Synagoga Linas Hacholim w Łodzi

Synagoga Dydiego Bergera w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Cegielnianej 48. Synagoga została zbudowana w 1900 roku z inicjatywy Dydiego Bergera. Mogła ona pomieścić 97 osób. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.

Pałac Arnolda Stillera – zabytkowy łódzki pałac położony przy ul. Stefana Jaracza 45.

Synagoga Chila Kligiera w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Skwerowej 18. Synagoga została zbudowana w 1898 roku z inicjatywy Chila Kligiera. Mogła ona pomieścić 30 osób. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.

Synagoga Josela Urysona w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Cegielnianej 56. Synagoga została zbudowana w około 1900 roku z inicjatywy Josela Urysona. Mogła ona pomieścić 40 osób. W 1913 roku synagoga została przeniesiono do nowego lokalu przy ulicy Zachodniej 66.

Ulica Polskiej Organizacji Wojskowej – ulica w Łodzi o długości 620 metrów, położona na terenie dzielnicy Śródmieście. Zaczyna się na skrzyżowaniu z ulicą Rewolucji 1905 roku, kończy natomiast na terenie dworca Łódź Fabryczna, a dokładnie na alei Rodziny Poznańskich (pl. Sałacińskiego), przy zachodnim wejściu na dworzec Łódź Fabryczna oraz węźle przesiadkowym komunikacji miejskiej. Jej odcinek od ulicy Stefana Jaracza do ulicy Narutowicza jest jednokierunkowy, a ruch odbywa się z północy na południe, w kierunku Dworca Fabrycznego. Odcinki Rewolucji 1905 r. – Jaracza i Narutowicza – Rodziny Poznańskich są dwukierunkowe. Ogólnie ulica Polskiej Organizacji Wojskowej jest niewielką ulicą w centrum miasta, pełniąca funkcję drogi dojazdowej do Nowego Centrum Łodzi i dworca Łódź Fabryczna. W ramach modernizacji Dworca Fabrycznego na odcinku Narutowicza – Rodziny Poznańskich wybudowano torowisko tramwajowe (linie przejeżdżające przez punkt przesiadkowy przy dworcu, tj. 9, 12, 13).

Dywilan – polska firma z siedzibą w Łodzi, zajmująca się produkcją dywanów oraz chodników

Synagoga Hersza Szpejberga i Jakuba Zaksa w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Cegielnianej 46. Synagoga została zbudowana w 1893 roku z inicjatywy Hersza Szpejberga i Jakuba Zaksa. W 1897 roku synagogę przeniesiono do nowego lokalu przy ulicy Widzewskiej 42.

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Łodzi – rzymskokatolicka parafia położona w dekanacie Łódź-Bałuty archidiecezji łódzkiej, na terenie osiedla Śródmieście-Wschód, zamieszkiwana przez ok. 6,5 tys. wiernych.

Kamienica Karola Wutke – kamienica położona przy ul. S. Jaracza 42 w Łodzi, należąca do przedsiębiorcy i fabrykanta meblowego – Karola Wutke, powstała w 1898 r. zaprojektowana przez Franciszka Chełmińskiego.

Collegium Anatomicum w Łodzi – budynek znajdujący się przy ul. prez. G. Narutowicza nr 60 w Łodzi. Budynek zajmowany jest przez Uniwersytet Medyczny. Pierwotnie pełnił funkcję Schroniska dla Starców i Kalek Łódzkiego Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności, którego pierwszym prezesem został Juliusz Heinzel. Jako przytułek zapewniał schronienie i opiekę lekarską kilkuset podopiecznym, zgodnie z przeznaczeniem miał pomagać 300 osobom.

Pałac Jakuba Kestenberga – budynek położony przy ulicy Seweryna Sterlinga 26 w Łodzi.

Ulica Rewolucji 1905 r. – ulica w Łodzi mająca około 1,5 kilometra długości, biegnie od Piotrkowskiej do Uniwersyteckiej. Pierwotna nazwa ulicy: Południowa. Ulica powstała pomiędzy 1821 a 1823 rokiem wraz z regulacją (wyznaczeniem) osady Nowe Miasto, która została umiejscowiona na przeciwległym brzegu rzeczki Łódki, na południe od Starego Miasta. Osada zaprojektowana została na bazie kwadratu z oktagonalnym rynkiem (Nowy Rynek – dzisiejszy plac Wolności), na którym krzyżowały się prostopadle ulice. Kontur osady ograniczały ulice: Zachodnia, Północna, Wschodnia i Południowa. W czasie wojny zmieniono nazwę na Ziethenstraße. Po wojnie, w 1955 roku, nazwę ulicy Południowej zmieniono na ul. Rewolucji 1905 roku – nazwa ta pozostała do dziś. Zmiana nazwy ulicy odnosi się do walk, jakie toczyły się na barykadach u zbiegu ulic Wschodniej i (ówczesnej) Południowej. Walki te upamiętnia tablica, wmurowana w ścianę narożnej kamienicy, znajdującej się u zbiegu tych ulic.