Cmentarz mariawicki w Łodzi

Cmentarz Doły – jedna z najważniejszych i największych nekropolii Łodzi. Znajduje się we wschodniej części dzielnicy Bałuty po obu stronach ulicy Smutnej, od strony południowej sięga ul. Telefonicznej. Powierzchnia cmentarza wynosi ponad 12ha. Szybki rozwój miasta i towarzyszący mu wzrost populacji w latach 90 XIX wieku przyczynił się do braku miejsc na starym cmentarzu, dlatego postanowiono wtedy wyznaczyć nowe tereny pod ten cel. Wybór padł na wieś Doły, charakteryzującą się pagórkowatym terenem, wzgórzami oraz dołami powstałymi w wyniku różnych wyrobisk. Architektem odpowiedzialnym za projekt cmentarza był inżynier Ignacy Stebelski. Cmentarz powstał w 1896 jako miejsce pochówku dla luteran i rzymskich katolików. W późniejszym czasie wyznaczono dodatkowe miejsca dla baptystów, prawosławnych, muzułmanów i mariawitów. Najstarszym zachowanym nagrobkiem, jest pomnik Franciszka Komorowskiego z 1899 roku, zachowany w części rzymskokatolickiej cmentarza.

Cmentarz żydowski w Łodzi – cmentarz w Łodzi założony w 1892 roku, położony w południowej części Bałut, na niewielkim wzniesieniu pomiędzy ulicami Bracką, Zagajnikową, Zmienną i Inflancką; największa w Polsce pod względem powierzchni nekropolia żydowska (42 ha, ponad 230 tys. pochowanych, w tym ok. 45 tys. stanowią mogiły zmarłych i zamordowanych w okresie funkcjonowania Ghetto Litzmannstadt).

Doły – osiedle mieszkaniowe i obszar Systemu Informacji Miejskiej w północnej części Łodzi, na Bałutach, dawna wieś. Historyczny układ części osiedla (Doły Wschód) został wpisany do wojewódzkiej ewidencji zabytków.

Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego – publiczna uczelnia artystyczna w Łodzi, założona w 1945. Jedna z siedmiu akademii sztuk pięknych w Polsce. Wielowydziałowa uczelnia posiada mieszany charakter artystyczno-projektowy, wyróżniając się rozbudowaną ofertą edukacyjną w zakresie projektowania mody (w tym biżuterii) oraz tkaniny artystycznej.

Wydział Tkaniny i Ubioru Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi – jeden z czterech wydziałów Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Jego siedziba znajduje się przy ul. Wojska Polskiego 121 w Łodzi. Powstał w 1946 r.

Wydział Wzornictwa i Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi – jeden z czterech wydziałów Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Jego siedziba znajduje się przy ul. Wojska Polskiego 121 w Łodzi. Powstał w 1991 r..

Wydział Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi – jeden z czterech wydziałów Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Jego siedziba znajduje się przy ul. Wojska Polskiego 121 w Łodzi. Powstał w 1971 r..

Dom przedpogrzebowy w Łodzi – budynek domu przedpogrzebowego, który znajduje się we wschodniej części nowego cmentarza żydowskiego w Łodzi. Obecnie jest największym tego typu budynkiem w Polsce oraz jednym z największych na świecie. Budynek jest wpisany do wojewódzkiej ewidencji zabytków pod numerem A/276. Budynek został zbudowany w 1898 roku z inicjatywy i funduszy Miny Konsztat  – wdowy po Hermanie – która podarowała na ten cel 18 tysięcy rubli. Autorem projektu był architekt Adolf Zeligson. Część męska zajmowała stronę północną domu, a część żeńska – południową . Podczas II wojny światowej budynek został doszczętnie zdewastowany. Po zakończeniu wojny budynek prowizorycznie zabezpieczono. Przez wiele lat stał opuszczony i popadał w ruinę. W 1987 roku Fundacja Rodziny Nissenbaumów rozpoczęła kapitalny remont domu przedpogrzebowego, który przywrócił mu dawną świetność. Centralna część budynku spełnia swoją pierwotną funkcję, a boczne pomieszczenia mieszczą galerię zdjęć z cmentarza oraz pomieszczenia gospodarcze . We wnętrzu budynku znajduje się oryginalny XIX-wieczny karawan.

Galerie ASP w Łodzi – powstały w 1984 roku, w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego. W kompleks galerii wchodzą: Galeria Kobro Galeria BLOK Galeria PARTER Galeria SCHODY DOWN Galeria SCHODY UP Galeria WYDZIAŁU EDUKACJI WIZUALNEJ Galeria BIAŁA ŚCIANA

Pomnik Ofiar Łódzkiego Getta i Obozów Koncentracyjnych, także Pomnik Ofiar Łódzkiego Getta – pomnik powstały w 1956 na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi, upamiętniający ofiary Litzmanstadt Ghetto oraz obozów koncentracyjnych, zaprojektowany przez Adama Muszkę. Muszka zlecenie realizacji pomnika uzyskał w 1954 roku. Pomnik został zrealizowany w 1956 roku, sytuując go przed bramą nowego cmentarza żydowskiego w Łodzi. Rzeźba została wykonana z białego kamienia oraz czarnego marmuru. Pomnik przedstawia strzelisty obelisk stanowiący nawiązanie do komina krematorium. Przylegający bezpośrednio do niego cokół zawiera płaskorzeźbę przedstawiającą złamany i bezlistny dąb, który symbolizuje śmierć i Zagładę. Jeden z konarów przedstawionych na płaskorzeźbie zawiera młody pęd, pnący się ku górze, będący metaforą odrodzenia. Według innej interpretacji autorstwa Moniki Krajewskiej złamane drzewo i wyrastające z niego liście symbolizują śmierć, szczególnie śmierć w młodym wieku. Po przeciwległej stronie cokołu względem komina, znajduje się rzeźba przedstawiająca menorę stanowiącą jeden z symboli narodu żydowskiego. Na pomniku znajduje się tablica wykonana z czarnego marmuru, na której został wykuty napis w językach hebrajskim, jidysz i polskim:

Cerkiew pod wezwaniem Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy – prawosławna cerkiew cmentarna w Łodzi. Należy do parafii św. Aleksandra Newskiego w Łodzi, w dekanacie Łódź diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Zlokalizowana przy ulicy Telefonicznej 4 w Łodzi, w prawosławnej części cmentarza na Dołach. Wzniesiona z cegły w 1904, według projektu Franciszka Chełmińskiego. Wpisana do rejestru zabytków 20 grudnia 1983 pod numerem A/293. W 2020 r. przeprowadzono remont wnętrza cerkwi oraz wymieniono część uposażenia, w tym ołtarz, żertwiennik (stół ofiarny), analogiony.

Grobowiec Rodziny Jarocińskich – grobowiec znajdujący się na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi, wykonany w 1900 roku. Grobowiec Zygmunta i Berty Jarocińskich sąsiaduje z mauzoleum Poznańskich. Swą formą przypomina antyczną budowlę. Wykonany jest z białego marmuru: jońskie kolumny wspierają ogzymsowane belki. Na polu grobowym znajduje się pięć skromnych sarkofagów dzieci.