Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Krakowie (Wola Justowska)

Muzeum Budownictwa Drewnianego „Skansen” w Woli Justowskiej – zespół XVIII-wiecznego budownictwa drewnianego na terenie Woli Justowskiej. Skansen od 1970 roku jest zabytkiem. Znajduje się na Małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej. Inicjatorem powstania skansenu w Woli Justowskiej był etnograf Seweryn Udziela. Jako pierwszy stanął tu, przeniesiony tu w 1949 roku z podbielskich Komorowic, drewniany kościółek pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski. Kościół został podpalony w nocy z 13 na 14 lipca 1978, ale został odbudowany. W nocy z 5 na 6 kwietnia 2002 roku miał miejsce kolejny pożar, który doszczętnie strawił zrekonstruowaną świątynię. Ocalał jedynie nadpalony krucyfiks i tabernakulum. Obecnie na terenie skansenu w Woli Justowskiej znajdują się dwa zabytkowe budynki: karczma z Pasieki koło Czernichowa, pochodząca z przełomu XVIII i XIX wieku. Jest to budynek konstrukcji zrębowej, z czterospadowym dachem krytym gontem. Obecnie mieści się tu plebania. spichlerz dworski z Trzyciąża, wybudowany w 1764 roku, z czterospadowym gontowym dachem z charakterystycznymi okapami. Ponadto znajdują się tu również spichlerz z Soboniowic.

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Krakowie – parafia rzymskokatolicka dekanatu Kraków-Salwator, archidiecezji krakowskiej, na Woli Justowskiej, przy alei Panieńskich Skał 18.

Aleja Kasztanowa – aleja na Woli Justowskiej w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec. Łączy ulicę Chełmską i Junacką z aleją Modrzewiową. Jest jednojezdniowa.

Wesoła Polana – polana na północno-wschodnich podnóżach wzgórza Sowińca, na obrzeżach Lasu Wolskiego w Krakowie. Położona jest na łagodnym stoku, na wysokości około 245–265 m n.p.m. Do jej północnych obrzeży dochodzą zabudowania Woli Justowskiej, a wschodnim obrzeżem prowadzi szlak turystyczny do rezerwatu przyrody Panieńskie Skały i na Kopiec Piłsudskiego. Polana ma kształt trapezu, dłuższy bok o długości około 250 m i szerokość około 120 m. Dawniej była większa, dochodziła do ul. Kasztanowej, jednak prywatna firma wybudowała na jej północnym obrzeżu 4 domy. Chcący ratować polanę Obywatelski Komitet Ratowania Krakowa zorganizował nawet zbiórkę pieniędzy na wykup terenu. Deweloper zażądał 4 miliony złotych, co było dla komitetu kwotą zbyt wielką. Jest jedną z kilku polan Lasu Wolskiego. Pozostałe to: Polana na Sowińcu, Polana im. Wincentego Wobra, Polana im. Jacka Malczewskiego, Polana Bielańska, Polana Harcerska.

