Wyższa Szkoła Uni-Terra w Poznaniu

Ulica Władysława Sikorskiego (niem. Bachstrasse, do 1947 Strumykowa – kalka z języka niemieckiego, gdzie Bach oznacza strumień, ale również kompozytora Jana Sebastiana, który był faktycznym niemieckim patronem traktu) – ulica w Poznaniu, znajdująca się na Wildzie, na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Wilda, pomiędzy ul. 28 Czerwca 1956 r. (na wschodzie) a Roboczą. Ulica biegnie z północnego wschodu na południowy zachód. Zabudowana w większości kamienicami z XIX i XX wieku. Na północno-wschodnim narożniku znajduje się szachulcowa kamienica nr 1, zbudowana około roku 1890, przy której stoi kapliczka kryta blachą, zbudowana prawdopodobnie wraz z budynkiem. Fundatorami była bamberska rodzina Handschuhów. W niszy od frontu, do 1939 stała figurka św. Wawrzyńca, męczennika. Została zniszczona przez Niemców w czasie II wojny światowej. Zaraz po wojnie wstawiono w jej miejsce figurę Serca Jezusowego. Do rejestru zabytków wpisane są kamienice pod numerami: 1, 3/4, 5, 6, 7 (architekt: Paul Hoffmann), 8, 9, 11, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 24/25, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, budowane między IV ćwiercią XIX wieku a 1911. Do 2018 r. naprzeciw, po drugiej stronie ulicy znajdowało się targowisko spożywczo-przemysłowe, uzupełniające ofertę pobliskiego Rynku Wildeckiego, zwane "Las Vildas". Obecnie znajduje się tam zabudowa mieszkalno-usługowa. W okresie zaborów ulica nosiła nazwę Bachstrasse – od potoku przepływającego nieopodal (niem. bach – strumyk). W 1919 roku zmieniono nazwę na Strumykowa. W czasie II wojny światowej ulica nosiła nazwę Joahnn-Sebastian-Bach-Strasse. Na ulicy Strumykowej 11 (obecnie Sikorskiego 11) 6 czerwca 1936 urodził się aktor Roman Wilhelmi. Urodziny upamiętnia stosowna tablica powieszona na początku ulicy Sikorskiego przez Radę Osiedla Wilda w grudniu 2012, w obecności brata aktora – Adama Wilhelmiego Ulicą nie kursują żadne planowe linie komunikacji miejskiej. Od 31 marca 2021 roku – w ramach prac związanych z wdrożeniem Strefy Płatnego Parkowania Wilda – na odcinku od ulicy 28 Czerwca 1956 r. do ulicy Jana Umińskiego obowiązuje ruch jednokierunkowy, z wyłączeniem rowerzystów, w kierunku ul. Umińskiego. Dokonano również przeniesienia miejsc postojowych na jezdnię oraz wydzielono obszar, na którym planowane jest posadzenie zieleni.

Szkoła przy ul. Prądzyńskiego 53 (Szkoła Podstawowa nr 25 w Poznaniu) – szkoła podstawowa zlokalizowana w Poznaniu, przy ul. Prądzyńskiego 53 na Wildzie. Architektura obiektu nawiązuje do form renesansu i baroku, zdradzając już jednak dążenia modernistyczne. Była to jedna z pierwszych w mieście szkół zrealizowanych w systemie pawilonowym. Zespół zabudowań szkolnych ma formę grupy pawilonów skoncentrowanych wokół dziedzińca. Obiekty dawnej XI Volksschule zaprojektował Fritz Teubner (przy współpracy architekta Waldmanna), a wzniesione zostały w latach 1909–1913. Z osiowej kompozycji urbanistycznej nie zrealizowano całości programu (zakładano sześć pawilonów dla zróżnicowanych grup wiekowych), podobnie jak to było z wildecką szkoła przy ul. Różanej. Powstały: gmach centralny, dwa pawilony dydaktyczne, sala gimnastyczna z pomieszczeniami gospodarczymi i mieszkaniem woźnego. Istotnym elementem kompozycyjnym jest powtarzany w elewacjach motyw kratownicy strunobetonowej. Całość obłożona jest cegłą licową, jasno otynkowano natomiast elementy z betonu. W płycinach międzyokiennych umieszczono mozaiki nawiązujące do renesansowego ornamentu okuciowego. Budynki zwieńczono dachami czterospadowymi o dużym spadku. W pobliżu znajdują się m.in.: Rynek Wildecki, dawny Zakład Sacré-Coeur i Powiatowy Urząd Pracy.

Dąb Krzysztof – pomnik przyrody, zabytkowy dąb szypułkowy (Quercus robur), rosnący w Poznaniu, na Wildzie, na skwerze Anny Siwczyk, u zbiegu ulic Garczyńskiego i Prądzyńskiego (ogrodzony plac zabaw Zarządu Zieleni Miejskiej w Poznaniu).

