Zabłocie (Tarnów)

Terlikówka – historyczna część miasta Tarnów, położona na południe od centrum miasta. Rozpościera się wzdłuż ulicy Tuchowskiej. Włączona do Tarnowa w 1846 roku. Gmina jednostkowa Terlikówka Vorstadt przetrwała znacznie dłużej. Przy ulicy Tuchowskiej 5 zachował się drewniany Kościół pw. Trójcy Przenajświętszej na Terlikówce.

Lądowisko Tarnów – lądowisko w południowo-wschodniej części Tarnowa, pełniące obecnie funkcję sportową na potrzeby Aeroklubu Ziemi Tarnowskiej. Od czasu do czasu odbywają tu się pikniki lotnicze, jednak impreza nie jest cykliczna. Nawierzchnia trawiasta, walcowana. Pas na kierunku 09-27. Lądowisko posiada dodatkowy pas startowy o wymiarach 50×10 m przeznaczony dla sekcji modelarskiej. Warunkiem koniecznym korzystania jest uzyskanie zgody zarządzającego oraz posiadanie aktualnego ubezpieczenia OC w uprawianej dziedzinie sportu lotniczego. Lądowisko zostało wpisane na listę prowadzoną przez Urząd Lotnictwa Cywilnego w roku 2019 pod numerem 444. Położone jest na terenie dzierżawionym od Skarbu Państwa.

Kościół pw. Św. Trójcy – kościół znajdujący się w Tarnowie przy ul. Tuchowskiej, wzniesiony został w latach 1595–1597 w ówczesnej podtarnowskiej wsi Terlikówka z inicjatywy księdza Łukasza Godzinki, seniora wikariuszy kolegiaty tarnowskiej. Konsekracji kościoła dokonał w 1597 roku biskup krakowski kard. Jerzy Radziwiłł. Późnogotycki, drewniany, orientowany kościół konstrukcji zrębowej z niewysoką barokową wieżą z ośmioboczną latarnią nakrytą baniastym hełmem. Wnętrze nakryte stropami płaskimi z polichromią z początku XX wieku. W późnorenesansowym ołtarzu głównym znajduje się obraz przedstawiający Trójcę Świętą w typie ikonograficznym zwanym Tronem Łaski, malowany na desce ok. 1600 roku. W depozycie w Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie znajdują się skrzydła późnogotyckiego tryptyku z 1. połowy XVI wieku, ze scenami z życia Chrystusa. Kościół został gruntownie odnowiony w latach 1857–1858, staraniem proboszcza parafii katedralnej ks. Michała Króla, przy wydatnej pomocy finansowej księcia Władysława Sanguszki. W grudniu 1995 roku ustanowiono przy kościele odrębną parafię, wydzielając ją z parafii katedralnej.

Parafia Trójcy Przenajświętszej w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Tarnów Południe. Od 1994 proboszczem parafii był ks. Władysław Pachota, w 2011 zastąpił go ks. Daniel Pietryka.

Zakład Karny w Tarnowie – zakład karny typu zamkniętego, przeznaczony dla mężczyzn, odbywających karę po raz pierwszy, z oddziałami typu: zamkniętego dla skazanych młodocianych, zamkniętego dla recydywistów penitencjarnych, półotwartego dla skazanych młodocianych, półotwartego dla odbywających karę po raz pierwszy, otwartego dla odbywających karę po raz pierwszy oraz z oddziału dla tymczasowo aresztowanych. Pojemność jednostki wynosi 1057 miejsc. W jednostce mogą przebywać osadzeni stwarzający poważne zagrożenie społeczne albo stwarzający poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu, dla których wydzielono odrębny oddział zapewniający ich wzmożoną ochronę. Jednostka przystosowana jest do pobytu w niej chorych na cukrzycę insulinozależną. W jednostce celem realizacji zadań ustawowych powołano trzy Oddziały Penitencjarne, przy czym w Oddziale Penitencjarnym I i II przebywają osadzeni zakwalifikowani do zakładu karnego zamkniętego oraz tymczasowo aresztowani. III Oddział Penitencjarny realizuje zadania wyłącznie wobec skazanych skierowanych do oddziału półotwartego i otwartego.

