Areszt Śledczy w Łodzi

Doły – osiedle mieszkaniowe i obszar Systemu Informacji Miejskiej w północnej części Łodzi, na Bałutach, dawna wieś. Historyczny układ części osiedla (Doły Wschód) został wpisany do wojewódzkiej ewidencji zabytków.

Ulica Brzezińska – ulica w północno-wschodniej części Łodzi, w północnej części dawnej dzielnicy Widzew, jedna z najdłuższych łódzkich ulic, licząca około 8,4 km, mająca w swym przebiegu 25 skrzyżowań z 33 ulicami, jedno rondo oraz jedno skrzyżowanie bezkolizyjne z autostradą A1 (Autostradą Bursztynową), będąca w całości fragmentem drogi krajowej nr 72. Jest trasą wylotową z Łodzi w kierunku wschodnim (na Brzeziny, Jeżów, Głuchów i Rawę Mazowiecką). Ulica ma przebieg równoleżnikowy i jest przedłużeniem w kierunku wschodnim ulicy Wojska Polskiego, nazwanej w 1945 roku w miejsce przedwojennej ulicy Brzezińskiej. Biorąc początek na wiadukcie nad jednotorową linią kolejową nr 16 Łódź Widzew – Kutno, stanowi granicę między dwoma obszarami SIM: Starych Moskuli (na północy) a Sikawą (na południu). Posesje po północnej, parzystej stronie ulicy należą do Starych Moskuli, zaś posesje po stronie południowej, nieparzystej są położone na Sikawie. Od połowy swej długości ulica Brzezińska wkracza w obszar Nowosolnej, dzieląc go równoleżnikowo na dwie niemal równe części i przechodząc przez centralny punkt obszaru, którym jest Rynek Nowosolna. Jej koniec wyznacza wschodnia granica administracyjna Łodzi, przebiegająca tuż za bezkolizyjnym skrzyżowaniem z autostradą A1. Na całej długości ulicy obowiązuje ruch w obu kierunkach. Jedynie na krótkim, początkowym odcinku (ok. 1,35 km) – do posesji pod numerem 35 za skrzyżowaniem z ul. Andrzeja Kerna – jest ona dwujezdniowa. Nazwa ulicy ma uzasadnienie terenowe – pochodzi od nazwy miasta Brzezin, w których kierunku ulica prowadzi. W przybliżeniu w połowie długości ulicy Brzezińskiej przebiega granica między dwoma makroregionami fizycznogeograficznymi: Niziną Południowowielkopolską (leży na niej zachodni odcinek ulicy) a Wzniesieniami Południowomazowieckimi (leży na nich wschodni odcinek ulicy) oraz między dwoma mezoregionami fizycznogeograficznymi: Wysoczyzną Łaską (odcinek zachodni) a Wzniesieniami Łódzkimi (odcinek wschodni). Pierwsza część ulicy, do granicy Nowosolnej na skrzyżowaniu z ulicami Adama Hanuszkiewicza i Iglastą (posesje pod numerami 1–131 i 2–154), należy do rzymskokatolickiej parafii Matki Boskiej Różańcowej i św. Stanisława Biskupa i Męczennika, natomiast dalsza część ulicy, w obrębie Nowosolnej (posesje pod numerami 133–313 i 156–354) – do rzymskokatolickiej parafii św. Andrzeja Boboli.

Telefoniczna bądź też ET-1 – zajezdnia tramwajowa w Łodzi funkcjonująca od 15 marca 1986 należąca do MPK-Łódź, położona przy ul. Telefonicznej 40/42. W 2011 zajezdnia obsługiwała linie tramwajowe 1, 3, 4, 7, 9, 10, 11 oraz 12 i wyjeżdżało z niej dziennie 135 pojazdów.

Zakłady Przemysłu Pończoszniczego „Feniks” – zakłady przemysłu pończoszniczego w Łodzi z siedzibą przy ul. Brzezińskiej 5/15 na Sikawie. Przedsiębiorstwo zajmowało się produkcją rajstop i były to największe zakłady w Polsce o tym profilu produkcji.

Ulica Telefoniczna w Łodzi – łódzka ulica o długości 3,39 km, licząca 80 numerów, krzyżująca się z 20 ulicami, położona na terenie osiedli administracyjnych Śródmieście-Wschód i Stoki-Sikawa-Podgórze. Rozpoczyna się od alei Grzegorza Palki i kończy dość specyficznym skrzyżowaniem z ul. Giewont (z którą to krzyżuje się z dwóch kierunków – północnego i wschodniego). Przy ul. Telefonicznej znajdują się: cmentarz Doły, Spółdzielcze Zakłady Chemiczne „Mors” (zakład pracy chronionej), kilka kompleksów ogrodów działkowych, pętla tramwajowa, największa w Łodzi zajezdnia tramwajowa (o powierzchni prawie 15 ha) oraz tereny Zakładu Wodociągów i Kanalizacji. Nawierzchnię ul. Telefonicznej w większości stanowi pokrywa asfaltowa. Jednak na odcinku ok. 300 m na wschód od ul. Drwęckiej występuje trylinka, częściowo pomiędzy ul. Weselną i Sądecką – płyty betonowe (ułożone pomiędzy torami tramwajowymi) oraz kocie łby (znajdujące się pomiędzy ul. Weselną a ul. Janosika oraz na długości ponad 200 m – między ul. Pieniny a ul. Giewont). Niebezpiecznym dla ruchu drogowego jest wiadukt (gdzie ulica przebiega pod linią nr 16 łódzkiej kolei obwodowej), którego niewielka szerokość (jezdnia ma tylko ok. 4 m) nie pozwala na ruch dwukierunkowy.

