Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Tarnowie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Tarnów Wschód diecezji tarnowskiej. Znajduje się na tarnowskim osiedlu Grabówka.

Osiedle Niepodległości (wcześniej: Osiedle XXV-lecia PRL) – osiedle mieszkaniowe położone we wschodniej części Tarnowa, pomiędzy ulicami Lwowską a Słoneczną. Na osiedlu dominuje zabudowa wielorodzinna (bloki o 5 kondygnacjach). Znajduje się tam Miejska Przychodnia Lekarska nr 4 oraz pawilony handlowo-usługowe. W związku z wejściem w życie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, nazwa osiedla została zmieniona w sierpniu 2017 roku z Osiedle XXV-lecia PRL na Osiedle Niepodległości

Osiedle nr 12 Jasna – część Tarnowa, jednostka pomocnicza gminy znajdująca się w północno-wschodniej części miasta. Mające charakter mieszkaniowy osiedle zamieszkuje ponad 13 tys. ludzi. W granicach osiedla znajduje się kościół św. Józefa i Matki Bożej Fatimskiej oraz cmentarz żydowski.

Gumniska – część miasta Tarnowa, należy do jednostki pomocniczej gminy Osiedle nr 6 „Gumniska – Zabłocie”. Dawna wieś, własność rodziny Sanguszków, włączona do Tarnowa w 1951 r., położona we wschodniej części miasta. Znajduje się tu Pałac Sanguszków i Park Sanguszków, hala widowiskowo-sportowa, Pałac Ślubów oraz zajezdnia tarnowskiego PKS-u. Do 1954 roku istniała gmina Gumniska.

Park Sanguszków w Tarnowie – park miejski znajdujący się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska, założony przez książąt Sanguszków, kiedy byli właścicielami miasta.

Grabówka – część miasta Tarnów, oraz jednostka pomocnicza gminy Osiedle nr 4 „Grabówka”. Włączono do Tarnowa w 1846 r. Gmina jednostkowa Grabówka Vorstadt przetrwała znacznie dłużej. Znajduje się tam między innymi: sztuczne lodowisko, Dom pomocy społecznej, hala sportowa, Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej i św. Józefa (przy ul. Matki Bożej Fatimskiej 39). Powstała także książka pt. „Grabówka”. 25 sierpnia 2010 roku na terenie Grabówki została otwarta druga i największa w mieście galeria handlowa Gemini Jasna Park.

Pałac Sanguszków – otoczona parkiem dawna rezydencja magnacka Sanguszków, ostatnich właścicieli Tarnowa, znajdująca się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska. Oprócz pałacu i parku do rejestru zabytków wpisano: oficynę, spichrz oraz dwa budynki administracyjne. Od 1945 roku siedziba Zespołu Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych w Tarnowie.

Zespół Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych im. Tadeusza Kościuszki w Tarnowie – placówka oświatowa w Tarnowie, której historia sięga 1881 roku. Powstała dzięki komisji ogrodowej przy radzie miasta Tarnowa.

Willa przy ulicy Gumniskiej 30 w Tarnowie (zwana także willą Nalepówką, willą Goldmanówką oraz Pałacem Ślubów) – neogotycka willa, znajdująca się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska. Siedziba Tarnowskiego Centrum Dialogu.

Wieża ciśnień w Tarnowie – obiekt wodociągowy zlokalizowany na tarnowskim osiedlu Jasna. Wieża wzniesiona została w 1980 r. według projektu naukowców z Politechniki Warszawskiej. Służy jako rezerwuar wody dla okolicznych osiedli mieszkaniowych oraz element stabilizujący ciśnienie w sieci wodociągowej. Jest to jedyny w Polsce obiekt tego typu używany zgodnie z przeznaczeniem – nieczynna wieża o podobnej konstrukcji znajduje się również w Ciechanowie. Ze względu na swój kształt i wyeksponowane położenie wieża stała się jednym z bardziej charakterystycznych obiektów Tarnowa. Przez mieszkańców miasta jest nazywana „banią”.

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Tarnowie – przewoźnik autobusowy, świadczący usługi na terenie Miasta Tarnowa. Utworzone w 1911 poprzez uruchomienie linii tramwajowej. W 1994 przedsiębiorstwo przekształcono w spółką komunalną, w której 100% udziałów posiada Gmina Miasta Tarnowa. MPK obsługuje 19 linii autobusowych, których organizatorem jest Zarząd Dróg i Komunikacji w Tarnowie.

Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Tarnowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Tarnów Południe diecezji tarnowskiej). Projekt świątyni został opracowany przez mgr inż. Annę Falęcką i mgra inż. Stefana Maciałowicza. Budowa została rozpoczęta w 1988 roku przez ówczesnego proboszcza ks. Aleksandra Dychtonia. Po czterech latach prac został zbudowany kościół dolny, w którym w 1992 roku zaczęto odprawiać nabożeństwa parafialne. W 1997 roku na nowo budowanym kościele został położony dach, natomiast ksiądz biskup Władysław Bobowski poświęcił dzwon na sygnaturkę wieży kościoła. Dzwon nazywa się Józef. W maju 2014 roku biskup Andrzej Jeż poświęcił świątynię górną i nadał jej wezwanie – Matki Bożej Szkaplerznej. Jest to budowla dwukondygnacyjna (górna kondygnacja jest trzynawowa), docelowo w kondygnacji górnej ma być umieszczona kaplica – sanktuarium. Powierzchnia kościoła to 621,35 metrów kwadratowych. Obraz ołtarzowy św. Archanioła Gabriela został namalowany przez nestora polskiego malarstwa Stanisława Westwalewicza, z kolei witraże i malowidła zaprojektował i wykonał jego syn – Andrzej. Świątynia nie jest orientowana.