place

Zawale (Tarnów)

Dzielnice i osiedla TarnowaInfoboksy – brak danych – Dzielnica polskiego miasta infobox – SIMC

Zawale – historyczna część miasta Tarnów, położona tuż na północ od tarnowskiej starówki. Rozpościera się w rejonie ul. Brodzińskiego (do 1891 jako Ustronna). 28 kwietnia 1798 r. cesarz Franciszek II nadał miastu Tarnów nowy przywilej, w którym m.in. określono ustrój władz miejskich, zatwierdzono posiadłości mieszczan tarnowskich i stan posiadania miasta oraz jego herb. Nadano miastu prawo propinacji oraz prawo organizowania czterech jarmarków rocznie. Magistrat zobowiązano do zapewnienia stacjonującym w Tarnowie oddziałom austriackim kwater i niezbędnych obiektów. W tym celu zakupiono od Funduszu Religijnego grunty pokościelnych folwarków Zawale, Dyksonówka, Kantoria i Dąbrówka Infułacka. Zawale włączono do Tarnowa w 1805 roku. Gmina jednostkowa Zawale Vorstadt przetrwała znacznie dłużej.

Fragment artykułu z Wikipedii Zawale (Tarnów) (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy).

Zawale (Tarnów)
Kazimierza Brodzińskiego, Tarnów Starówka

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Zawale (Tarnów)Czytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.01646 ° E 20.988859 °
placePokaż na mapie

Adres

Kazimierza Brodzińskiego 19
33-106 Tarnów, Starówka
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Kościół Świętego Krzyża i Świętego Filipa Neri w Tarnowie
Kościół Świętego Krzyża i Świętego Filipa Neri w Tarnowie

Kościół Świętego Krzyża i Świętego Filipa Neri – kościół parafialny znajdujący się w Tarnowie, należący do rzymskokatolickiej parafii pod tym samym wezwaniem w dekanacie Tarnów Południe, części diecezji tarnowskiej. Kościół został zbudowany w latach 1878–79, przez filipinów, według projektu architekta Karola Polityńskiego. Kierownikiem prac budowlanych był inżynier Łupkiewicz. W 1879 roku świątynię konsekrował biskup tarnowski Józef Alojzy Pukalski. W 1883 roku kościół został rozbudowany o początkowo niezrealizowane prezbiterium. W 1905 roku została dobudowana nowa zakrystia, a dawna została przeznaczona na kaplicę Matki Bożej. W 1966 roku częściowo zostały przebudowane i na nowo zaaranżowane wnętrza według projektu architekta Krzysztofa Domagalskiego. W 1998 roku biskup tarnowski Wiktor Skworc erygował przy świątyni parafię. Budowla reprezentuje styl neoromański. Świątynia jest murowana, wzniesiona z cegły i otynkowana. Posiada jedną nawę z krótkim prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przy którym od strony wschodniej jest umieszczona mała zakrystia. Od strony północnej, wzdłuż całej świątyni jest położona kaplica św. Filipa Neri utworzona z dawnej zakrystii i części przyległego budynku klasztornego, od strony południowej znajduje się podobna kaplica Matki Boskiej. Nawę nakrywa sklepienie krzyżowe, prezbiterium wielopolowe, a kaplicę żaglaste. Sklepienia nawy są rozdzielone zdwojonymi gurtami, przechodzącymi w podobne pilastry. Nowsze arkady rozdzielające nawę od kaplic są zamknięte półkoliście. Okna są zamknięte półkoliście. Chór muzyczny posiada konstrukcję żelbetową i jest wbudowany do wnętrza nawy. Elewacje zewnętrzne posiadają skromne podziały ramowe z fryzami arkadkowymi. Portal główny jest ujęty trójkątną obudową, nad nim znajduje się okno koliste. Budowla nakryta jest dachami dwuspadowymi i pulpitowymi, złożonymi z blachy.