Ulica Polskiej Organizacji Wojskowej w Łodzi

Pałac Arnolda Stillera – zabytkowy łódzki pałac położony przy ul. Stefana Jaracza 45.

Synagoga Chila Kligiera w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Skwerowej 18. Synagoga została zbudowana w 1898 roku z inicjatywy Chila Kligiera. Mogła ona pomieścić 30 osób. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.

Synagoga Dydiego Bergera w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Cegielnianej 48. Synagoga została zbudowana w 1900 roku z inicjatywy Dydiego Bergera. Mogła ona pomieścić 97 osób. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.

Synagoga Hersza Szpejberga i Jakuba Zaksa w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Cegielnianej 46. Synagoga została zbudowana w 1893 roku z inicjatywy Hersza Szpejberga i Jakuba Zaksa. W 1897 roku synagogę przeniesiono do nowego lokalu przy ulicy Widzewskiej 42.

Willa Gustawa Schreera, niekiedy Willa Quantum – willa mieszcząca się w Łodzi przy ulicy Narutowicza 48.

Synagoga Linas Hacholim w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Cegielnianej 52. Synagoga została zbudowana w 1908 roku z inicjatywy Żydowskiego Towarzystwa Pomocy Biednym Chorym „Linas Hacholim”. Mogła ona pomieścić 60 osób. Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali synagogę.

Kamienica Karola Wutke – kamienica położona przy ul. S. Jaracza 42 w Łodzi, należąca do przedsiębiorcy i fabrykanta meblowego – Karola Wutke, powstała w 1898 r. zaprojektowana przez Franciszka Chełmińskiego.

Cerkiew pod wezwaniem św. Olgi – prawosławna cerkiew filialna w Łodzi. Należy do parafii św. Aleksandra Newskiego w Łodzi, w dekanacie Łódź diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się przy ulicy Grzegorza Piramowicza 12.

Ulica Piramowicza niedługa, bo niespełna 230 metrowa ulica w ścisłym centrum Łodzi.

Pomnik-popiersie Stanisława Moniuszki ufundowany przez mieszkańców w 1963 roku. Monument znajduje się w parku im Stanisława Moniuszki w Łodzi. Autorami rzeźby są Elwira i Jerzy Mazurczyk.

Park im. Stanisława Moniuszki w Łodzi (dawniej Park Kolejowy lub też Ogród Kolejowy; w języku jidysz nazywany Koligurtn) – park znajdujący się w obrębie ulic: Składowa, Kilińskiego, Narutowicza, Polskiej Organizacji Wojskowej. Utworzony został w 1875 roku, powierzchnia całkowita 2,3 ha. Park został utworzony w 1875 roku jako skwer publiczny (później zwany Parkiem Kolejowym) z myślą o ludziach korzystających z dworca kolejowego Łódź Fabryczna, którego gmach wzniesiono w 1868 roku. Na terenie dzisiejszego parku znajdował się las, zaistniała zatem konieczność wybudowania ścieżek doprowadzających do dworca. Pierwsze plany parku wykonał architekt miejski Hilary Majewski. Był to drugi park w Łodzi (pierwszym był park „Źródliska” założony w roku 1840). W parku zasadzono sosny, świerki, brzozy, klony, kasztany, lipy, topole i wierzby płaczące – część z nich rośnie w parku do dziś. Na środku parku umiejscowiono plac z ozdobnym klombem. Park był przebudowywany w latach 30. XX wieku. W 1884 roku w parku została wzniesiona katedra prawosławna św. Aleksandra Newskiego. Park zaczęto nieoficjalnie nazywać parkiem Aleksandryjskim. W latach 60. XX wieku park został przemianowany na park im. Stanisława Moniuszki, kompozytora Prząśniczki – hejnału Łodzi. W parku stoi pomnik – popiersie Stanisława Moniuszki, ufundowany w 1963 roku przez mieszkańców Łodzi. Autorami rzeźby są łódzcy plastycy Elwira i Jerzy Mazurczyk. Pomnik początkowo stał tyłem do ulicy Narutowicza, w 1970 roku obrócono go na prośbę mieszkańców. Centrum parku tworzą wraz z pomnikiem trzy klomby. W parku znajduje się pomnik przyrody: buk pospolity. W latach 1994–1995 park został częściowo ogrodzony niskim murkiem. W 2000 roku przeprowadzono specjalistyczną pielęgnację najstarszych drzew w tym parku. W latach 2019–2020 park przeszedł rewitalizację, która obejmowała remont alejek, nowe meble miejskie, nasadzenia, budowę placu zabaw oraz powiększenie parku o około 600m2. kosztem terenów u zbiegu ulic Kilińskiego i Rodziny Poznańskich, na których pierwotnie stała kamienica.

Synagoga Josela Urysona w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Cegielnianej 56. Synagoga została zbudowana w około 1900 roku z inicjatywy Josela Urysona. Mogła ona pomieścić 40 osób. W 1913 roku synagoga została przeniesiono do nowego lokalu przy ulicy Zachodniej 66.