Dąb Krzysztof w Poznaniu

Szkoła przy ul. Prądzyńskiego 53 (Szkoła Podstawowa nr 25 w Poznaniu) – szkoła podstawowa zlokalizowana w Poznaniu, przy ul. Prądzyńskiego 53 na Wildzie. Architektura obiektu nawiązuje do form renesansu i baroku, zdradzając już jednak dążenia modernistyczne. Była to jedna z pierwszych w mieście szkół zrealizowanych w systemie pawilonowym. Zespół zabudowań szkolnych ma formę grupy pawilonów skoncentrowanych wokół dziedzińca. Obiekty dawnej XI Volksschule zaprojektował Fritz Teubner (przy współpracy architekta Waldmanna), a wzniesione zostały w latach 1909–1913. Z osiowej kompozycji urbanistycznej nie zrealizowano całości programu (zakładano sześć pawilonów dla zróżnicowanych grup wiekowych), podobnie jak to było z wildecką szkoła przy ul. Różanej. Powstały: gmach centralny, dwa pawilony dydaktyczne, sala gimnastyczna z pomieszczeniami gospodarczymi i mieszkaniem woźnego. Istotnym elementem kompozycyjnym jest powtarzany w elewacjach motyw kratownicy strunobetonowej. Całość obłożona jest cegłą licową, jasno otynkowano natomiast elementy z betonu. W płycinach międzyokiennych umieszczono mozaiki nawiązujące do renesansowego ornamentu okuciowego. Budynki zwieńczono dachami czterospadowymi o dużym spadku. W pobliżu znajdują się m.in.: Rynek Wildecki, dawny Zakład Sacré-Coeur i Powiatowy Urząd Pracy.

Wyższa Szkoła Uni-Terra w Poznaniu – prywatna szkoła wyższa w Poznaniu, która została utworzona na mocy decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 21 stycznia 2009 i wpisana do rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych pod numerem 355. Założycielem Uczelni jest założona w 1999 Fundacja Uni – Terra.

Ulica Władysława Sikorskiego (niem. Bachstrasse, do 1947 Strumykowa – kalka z języka niemieckiego, gdzie Bach oznacza strumień, ale również kompozytora Jana Sebastiana, który był faktycznym niemieckim patronem traktu) – ulica w Poznaniu, znajdująca się na Wildzie, na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Wilda, pomiędzy ul. 28 Czerwca 1956 r. (na wschodzie) a Roboczą. Ulica biegnie z północnego wschodu na południowy zachód. Zabudowana w większości kamienicami z XIX i XX wieku. Na północno-wschodnim narożniku znajduje się szachulcowa kamienica nr 1, zbudowana około roku 1890, przy której stoi kapliczka kryta blachą, zbudowana prawdopodobnie wraz z budynkiem. Fundatorami była bamberska rodzina Handschuhów. W niszy od frontu, do 1939 stała figurka św. Wawrzyńca, męczennika. Została zniszczona przez Niemców w czasie II wojny światowej. Zaraz po wojnie wstawiono w jej miejsce figurę Serca Jezusowego. Do rejestru zabytków wpisane są kamienice pod numerami: 1, 3/4, 5, 6, 7 (architekt: Paul Hoffmann), 8, 9, 11, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 24/25, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, budowane między IV ćwiercią XIX wieku a 1911. Do 2018 r. naprzeciw, po drugiej stronie ulicy znajdowało się targowisko spożywczo-przemysłowe, uzupełniające ofertę pobliskiego Rynku Wildeckiego, zwane "Las Vildas". Obecnie znajduje się tam zabudowa mieszkalno-usługowa. W okresie zaborów ulica nosiła nazwę Bachstrasse – od potoku przepływającego nieopodal (niem. bach – strumyk). W 1919 roku zmieniono nazwę na Strumykowa. W czasie II wojny światowej ulica nosiła nazwę Joahnn-Sebastian-Bach-Strasse. Na ulicy Strumykowej 11 (obecnie Sikorskiego 11) 6 czerwca 1936 urodził się aktor Roman Wilhelmi. Urodziny upamiętnia stosowna tablica powieszona na początku ulicy Sikorskiego przez Radę Osiedla Wilda w grudniu 2012, w obecności brata aktora – Adama Wilhelmiego Ulicą nie kursują żadne planowe linie komunikacji miejskiej. Od 31 marca 2021 roku – w ramach prac związanych z wdrożeniem Strefy Płatnego Parkowania Wilda – na odcinku od ulicy 28 Czerwca 1956 r. do ulicy Jana Umińskiego obowiązuje ruch jednokierunkowy, z wyłączeniem rowerzystów, w kierunku ul. Umińskiego. Dokonano również przeniesienia miejsc postojowych na jezdnię oraz wydzielono obszar, na którym planowane jest posadzenie zieleni.