Cmentarz Doły – jedna z najważniejszych i największych nekropolii Łodzi. Znajduje się we wschodniej części dzielnicy Bałuty po obu stronach ulicy Smutnej, od strony południowej sięga ul. Telefonicznej. Powierzchnia cmentarza wynosi ponad 12ha. Szybki rozwój miasta i towarzyszący mu wzrost populacji w latach 90 XIX wieku przyczynił się do braku miejsc na starym cmentarzu, dlatego postanowiono wtedy wyznaczyć nowe tereny pod ten cel. Wybór padł na wieś Doły, charakteryzującą się pagórkowatym terenem, wzgórzami oraz dołami powstałymi w wyniku różnych wyrobisk. Architektem odpowiedzialnym za projekt cmentarza był inżynier Ignacy Stebelski. Cmentarz powstał w 1896 jako miejsce pochówku dla luteran i rzymskich katolików. W późniejszym czasie wyznaczono dodatkowe miejsca dla baptystów, prawosławnych, muzułmanów i mariawitów. Najstarszym zachowanym nagrobkiem, jest pomnik Franciszka Komorowskiego z 1899 roku, zachowany w części rzymskokatolickiej cmentarza.

Lumumbowo – potoczna nazwa osiedla studenckiego w Łodzi. Nazwa pochodzi od ulicy Patrice’a Lumumby, która przechodzi przez środek osiedla akademickiego Uniwersytetu Łódzkiego. Znajdują się tu też akademiki Uniwersytetu Medycznego i Politechniki Łódzkiej. Wschodnią część osiedla zajmuje ul. Strajku Łódzkich Studentów w 1981 roku, która przed rokiem 2018 nosiła nazwę ulicy Rodzeństwa Fibaków, a północną część ulica Styrska. Osiedle jest zintegrowanym zespołem domów studenckich uzupełnionym odpowiednią infrastrukturą techniczną.

Cmentarz mariawicki w Łodzi – część nekropolii na Dołach w Łodzi. Powstał na początku XX w. wraz z łódzką parafią mariawicką. Pierwszego pochówku dokonano 18 grudnia 1906; pochowano wówczas ośmioletnią Anielę Graczyk. Najstarsze nagrobki pochodzą z lat 30. XX w. Od 1935 cmentarz użytkowany jest również przez łódzką parafię Kościoła Katolickiego Mariawitów. Wśród pochowanych są m.in. Antoni Wojdan, bp Stanisław Maria Andrzej Jałosiński, ks. Maria Fabian Jarzymowski oraz około 30 mariawickich sióstr zakonnych; wśród nich siostra kapłanka Krystyna Maria Bogumiła Przyłucka.

Ulica Patrice'a Lumumby – ulica znajdująca się we wschodniej części Śródmieścia w Łodzi.

Stadion Lekkoatletyczny Akademickiego Związku Sportowego w Łodzi, w skrócie Stadion Lekkoatletyczny AZS Łódź – sportowy obiekt lekkoatletyczny łódzkiego AZS, zlokalizowany na obszarze Miasteczka Akademickiego "Lumumbowo" przy ulicy Patrice'a Lumumby 22/26 w Łodzi. Stadion został otwarty w 1959 roku i obecnie wchodzi w skład kompleksowego Obiektu Sportowego AZS Łódź, w którego skład wchodzi także stadion treningowy z boiskiem piłkarskim, korty tenisowe, hala lekkoatletyczna i tenisowa oraz kryta pływalnia należąca do Uniwersytetu Łódzkiego.

Parafia Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Łodzi – mariawicka parafia kustodii płockiej, Kościoła Katolickiego Mariawitów w RP. Siedzibą parafii jest kaplica domowa, znajdująca się w Łodzi, na osiedlu Stoki, przy ul. Jarowej 20. Obowiązki proboszcza pełni kapłan ludowy Aleksander Karasiewicz. Poprzednim proboszczem była siostra kapłanka Krystyna Maria Bogumiła Przyłucka (1927–1990). Parafia w Łodzi od początku swojego istnienia (1935) była i nadal jest jedną z największych placówek Kościoła Katolickiego Mariawitów w Polsce. Liczy ponad 250 wiernych i sympatyków. Swoim zasięgiem terytorialnym obejmuje Łódź i najbliższą okolicę. Nabożeństwa: Msze Święte w niedziele i święta o godzinie 11.00 Adoracja ubłagania 5. dnia każdego miesiąca.

Katedra Informatologii i Bibliologii Uniwersytetu Łódzkiego – jednostka naukowo-dydaktyczna należąca do struktur Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego. Powstała w 1945 jako pierwsza w Polsce placówka, zajmująca się nauką o książce i bibliotece. Uczestniczyła w realizacji programu pierwszych w Polsce studiów z zakresu wiedzy o książce. Obecną siedzibą Katedry jest nowy gmach Wydziału Filologicznego UŁ przy ul. Pomorskiej 171/173 w Łodzi.