Pomnik Juliusza Lea w Krakowie

Kamienica pod Lwem (także Kamienica Boreckiego, Kamienica Koczowiczowska, dawniej Zajazd "Pod Lwem") – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XIII przy ulicy Józefińskiej 4, w Podgórzu. Klasycystyczny budynek pochodzi przypuszczalnie z końca XVIII wieku (ok. 1785), przebudowany na początku XIX wieku. W II połowie XIX wieku przebudowano dach z łamanego na czterospadowy. Zachowany został wystrój fasady z dużą płaskorzeźbą lwa, jak również zabytkowe sklepienia na parterze i I piętrze. Budynek pełnił funkcję zajazdu przy granicznym moście Karola (a później Podgórskim) pomiędzy Austrią a Krakowem.

Ulica Kazimierza Brodzińskiego – ulica w Krakowie, wytyczona z uwagi na budowę mostu Franciszka Józefa I (lata 1844-1850), który łączył Podgórze z Kazimierzem. Po kazimierskiej stronie rzeki wytyczono wówczas ul. Mostową, prowadzącą do pl. Wolnica. Dziś w miejscu mostu znajduje się Kładka Ojca Laetusa Bernatka. Początkowo nazywano ją ulicą Krakowską, a obecna nazwa obowiązuje od 1917 roku. Zabudowa pochodzi z końca XIX wieku. Pod numerem 9 znajduje się Kamienica Aleksandrowiczów, natomiast na rogu z Rynkiem Podgórskim – Dom Pod Jeleniami.

Kamienica przy ulicy Kazimierza Brodzińskiego 1 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie przy ulicy Kazimierza Brodzińskiego, w Podgórzu.

Stary Ratusz dawnego miasta Podgórza, Dworek Pod Białym Orłem – jeden z zabytków Krakowa, pierwszy ratusz Wolnego, Królewskiego Miasta Podgórza. Znajduje się w prawobrzeżnej części miasta, po północnej stronie Rynku Podgórskiego, obok ul. Limanowskiego, w Dzielnicy XIII Podgórze. Budynek powstał jako dom mieszkalny w początkach XIX wieku i został zaadaptowany na cele magistratu (działającego tu do roku 1854, kiedy po ukończeniu regulacji Rynku Podgórskiego wybudowano nowy Ratusz). Od 1946 roku mieścił się w tym budynku Zakład Witrażów i Oszkleń Braci Paczków. Obecnie znajdują się w nim mieszkania, sklepy oraz punkty usługowe.

Kamienica Aleksandrowiczów lub Paryska – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w jego prawobrzeżnej części Podgórzu przy ul. Kazimierza Brodzińskiego 9, ale jako kamienica narożna posiada także adresy: ul. Przy Moście 1 oraz ul. Staromostowa 6. Zbudowano ją około 1906 roku, w stylu historyzmu z elementami secesji. Stanowi charakterystyczny element w panoramie Podgórza widzianego z lewego brzegu Wisły, z Kazimierza. Góruje nad Bulwarem Podolskim. Ze względu na to, że jest podobna do domów nad Sekwaną, nazywana jest w Krakowie kamienicą paryską, zaś na prawym brzegu Wisły kamienicą Aleksandrowiczów gdyż była własnością tej żydowskiej rodziny, właścicieli firmy papierniczej. Z rodziny tej pochodził prof. Julian Aleksandrowicz. Obecnie mieści się w niej Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru oraz Wydział Gospodarki Nieruchomościami krakowskiego Starostwa Powiatowego.

Dworek Pod Jeleniem – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XIII przy Rynku Podgórskim 12, na rogu z ul. K. Brodzińskiego 2, w Podgórzu.

Most Podgórski (oficjalnie: most cesarza Franciszka Józefa I) – most w Krakowie nad rzeką Wisłą, który funkcjonował w latach 1850–1925. Łączył krakowski Kazimierz z miastem Podgórze (obecnie będącym dzielnicą Krakowa) u wylotu dzisiejszych ulic Mostowej i K. Brodzińskiego.