II Szczep Drużyn Harcerskich i Zuchowych im. Jana Rodowicza „Anody” w Poznaniu – poznański szczep drużyn harcerskich ze Szkoły Podstawowej nr 84 im. Tadeusza Kościuszki, Gimnazjum nr 43 im. Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk oraz Szkoły Podstawowej nr 21 im. Filipiny Płaskowickiej. Należy do Hufca Poznań-Wilda.

Katastrofa tramwajowa w Poznaniu – wypadek tramwajowy mający miejsce 8 września 1993 o godzinie 14:25 w Poznaniu. Był to wypadek z największą liczbą ofiar w historii poznańskiego transportu zbiorowego.

Muzeum Komunikacji Miejskiej w Poznaniu – placówka muzealna zlokalizowana na terenie dawnej zajezdni tramwajowej przy ulicy Madalińskiego na Wildzie w Poznaniu. Muzeum powstało w 2006 roku z okazji 100-lecia zajezdni przy ulicy Głogowskiej w Poznaniu i 10-lecia poznańskiego szybkiego tramwaju. Z tej okazji została powołana izba tradycji, do której sprowadzono eksponaty z Domu Tramwajarza przy ulicy Słowackiego, oraz z innych obiektów należących do MPK. W 2024 lub 2025 roku zostało przeniesione do budynku dawnej zajezdni tramwajowej przy ulicy Madalińskiego. Muzeum nie jest dostępne na co dzień. Dostać się do niego można tylko po kontakcie mailowym z MPK. Właścicielem muzeum jest Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o.

Ortopedyczno-Rehabilitacyjny Szpital Kliniczny nr 4 w Poznaniu (dawniej Zakład Sacré-Coeur, Collegium Marcinkowskiego) – zespół szpitalny zlokalizowany na Wildzie w Poznaniu, przy ul. 28 Czerwca 1956 nr 135/147.

Zajezdnia tramwajowa przy ulicy Madalińskiego – (potocznie Madalina) najmniejsza zajezdnia tramwajowa w Poznaniu zajmująca powierzchnię 76 arów, obsługująca tramwaje MPK Poznań, znajdująca się w dzielnicy Wilda. Zajezdnia była oznaczona jako wydział S2. Funkcjonowała do połowy grudnia 2014.

Dom Starców na Wildzie w Poznaniu – jeden z ostatnich zbudowanych elementów urbanistycznych, jaki składa się na program historyzującej zabudowy Rynku Wildeckiego w Poznaniu.

Szkoła gminna na Wildzie w Poznaniu – dawna szkoła gminna wsi Wilda, od 1900 włączonej w granice Poznania. Znajduje się przy placu Marii Skłodowskiej-Curie 1, sąsiadującym z Rynkiem Wildeckim. Budynek wybudowano w 1899 r. według projektu Adolfa F. Bindera – profesora z poznańskiej Szkoły Budowlanej. Obiekt ma trzy piętra, wysoki dwuspadowy dach i dwa potężne ryzality boczne determinujące kształt bryły. Do pierwszego piętra oblicowany czerwoną cegłą. Wraz z budynkiem szkolnym na skwerze od strony rynku postawiono neogotycką fontannę. Szkoła nie była koedukacyjna. Budynek podzielono na dwie części, osobną dla chłopców i dla dziewcząt, z niezależnymi klatkami schodowymi w każdym ze skrzydeł. Do 1916 r. toalety były poza budynkiem, dopiero później znalazły się w dobudowanych ryzalitach. Obecnie budynek należy do Politechniki Poznańskiej, mieszcząc do 2014 roku Wydział Technologii Chemicznych i Inżynierii Środowiska. Ostatnio budynek został wystawiony na sprzedaż. Obok znajdują się rektorat Uczelni i dawny wildecki dom starców (obecnie też w gestii Politechniki).

Samodzielny Publiczny Zakład Zaopatrzenia Ortopedycznego w Poznaniu – zakład działający w latach 1948–2019, zajmujący się udzielaniem świadczeń zdrowotnych polegających na zaopatrywaniu pacjentów w przedmioty ortopedyczne, a od 2007 roku również udzielaniem lekarskich świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu ortopedii, zlokalizowany na Wildzie w Poznaniu, przy ul. 28 Czerwca 1956 r. nr 135.

Green Point – neomodernistyczna galeria handlowa w Poznaniu, na Wildzie, pomiędzy ulicami Hetmańską, Fabryczną, Pamiątkową i Madalińskiego, w pobliżu młynu Hermanka, zakładów Cegielskiego i starej zajezdni tramwajowej na ul. Madalińskiego. Była to pierwsza duża galeria handlowa zrealizowana na Wildzie. Jest złożona z dwóch budynków: 7-kondygnacyjnego apartamentowca o powierzchni 1600 m² i dwukondygnacyjnej części handlowej o powierzchni 5000 m². Projektantem obiektu było Studio ADS, a inwestorem firma Monoblok. Nazwę kompleksu powzięto od dachu-ogrodu, wieńczącego budynek. 23 października 2009 uruchomiono tu trzecie w Polsce (po Warszawie i Międzyzdrojach) kino w technologii 5D.