Szkoła przy ul. Prądzyńskiego 53 w Poznaniu

Wyższa Szkoła Uni-Terra w Poznaniu – prywatna szkoła wyższa w Poznaniu, która została utworzona na mocy decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 21 stycznia 2009 i wpisana do rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych pod numerem 355. Założycielem Uczelni jest założona w 1999 Fundacja Uni – Terra.

Dąb Krzysztof – pomnik przyrody, zabytkowy dąb szypułkowy (Quercus robur), rosnący w Poznaniu, na Wildzie, na skwerze Anny Siwczyk, u zbiegu ulic Garczyńskiego i Prądzyńskiego (ogrodzony plac zabaw Zarządu Zieleni Miejskiej w Poznaniu).

Ulica Władysława Sikorskiego (niem. Bachstrasse, do 1947 Strumykowa – kalka z języka niemieckiego, gdzie Bach oznacza strumień, ale również kompozytora Jana Sebastiana, który był faktycznym niemieckim patronem traktu) – ulica w Poznaniu, znajdująca się na Wildzie, na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Wilda, pomiędzy ul. 28 Czerwca 1956 r. (na wschodzie) a Roboczą. Ulica biegnie z północnego wschodu na południowy zachód. Zabudowana w większości kamienicami z XIX i XX wieku. Na północno-wschodnim narożniku znajduje się szachulcowa kamienica nr 1, zbudowana około roku 1890, przy której stoi kapliczka kryta blachą, zbudowana prawdopodobnie wraz z budynkiem. Fundatorami była bamberska rodzina Handschuhów. W niszy od frontu, do 1939 stała figurka św. Wawrzyńca, męczennika. Została zniszczona przez Niemców w czasie II wojny światowej. Zaraz po wojnie wstawiono w jej miejsce figurę Serca Jezusowego. Do rejestru zabytków wpisane są kamienice pod numerami: 1, 3/4, 5, 6, 7 (architekt: Paul Hoffmann), 8, 9, 11, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 24/25, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, budowane między IV ćwiercią XIX wieku a 1911. Do 2018 r. naprzeciw, po drugiej stronie ulicy znajdowało się targowisko spożywczo-przemysłowe, uzupełniające ofertę pobliskiego Rynku Wildeckiego, zwane "Las Vildas". Obecnie znajduje się tam zabudowa mieszkalno-usługowa. W okresie zaborów ulica nosiła nazwę Bachstrasse – od potoku przepływającego nieopodal (niem. bach – strumyk). W 1919 roku zmieniono nazwę na Strumykowa. W czasie II wojny światowej ulica nosiła nazwę Joahnn-Sebastian-Bach-Strasse. Na ulicy Strumykowej 11 (obecnie Sikorskiego 11) 6 czerwca 1936 urodził się aktor Roman Wilhelmi. Urodziny upamiętnia stosowna tablica powieszona na początku ulicy Sikorskiego przez Radę Osiedla Wilda w grudniu 2012, w obecności brata aktora – Adama Wilhelmiego Ulicą nie kursują żadne planowe linie komunikacji miejskiej. Od 31 marca 2021 roku – w ramach prac związanych z wdrożeniem Strefy Płatnego Parkowania Wilda – na odcinku od ulicy 28 Czerwca 1956 r. do ulicy Jana Umińskiego obowiązuje ruch jednokierunkowy, z wyłączeniem rowerzystów, w kierunku ul. Umińskiego. Dokonano również przeniesienia miejsc postojowych na jezdnię oraz wydzielono obszar, na którym planowane jest posadzenie zieleni.

II Szczep Drużyn Harcerskich i Zuchowych im. Jana Rodowicza „Anody” w Poznaniu – poznański szczep drużyn harcerskich ze Szkoły Podstawowej nr 84 im. Tadeusza Kościuszki, Gimnazjum nr 43 im. Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk oraz Szkoły Podstawowej nr 21 im. Filipiny Płaskowickiej. Należy do Hufca Poznań-Wilda.

Dom Starców na Wildzie w Poznaniu – jeden z ostatnich zbudowanych elementów urbanistycznych, jaki składa się na program historyzującej zabudowy Rynku Wildeckiego w Poznaniu.

Szkoła gminna na Wildzie w Poznaniu – dawna szkoła gminna wsi Wilda, od 1900 włączonej w granice Poznania. Znajduje się przy placu Marii Skłodowskiej-Curie 1, sąsiadującym z Rynkiem Wildeckim. Budynek wybudowano w 1899 r. według projektu Adolfa F. Bindera – profesora z poznańskiej Szkoły Budowlanej. Obiekt ma trzy piętra, wysoki dwuspadowy dach i dwa potężne ryzality boczne determinujące kształt bryły. Do pierwszego piętra oblicowany czerwoną cegłą. Wraz z budynkiem szkolnym na skwerze od strony rynku postawiono neogotycką fontannę. Szkoła nie była koedukacyjna. Budynek podzielono na dwie części, osobną dla chłopców i dla dziewcząt, z niezależnymi klatkami schodowymi w każdym ze skrzydeł. Do 1916 r. toalety były poza budynkiem, dopiero później znalazły się w dobudowanych ryzalitach. Obecnie budynek należy do Politechniki Poznańskiej, mieszcząc do 2014 roku Wydział Technologii Chemicznych i Inżynierii Środowiska. Ostatnio budynek został wystawiony na sprzedaż. Obok znajdują się rektorat Uczelni i dawny wildecki dom starców (obecnie też w gestii Politechniki).