Dom Starców na Wildzie w Poznaniu – jeden z ostatnich zbudowanych elementów urbanistycznych, jaki składa się na program historyzującej zabudowy Rynku Wildeckiego w Poznaniu.

Szkoła gminna na Wildzie w Poznaniu – dawna szkoła gminna wsi Wilda, od 1900 włączonej w granice Poznania. Znajduje się przy placu Marii Skłodowskiej-Curie 1, sąsiadującym z Rynkiem Wildeckim. Budynek wybudowano w 1899 r. według projektu Adolfa F. Bindera – profesora z poznańskiej Szkoły Budowlanej. Obiekt ma trzy piętra, wysoki dwuspadowy dach i dwa potężne ryzality boczne determinujące kształt bryły. Do pierwszego piętra oblicowany czerwoną cegłą. Wraz z budynkiem szkolnym na skwerze od strony rynku postawiono neogotycką fontannę. Szkoła nie była koedukacyjna. Budynek podzielono na dwie części, osobną dla chłopców i dla dziewcząt, z niezależnymi klatkami schodowymi w każdym ze skrzydeł. Do 1916 r. toalety były poza budynkiem, dopiero później znalazły się w dobudowanych ryzalitach. Obecnie budynek należy do Politechniki Poznańskiej, mieszcząc do 2014 roku Wydział Technologii Chemicznych i Inżynierii Środowiska. Ostatnio budynek został wystawiony na sprzedaż. Obok znajdują się rektorat Uczelni i dawny wildecki dom starców (obecnie też w gestii Politechniki).

Las Vildas – potoczna nazwa pawilonów handlowych położonych na Wildzie blisko Rynku Wildeckiego w Poznaniu znajdujących się do końca stycznia 2018 roku przy skrzyżowaniu ulic Sikorskiego i 28 Czerwca. Zostały one wyburzone w lutym 2018 roku.

II Szczep Drużyn Harcerskich i Zuchowych im. Jana Rodowicza „Anody” w Poznaniu – poznański szczep drużyn harcerskich ze Szkoły Podstawowej nr 84 im. Tadeusza Kościuszki, Gimnazjum nr 43 im. Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk oraz Szkoły Podstawowej nr 21 im. Filipiny Płaskowickiej. Należy do Hufca Poznań-Wilda.

Fontanna Adolfa Bindera – fontanna usytuowana na placu Marii Skłodowskiej-Curie na Wildzie w Poznaniu. Wybudowana pod koniec XIX wieku, około 1898. Wzniesiona jeszcze przed włączeniem Wildy w obszar miasta, przed szkołą gminną (Margaretenschule), której była integralną częścią, na ówczesnym placu Gotthilfa Bergera. Stojąca do dzisiaj w tym samym miejscu od momentu ustawienia. Fontanna wykonana została w neogotyckich formach z czerwonego, sztucznego piaskowca, według projektu profesora Adolfa F. Bindera. Obecnie stanowi element kompozycyjny parku znajdującego się na placu.

Ortopedyczno-Rehabilitacyjny Szpital Kliniczny nr 4 w Poznaniu (dawniej Zakład Sacré-Coeur, Collegium Marcinkowskiego) – zespół szpitalny zlokalizowany na Wildzie w Poznaniu, przy ul. 28 Czerwca 1956 nr 135/147.

Samodzielny Publiczny Zakład Zaopatrzenia Ortopedycznego w Poznaniu – zakład działający w latach 1948–2019, zajmujący się udzielaniem świadczeń zdrowotnych polegających na zaopatrywaniu pacjentów w przedmioty ortopedyczne, a od 2007 roku również udzielaniem lekarskich świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu ortopedii, zlokalizowany na Wildzie w Poznaniu, przy ul. 28 Czerwca 1956 r. nr 135.

Plac M. Skłodowskiej-Curie (daw. plac Bergera) – jeden z poznańskich placów, leżący wzdłuż ulicy Przemysłowej, w sercu osiedla administracyjnego Wilda. Plac rozpoczyna się na wysokości wildeckiego targowiska (od strony południowej) i ciągnie się do ulicy Jana Spychalskiego, (do końca 2017, Marcina Chwiałkowskiego) na północy. Mniej więcej pośrodku przecięty jest ulicą Gotthilfa Bergera – uprzedniego patrona placu.

Łaźnia miejska na Wildzie – budynek dawnej publicznej łaźni miejskiej, zlokalizowany w Poznaniu, w zachodniej części Rynku Wildeckiego, w sąsiedztwie dawnej szkoły gminnej i lokalnego zakładu dla starców. Obiekt w pobliżu rektoratu został oddany do użytku w 1908. Ma formę lekkiego pawilonu, którego główna, niesymetryczna elewacja ozdobiona jest charakterystycznym gankiem wspartym na pięciu lekkich, toskańsko-doryckich kolumnach. Przebudowa wnętrz nastąpiła w latach 70. XX wieku, a remont elewacji w 2003. Obecnie należy do Politechniki Poznańskiej (Instytut Technologii i Inżynierii Chemicznej).