Ulica Staromostowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze, w Podgórzu. Łączy ulicę Przy Moście z Rynkiem Podgórskim. Droga ta istniała w XVIII wieku, jeszcze przed założeniem miasta Podgórza, wchodząc w skład przedmieścia Kazimierza, położonego na drugim brzegu Wisły. Stanowiła wówczas dojazd do mostu pływającego, zwanego mostem Wielickim – po kazimierskiej stronie prowadził on do Bramy Wielickiej i ul. Wielickiej (obecnie ul. Krakowska). Droga została uregulowana jako ulica wraz z powstaniem miasta Podgórze. Most pływający istniał do lat 40. XIX wieku, kiedy utracił znaczenie na rzecz nowo wybudowanego mostu Podgórskiego, do którego prowadziły nowo wytyczone ulice ul. Mostowa i Krakowska (obecnie ul. Brodzińskiego). Od drugiej połowy XIX wieku zaczęto używać nazwy ulica Staromostowa. Zabudowa przy ulicy pochodzi z ok. 1880.

Kładka Ojca Bernatka – kładka pieszo-rowerowa na Wiśle w Krakowie łącząca Kazimierz z Podgórzem, zbudowana w miejscu dawnego mostu Podgórskiego. Decyzją Rady Miasta Krakowa została nazwana imieniem o. Laetusa Bernatka, zakonnika, który na przełomie XIX i XX w. doprowadził do wybudowania budynków szpitala Bonifratrów w Krakowie. Kładka, zbudowana według projektu Autorskiej Pracowni Projektowo-Plastycznej prof. Andrzeja Gettera, ma formę stalowego łuku rozpiętego pomiędzy istniejącymi przyczółkami mostu Podgórskiego, do którego podwieszone są dwa pomosty (jeden dla pieszych, drugi dla rowerzystów). Stalowy łuk ma długość 145 metrów, natomiast pomosty ok. 130 m. Całość konstrukcji waży ponad 700 ton, a koszt jej budowy to ponad 38 mln zł, z czego 15 mln zł pochodziło ze środków unijnych. Powstanie kładki przyczyniło się do ożywienia kulturalnego, towarzyskiego i turystycznego prowadzących do niej ulic po obu stronach rzeki, a także przyległej części bulwarów wiślanych. Przywrócone zostało znaczenie dawnego traktu między placem Wolnica a Rynkiem Podgórskim wiodącego ulicami Mostową i Kazimierza Brodzińskiego. Na kładce są umiejscowione balansujące rzeźby cyklu „Między niebem a ziemią” autorstwa wybitnego rzeźbiarza Jerzego Kędziory.

Most Karola – most w Krakowie nad rzeką Wisłą łączący krakowski Kazimierz z miastem Podgórze u wylotu dzisiejszych ulic Gazowej i K. Brodzińskiego, funkcjonujący w latach 1802–1813. Most miał konstrukcję drewnianą z drewna dębowego opartą na murowanych przyczółkach. Jego konstruktorem był Józef Schmidt. Imię Karola (niem. Karlsbrücke) otrzymał na cześć arcyksięcia Karola Habsburga, który jako pierwszy po nim przejechał.

Nowy Ratusz (Magistrat) dawnego miasta Podgórza – budynek zabytkowy w Krakowie, w prawobrzeżnej części miasta, przy Rynku Podgórskim (na rogu ul. Limanowskiego) w Dzielnicy XIII Podgórze.

Podgórze (oficjalnie Wolne i Królewskie Miasto Podgórze) – obszar Krakowa obejmujący zachodnią część obecnej Dzielnicy XIII Podgórze. Dawniej samodzielne miasto, które otrzymało prawa miejskie 26 lutego 1784 (rzekomo jako Josephstadt, na co jednak brak przekonujących dowodów). 1 lipca 1915 połączyło się z Krakowem i zostało jego XXII dzielnicą katastralną. Podgórze uzyskało prawa miejskie w 1784 roku, w 1810 roku włączone do Krakowa, ponowne nadanie praw miejskich w 1815 roku, połączone z Krakowem w 1915 roku. W 1994 roku Podgórze wraz ze Starym Miastem, Wawelem, Stradomiem, Piaskiem, Kazimierzem i Nowym Światem zostało uznane za Pomnik historii.