnie funkcję sportową na potrzeby Aeroklubu Ziemi Tarnowskiej. Od czasu do czasu odbywają tu się pikniki lotnicze, jednak impreza nie jest cykliczna. Nawierzchnia trawiasta, walcowana. Pas na kierunku 09-27. Lądowisko posiada dodatkowy pas startowy o wymiarach 50×10 m przeznaczony dla sekcji modelarskiej. Warunkiem koniecznym korzystania jest uzyskanie zgody zarządzającego oraz posiadanie aktualnego ubezpieczenia OC w uprawianej dziedzinie sportu lotniczego. Lądowisko zostało wpisane na listę prowadzoną przez Urząd Lotnictwa Cywilnego w roku 2019 pod numerem 444. Położone jest na terenie dzierżawionym od Skarbu Państwa.

Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Tarnowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Tarnów Południe diecezji tarnowskiej). Projekt świątyni został opracowany przez mgr inż. Annę Falęcką i mgra inż. Stefana Maciałowicza. Budowa została rozpoczęta w 1988 roku przez ówczesnego proboszcza ks. Aleksandra Dychtonia. Po czterech latach prac został zbudowany kościół dolny, w którym w 1992 roku zaczęto odprawiać nabożeństwa parafialne. W 1997 roku na nowo budowanym kościele został położony dach, natomiast ksiądz biskup Władysław Bobowski poświęcił dzwon na sygnaturkę wieży kościoła. Dzwon nazywa się Józef. W maju 2014 roku biskup Andrzej Jeż poświęcił świątynię górną i nadał jej wezwanie – Matki Bożej Szkaplerznej. Jest to budowla dwukondygnacyjna (górna kondygnacja jest trzynawowa), docelowo w kondygnacji górnej ma być umieszczona kaplica – sanktuarium. Powierzchnia kościoła to 621,35 metrów kwadratowych. Obraz ołtarzowy św. Archanioła Gabriela został namalowany przez nestora polskiego malarstwa Stanisława Westwalewicza, z kolei witraże i malowidła zaprojektował i wykonał jego syn – Andrzej. Świątynia nie jest orientowana.

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Tarnów Wschód. Budowa kościoła parafialnego rozpoczęła się w 1935. Pracami budowlanymi z ramienia Kurii kierował ks. prał. Roman Sitko, przyszły błogosławiony. Parafia została formalnie utworzona przez biskupa Jana Stepę w 1949.

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Tarnów Wschód diecezji tarnowskiej. Znajduje się na tarnowskim osiedlu Grabówka.

Grabówka – część miasta Tarnów, oraz jednostka pomocnicza gminy Osiedle nr 4 „Grabówka”. Włączono do Tarnowa w 1846 r. Gmina jednostkowa Grabówka Vorstadt przetrwała znacznie dłużej. Znajduje się tam między innymi: sztuczne lodowisko, Dom pomocy społecznej, hala sportowa, Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej i św. Józefa (przy ul. Matki Bożej Fatimskiej 39). Powstała także książka pt. „Grabówka”. 25 sierpnia 2010 roku na terenie Grabówki została otwarta druga i największa w mieście galeria handlowa Gemini Jasna Park.

Osiedle Niepodległości (wcześniej: Osiedle XXV-lecia PRL) – osiedle mieszkaniowe położone we wschodniej części Tarnowa, pomiędzy ulicami Lwowską a Słoneczną. Na osiedlu dominuje zabudowa wielorodzinna (bloki o 5 kondygnacjach). Znajduje się tam Miejska Przychodnia Lekarska nr 4 oraz pawilony handlowo-usługowe. W związku z wejściem w życie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, nazwa osiedla została zmieniona w sierpniu 2017 roku z Osiedle XXV-lecia PRL na Osiedle Niepodległości

Młyn Szancera – zniszczony kompleks budynków przemysłowych z XIX wieku, ulokowany przy ul. Kołłątaja w Tarnowie. W jego skład wchodziły młyn zbożowy, kaszarnia, spichlerz oraz laboratorium przemysłowe. Były to budowle o konstrukcji drewniano-murowanej. Jest to jeden z nielicznych obiektów architektury przemysłowej o charakterze zabytkowym w mieście, znajduje się na turystycznym szlaku śladami tarnowskich Żydów. W 2025 rozpoczęto remont kompleksu budynków, w efekcie czego powstać ma wielofunkcyjny hotel. Zakończenie robót przewidziano na 2027 rok.

Zabłocie – część miasta Tarnów, położona na południe od centrum miasta. Rozpościera się w rejonie ulic Zamkowej i Zgody. Włączone do Tarnowa w 1846 roku. Gmina jednostkowa Zabłocie Vorstadt przetrwała znacznie dłużej.