Fontanna Adolfa Bindera – fontanna usytuowana na placu Marii Skłodowskiej-Curie na Wildzie w Poznaniu. Wybudowana pod koniec XIX wieku, około 1898. Wzniesiona jeszcze przed włączeniem Wildy w obszar miasta, przed szkołą gminną (Margaretenschule), której była integralną częścią, na ówczesnym placu Gotthilfa Bergera. Stojąca do dzisiaj w tym samym miejscu od momentu ustawienia. Fontanna wykonana została w neogotyckich formach z czerwonego, sztucznego piaskowca, według projektu profesora Adolfa F. Bindera. Obecnie stanowi element kompozycyjny parku znajdującego się na placu.

Las Vildas – potoczna nazwa pawilonów handlowych położonych na Wildzie blisko Rynku Wildeckiego w Poznaniu znajdujących się do końca stycznia 2018 roku przy skrzyżowaniu ulic Sikorskiego i 28 Czerwca. Zostały one wyburzone w lutym 2018 roku.

Ortopedyczno-Rehabilitacyjny Szpital Kliniczny nr 4 w Poznaniu (dawniej Zakład Sacré-Coeur, Collegium Marcinkowskiego) – zespół szpitalny zlokalizowany na Wildzie w Poznaniu, przy ul. 28 Czerwca 1956 nr 135/147.

Plac M. Skłodowskiej-Curie (daw. plac Bergera) – jeden z poznańskich placów, leżący wzdłuż ulicy Przemysłowej, w sercu osiedla administracyjnego Wilda. Plac rozpoczyna się na wysokości wildeckiego targowiska (od strony południowej) i ciągnie się do ulicy Jana Spychalskiego, (do końca 2017, Marcina Chwiałkowskiego) na północy. Mniej więcej pośrodku przecięty jest ulicą Gotthilfa Bergera – uprzedniego patrona placu.

Politechnika Poznańska – państwowa uczelnia o profilu technicznym w Poznaniu. Największy kampus uczelni znajduje się po obu stronach ulicy Piotrowo, na terenie osiedla samorządowego Rataje. Siedziba władz uczelni (rektorat) mieści się w zabytkowym budynku na Wildzie. Za datę powstania tej uczelni przyjmuje się rok 1919, jakkolwiek status wyższej szkoły technicznej o charakterze politechniki nadała jej Rada Ministrów dopiero w 1955. Uczelnia jest notowana w pierwszej 5 najlepszych politechnik w Polsce. W 2020 roku ranking Perspektyw sklasyfikował uczelnię jako najlepszą w Polsce dla kierunku Logistyka, drugą dla kierunku Automatyka i robotyka oraz trzecią dla dyscyplin: Informatyka, Inżynieria Chemiczna i Inżynieria Produkcji. Wszystkie dyscypliny realizowane na Politechnice znajdują się w pierwszej dziesiątce w Polsce. Uczelnia została także sklasyfikowana na 1. miejscu w Polsce oraz 314. na świecie dla dyscyplin informatyka i elektronika. W 1995 Politechnika Poznańska jako pierwsza polska uczelnia techniczna została członkiem stowarzyszenia CESAER (Conference of European Schools for Advanced Engineering) – organizacji skupiającej najlepsze uczelnie techniczne w Europie. Uczelnia również jest członkiem programu Socrates-Erasmus, który promuje europejski wymiar studiów wyższych przez wymianę studentów między uczelniami w całej Europie. W 2020 roku uczelnia została także liderem Uniwersytetu Europejskiego EUNICE, jako jedyna uczelnia z Polski, jest liderem tego typu projektu. Studenci PP kilkakrotnie zwyciężali w światowych konkursach projektowania systemów komputerowych CSIDC organizowanym przez IEEE Computer Society oraz Imagine Cup organizowanym przez firmę Microsoft. Cztery różne zespoły prowadzone w latach 2001–2004 przez dra inż. Jana Kniata uzyskiwały w kolejnych latach miejsca: 3., 1., 2. i 1. W roku 2004 grupa absolwentów kierunku Informatyka działająca jako niezależny zespół LSD-PL zdobyła uznanie producenta systemu operacyjnego Windows wykrywając w jego kodzie niezwykle poważny błąd i współpracując z firmą Microsoft nad przygotowaniem odpowiednich poprawek, które go usuwały. W ocenie wielu specjalistów i samego Microsoftu była to jedna z największych luk wewnętrznych mechanizmów systemu Windows, jaką odkryto w kodzie tego systemu operacyjnego.

Katastrofa tramwajowa w Poznaniu – wypadek tramwajowy mający miejsce 8 września 1993 o godzinie 14:25 w Poznaniu. Był to wypadek z największą liczbą ofiar w historii poznańskiego transportu zbiorowego.