Rezerwat przyrody Panieńskie Skały – krajobrazowy rezerwat przyrody o powierzchni 6,41 ha, założony w 1953 roku. Znajduje się w zachodniej części Krakowa, w północnej części Pasma Sowińca na terenie Lasu Wolskiego, od strony Woli Justowskiej. Tereny te wchodzą w skład Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i społeczno-kulturalnych jedynego pod Krakowem fragmentu lasu naturalnego z malowniczymi, występującymi na powierzchni skałami wapiennymi. Ochroną objęto dolną część długiego i głębokiego wąwozu zwanego Wolskim Dołem. Wapienne skały pochodzą z okresu górnej jury i tworzą w Wolskim Dole bramę. Wąwóz ten w górnej części jest lessowy, w dolnej skalisty. Ma strome ściany o wysokości od kilku do kilkunastu metrów. Jego dnem prowadzi ścieżka zwana chodnikiem Grabowskiego – na cześć Ambrożego Grabowskiego, autora pierwszego przewodnika po Krakowie i okolicach. On też spopularyzował w 1822 r. nazwę Panieńskie Skały. Dawniej nazywano je również Wolskimi Skałami lub Przygrzybem. Nazwa skał pochodzi od zakonnic z niedalekiego klasztoru Norbertanek na Zwierzyńcu, które schroniły się w tych okolicach podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku. Według popularnej legendy, zakonnice zostały w ostatniej chwili ocalone cudownie od hańby i śmierci, gdyż skałki zamknęły się za nimi, chroniąc je przed napastnikami. W miejscu rzekomego cudu stoi dziś figura Matki Boskiej. Według innej wersji, gdy Tatarzy dopędzali zakonnice, skały zapadły się pod nimi, chroniąc je przed pohańbieniem. Podobno pod skałami jest komnata i stół, przy którym zasiadają do modlitwy, co jeszcze niedawno można było zobaczyć przez szczelinę w skale. Zbocza porasta naturalny las bukowy (najstarszy w rejonie Lasu Wolskiego, większość drzew ma ok. 140–160 lat) z domieszką dębu, sosny, grabu i jaworu. Drzewostan był chroniony od 1917 r., gdy las został wykupiony przez Kasę Oszczędności Miasta Krakowa. Dzięki temu w lesie Wolskiego Dołu uchowały się bardzo stare okazy kwitnącego bluszczu pospolitego (bluszcz kwitnie dopiero w wieku kilkudziesięciu lat). W runie leśnym wiosną, przed rozwojem liści przez drzewa zakwitają: zdrojówka rutewkowata, zawilec gajowy, szczyr trwały, śledziennica skrętolistna, kokorycz pełna, fiołek Rivina, miodunka ćma, przylaszczka pospolita. Występuje też kopytnik pospolity, konwalia majowa, a nawet rzadki wawrzynek wilczełyko. W pobliżu rezerwatu stoi drewniany kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski, w którym nakręcono ostatnią scenę filmu Potop w reżyserii Jerzego Hoffmana. W rezerwacie odkryto nowy gatunek ślimaka przodoskrzelnego. Nazwano go niepozorką ojcowską Falniowskia neglectissima. Prawdopodobnie jest endemitem i ze względu na rzadkość występowania znajduje się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. W skałach Panieńskich Skał grotołazi opisali kilka próżni skalnych: Kominek w Panieńskich Skałach, Schronisko Kręte w Panieńskich Skałach, Schronisko w Skałach Panieńskich Górne, Schronisko za Filarkiem w Panieńskich Skałach, Szczelina w Panieńskich Skałach, Tunelik w Panieńskich Skałach, Wnęka w Panieńskich Skałach.

Łysa Góra (ok. 277 m n.p.m.) – niewielkie wzniesienie w Paśmie Sowińca w Krakowie, na Woli Justowskiej, wchodzącej w skład Dzielnicy VII Zwierzyniec. Znajduje się w północnej części masywu, na końcu krótkiego grzbietu odchodzącego od Pustelnika w kierunku północnym. Łysymi Górami nazywano dawniej wzniesienia bezleśne, zajęte przez pola uprawne i łąki. Ta Łysa Góra jest bezleśna do dziś (2019), a większą jej część zajmuje duży, samoobsługowy i płatny parking dla pojazdów przyjeżdżających do Lasu Wolskiego (m.in. do Ogrodu Zoologicznego). Parking znajduje się po północnej stronie ulicy Leśnej. Ulica ta biegnie jeszcze dalej, aż do Ogrodu Zoologicznego, gdzie znajduje się drugi parking. Łysa Góra oddziela dwa wąwozy Lasu Wolskiego: Wolski Dół i Poniedziałkowy Dół. Z parkingu na Łysej Górze odchodzą dwa szlaki turystyczne.

Schronisko Kręte w Panieńskich Skałach – schronisko w Panieńskich Skałach na wzgórzu Sowiniec w Lesie Wolskim w Krakowie. Pod względem geograficznym znajduje się w mezoregionie Pomost Krakowski, będącym częścią makroregionu Bramy Krakowskiej.

Schronisko za Filarkiem w Panieńskich Skałach – schronisko w Panieńskich Skałach w Wolskim Dole w Lesie Wolskim w Krakowie. Pod względem geograficznym znajduje się w mezoregionie Pomost Krakowski, będącym częścią makroregionu Bramy Krakowskiej.

Tunelik w Panieńskich Skałach – jaskinia w Panieńskich Skałach w Wolskim Dole w Lesie Wolskim w Krakowie. Pod względem geograficznym znajduje się w mezoregionie Pomost Krakowski, będącym częścią makroregionu Bramy Krakowskiej.

Szczelina w Panieńskich Skałach, Schronisko w Panieńskich Skałach – schronisko w Panieńskich Skałach w Wolskim Dole w Lesie Wolskim w Krakowie. Pod względem geograficznym znajduje się w mezoregionie Pomost Krakowski, będącym częścią makroregionu Bramy Krakowskiej.

Wnęka w Panieńskich Skałach – schronisko w Panieńskich Skałach w Wolskim Dole w Lesie Wolskim w Krakowie. Pod względem geograficznym znajduje się w mezoregionie Pomost Krakowski, będącym częścią makroregionu Bramy Krakowskiej.

Kominek w Panieńskich Skałach – niewielkie schronisko w Panieńskich Skałach w Wolskim Dole w Lesie Wolskim w Krakowie. Pod względem geograficznym znajduje się w mezoregionie Pomost Krakowski, będącym częścią makroregionu Bramy Krakowskiej.