Hufiec ZHP Tarnów im. gen. Józefa Bema – terytorialna wspólnota gromad, drużyn, kręgów i innych jednostek harcerskich Związku Harcerstwa Polskiego działających na terenie miasta Tarnowa, powiatu tarnowskiego i powiatu dąbrowskiego w ramach Chorągwi Krakowskiej ZHP. Początki harcerstwa na terenie Tarnowa sięgają roku 1911, kiedy to powstały pierwsze drużyny skautowe. W dniu 5 listopada 1911 roku Andrzej Małkowski powołał formalnie do życia trzy drużyny skautowe, wśród nich 1 Tarnowską Drużynę Skautową im. Zawiszy Czarnego, działającą nadal jako 1 Tarnowska Wędrownicza Drużyna Harcerska im. Zawiszy Czarnego. Bohaterem hufca jest urodzony w Tarnowie generał Józef Bem, bohater Polski, Węgier i Turcji.

Stary Cmentarz – jedna z najstarszych nekropolii w Tarnowie. Cmentarz powstał na przedmieściu Zabłocie. Dawniej nazywano go Cmentarzem Zabłockim. Obecnie jest to cmentarz komunalny. Utworzenie cmentarza to pokłosie dekretu nakazującego zamknięcie cmentarzy znajdujących się na terenie miast, wydanego przez cesarza Józefa II w 1784 roku. Dokładna data (ok. 1790 r.) jego otwarcia nie jest znana. Otoczony murem o falistej linii cmentarz zajmuje obszar pomiędzy ulicą Tuchowską a potokiem Wątok. Brama główna znajduje się przy ulicy Narutowicza. Mur zbudowano według projektu Franciszka von Grottgera. Cmentarz był stopniowo powiększany, obecny obszar zajmuje od roku 1904. Na nekropolii zachowały się nagrobki w stylu barokowym, klasycystycznym i neogotyckim. Najstarszy nagrobek należy do zmarłej w 1795 roku Anny Karoliny z Lubomirskich Radziwiłłowej, żony księcia Karola Radziwiłła „Panie Kochanku”. Inskrypcja zawiera błędną datę jej śmierci. Na terenie wydzielonym ze cmentarza w 1966 roku postawiono Pomnik Ofiar Wojny i Faszyzmu.

Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Tarnowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Tarnów Południe diecezji tarnowskiej). Projekt świątyni został opracowany przez mgr inż. Annę Falęcką i mgra inż. Stefana Maciałowicza. Budowa została rozpoczęta w 1988 roku przez ówczesnego proboszcza ks. Aleksandra Dychtonia. Po czterech latach prac został zbudowany kościół dolny, w którym w 1992 roku zaczęto odprawiać nabożeństwa parafialne. W 1997 roku na nowo budowanym kościele został położony dach, natomiast ksiądz biskup Władysław Bobowski poświęcił dzwon na sygnaturkę wieży kościoła. Dzwon nazywa się Józef. W maju 2014 roku biskup Andrzej Jeż poświęcił świątynię górną i nadał jej wezwanie – Matki Bożej Szkaplerznej. Jest to budowla dwukondygnacyjna (górna kondygnacja jest trzynawowa), docelowo w kondygnacji górnej ma być umieszczona kaplica – sanktuarium. Powierzchnia kościoła to 621,35 metrów kwadratowych. Obraz ołtarzowy św. Archanioła Gabriela został namalowany przez nestora polskiego malarstwa Stanisława Westwalewicza, z kolei witraże i malowidła zaprojektował i wykonał jego syn – Andrzej. Świątynia nie jest orientowana.

