place

Łysa Góra (Pasmo Sowińca)

Wzgórza KrakowaWzgórza Pasma Sowińca

Łysa Góra (ok. 277 m n.p.m.) – niewielkie wzniesienie w Paśmie Sowińca w Krakowie, na Woli Justowskiej, wchodzącej w skład Dzielnicy VII Zwierzyniec. Znajduje się w północnej części masywu, na końcu krótkiego grzbietu odchodzącego od Pustelnika w kierunku północnym. Łysymi Górami nazywano dawniej wzniesienia bezleśne, zajęte przez pola uprawne i łąki. Ta Łysa Góra jest bezleśna do dziś (2019), a większą jej część zajmuje duży, samoobsługowy i płatny parking dla pojazdów przyjeżdżających do Lasu Wolskiego (m.in. do Ogrodu Zoologicznego). Parking znajduje się po północnej stronie ulicy Leśnej. Ulica ta biegnie jeszcze dalej, aż do Ogrodu Zoologicznego, gdzie znajduje się drugi parking. Łysa Góra oddziela dwa wąwozy Lasu Wolskiego: Wolski Dół i Poniedziałkowy Dół. Z parkingu na Łysej Górze odchodzą dwa szlaki turystyczne.

Fragment artykułu z Wikipedii Łysa Góra (Pasmo Sowińca) (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy).

Łysa Góra (Pasmo Sowińca)
Kukułcza, Kraków Zwierzyniec (Zwierzyniec)

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Strona internetowa Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Łysa Góra (Pasmo Sowińca)Czytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.060278 ° E 19.863889 °
placePokaż na mapie

Adres

ZOO - Parking II

Kukułcza
30-232 Kraków, Zwierzyniec (Zwierzyniec)
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Strona internetowa
zoo-krakow.pl

linkOdwiedź stronę

Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Rezerwat przyrody Panieńskie Skały
Rezerwat przyrody Panieńskie Skały

Rezerwat przyrody Panieńskie Skały – krajobrazowy rezerwat przyrody o powierzchni 6,41 ha, założony w 1953 roku. Znajduje się w zachodniej części Krakowa, w północnej części Pasma Sowińca na terenie Lasu Wolskiego, od strony Woli Justowskiej. Tereny te wchodzą w skład Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i społeczno-kulturalnych jedynego pod Krakowem fragmentu lasu naturalnego z malowniczymi, występującymi na powierzchni skałami wapiennymi. Ochroną objęto dolną część długiego i głębokiego wąwozu zwanego Wolskim Dołem. Wapienne skały pochodzą z okresu górnej jury i tworzą w Wolskim Dole bramę. Wąwóz ten w górnej części jest lessowy, w dolnej skalisty. Ma strome ściany o wysokości od kilku do kilkunastu metrów. Jego dnem prowadzi ścieżka zwana chodnikiem Grabowskiego – na cześć Ambrożego Grabowskiego, autora pierwszego przewodnika po Krakowie i okolicach. On też spopularyzował w 1822 r. nazwę Panieńskie Skały. Dawniej nazywano je również Wolskimi Skałami lub Przygrzybem. Nazwa skał pochodzi od zakonnic z niedalekiego klasztoru Norbertanek na Zwierzyńcu, które schroniły się w tych okolicach podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku. Według popularnej legendy, zakonnice zostały w ostatniej chwili ocalone cudownie od hańby i śmierci, gdyż skałki zamknęły się za nimi, chroniąc je przed napastnikami. W miejscu rzekomego cudu stoi dziś figura Matki Boskiej. Według innej wersji, gdy Tatarzy dopędzali zakonnice, skały zapadły się pod nimi, chroniąc je przed pohańbieniem. Podobno pod skałami jest komnata i stół, przy którym zasiadają do modlitwy, co jeszcze niedawno można było zobaczyć przez szczelinę w skale. Zbocza porasta naturalny las bukowy (najstarszy w rejonie Lasu Wolskiego, większość drzew ma ok. 140–160 lat) z domieszką dębu, sosny, grabu i jaworu. Drzewostan był chroniony od 1917 r., gdy las został wykupiony przez Kasę Oszczędności Miasta Krakowa. Dzięki temu w lesie Wolskiego Dołu uchowały się bardzo stare okazy kwitnącego bluszczu pospolitego (bluszcz kwitnie dopiero w wieku kilkudziesięciu lat). W runie leśnym wiosną, przed rozwojem liści przez drzewa zakwitają: zdrojówka rutewkowata, zawilec gajowy, szczyr trwały, śledziennica skrętolistna, kokorycz pełna, fiołek Rivina, miodunka ćma, przylaszczka pospolita. Występuje też kopytnik pospolity, konwalia majowa, a nawet rzadki wawrzynek wilczełyko. W pobliżu rezerwatu stoi drewniany kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski, w którym nakręcono ostatnią scenę filmu Potop w reżyserii Jerzego Hoffmana. W rezerwacie odkryto nowy gatunek ślimaka przodoskrzelnego. Nazwano go niepozorką ojcowską Falniowskia neglectissima. Prawdopodobnie jest endemitem i ze względu na rzadkość występowania znajduje się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. W skałach Panieńskich Skał grotołazi opisali kilka próżni skalnych: Kominek w Panieńskich Skałach, Schronisko Kręte w Panieńskich Skałach, Schronisko w Skałach Panieńskich Górne, Schronisko za Filarkiem w Panieńskich Skałach, Szczelina w Panieńskich Skałach, Tunelik w Panieńskich Skałach, Wnęka w Panieńskich Skałach.