Pomnik Ofiar Wojny i Faszyzmu – pomnik zlokalizowany przed Starym Cmentarzem przy ulicy Narutowicza w Tarnowie. Został odsłonięty 19 czerwca 1966 roku w 26. rocznicę pierwszego transportu więźniów do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz w Oświęcimiu. Autorami i realizatorami monumentu są miejscowi artyści rzeźbiarze – zwycięzcy tematycznego konkursu na projekt – Bogdana Ligęza-Drwal i Anatol Drwal. Pomnik składa się z dwóch części: jedna przedstawia trzy klęczące postacie męczenników z wydartym sercem, a druga ukazuje stojące dwa miecze (nawiązanie do bitwy pod Grunwaldem) oraz płaczące dziecko przy niedostępnej, zimnej i obcej ścianie. Na ścianie od ulicy Narutowicza są umieszczone daty: 1939–1945, a na tylnej ścianie widnieje napis: W hołdzie 45 000 mieszkańców ziemi tarnowskiej – ofiarom niemieckiego faszyzmu pomordowanym, bohaterom poległym w walce z najeźdźcą o niepodległość ojczyzny w latach 1939–1945.

Kościół Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej – zabytkowy drewniany gotycki kościół, stojący przy zbiegu ulic Narutowicza i Najświętszej Panny Marii w Tarnowie, nad potokiem Wątok. Popularnie nazywany kościołem na Burku od miejscowej nazwy pobliskiego targowiska, został wzniesiony w 1458 roku na miejscu starszej świątyni a konsekrowany w 1462 roku jako kościół filialny tarnowskiej parafii kolegiackiej (obecnie katedralnej). Po uszkodzeniu przez pożar na początku XVII wieku został odbudowany w 1640 roku przez księdza Andrzeja Tarłę. W połowie XIX wieku, w związku z zagrożeniem przez obsuwający się brzeg potoku, kościół przesunięto na nowe podmurowanie. W 1910 roku dobudowano wieżę, częściowo przebudowaną w 1965 roku. Na przełomie 2008/2009 roku wymieniono gont i deskowanie ścian. Kościół NMP jest budynkiem drewnianym, orientowanym, budowanym na zrąb, z wieżą konstrukcji słupowej od strony zachodniej i węższym od nawy, wielobocznie zakończonym prezbiterium. Nawę, prezbiterium i przylegającą od północy zakrystię kryje stromy gontowy dach. Wieża posiada nadwieszoną izbicę, zwieńczoną cebulastym hełmem. Barokowa sygnaturka na szczycie dachu pochodzi z 1653 roku. Całość otacza kamienne ogrodzenie kryte gontem. Wnętrze kościoła nakryte jest płaskimi stropami, pokrytymi polichromią figuralną i ornamentalną, wspartymi na profilowanych kolumnach. Na belce tęczowej, oddzielającej nawę od prezbiterium, znajdują się krucyfiks i figury Józefa z Arymatei i Nikodema z XVII wieku. W rokokowym ołtarzu głównym z 2. połowy XVIII wieku umieszczony jest, otoczony lokalnym kultem, malowany na desce obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVI wieku, powszechnie zwany obrazem Matki Bożej Szkaplerznej. Dwa ołtarze boczne to kopie średniowiecznych tryptyków (oryginały przechowywane są w tarnowskim Muzeum Diecezjalnym), pochodzących z kościołów w Kamionce Małej i Brzezinach. Wyposażenie wnętrza uzupełniają m.in. barokowa ambona z XVIII wieku, chór muzyczny (ok. 1621 roku), zdobiony malowanymi herbami, oraz dwa relikwiarze drewniane z końca XVIII wieku. W 1980 roku przy kościele NMP erygowano parafię pw. Matki Bożej Szkaplerznej.

Parafia Matki Bożej Szkaplerznej w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Tarnów Południe. Od 2014 proboszczem parafii jest ks. Piotr Mamak.

Willa przy ulicy Gumniskiej 30 w Tarnowie (zwana także willą Nalepówką, willą Goldmanówką oraz Pałacem Ślubów) – neogotycka willa, znajdująca się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska. Siedziba Tarnowskiego Centrum Dialogu.