Baszta Karczmarzy II w Krakowie

Scena Miniatura – tzw. mała scena, znajdująca się przy budynku teatru im. Juliusza Słowackiego (na jego tyłach), przy placu św. Ducha 2 w Krakowie. Funkcję swoją (obok głównej sceny teatru) pełni od 27 marca 1976 roku.

Baszta Karczmarzy I (według Ambrożego Grabowskiego „Kęsza”) – baszta obronna, położona niegdyś w ciągu murów miejskich Krakowa, po wschodniej stronie wylotu dzisiejszej ul. Szpitalnej w kierunku Plant. Zburzona w XIX wieku.

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie – teatr w Krakowie, otwarty 21 października 1893 pod nazwą Teatr Miejski, od 16 października 1909 nosi imię Juliusza Słowackiego. Znajduje się przy placu Świętego Ducha, na Starym Mieście. Od stycznia 2025 Teatr jest współprowadzony przez Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego i Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Kopiec Rzeczypospolitej Krakowskiej – nieistniejący kilkumetrowej wysokości kopiec, usypany w 1822 r. na Plantach w Krakowie, zlikwidowany w 1874 r.

Archiwum Artystyczne i Biblioteka Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie – ośrodek dokumentacji pracy artystycznej Teatru im. Juliusza Słowackiego oraz informacji naukowej dotyczącej dziejów krakowskiego teatru XIX i XX wieku o charakterze placówki muzealnej. Zbiory należą do największych i najcenniejszych zasobów teatralnych w Polsce. Zbiory muzealno-biblioteczne: rękopisy i druki sztuk wystawianych w Krakowie w latach 1838 - 1893; rękopisy, maszynopisy, druki sztuk wystawianych w Teatrze im. Juliusza Słowackiego (dawniej Miejskim) w latach 1893-2003. Nuty z muzyką do przedstawień po 1893 r. Afisze teatru krakowskiego z lat 1865-1870 i 1874-1893 oraz afisze i plakaty Teatru Miejskiego (im. Juliusza Słowackiego) po 1893 r. Programy Teatru im. J. Słowackiego po 1911 r. Wycinki prasowe od 1893 r. (udostępnia się wycinki po 1919 r.). Dokumentacja fotograficzna przedstawień z lat 1893-2003. Projekty scenograficzne po 1911 r. Czasopisma teatralne po 1945 r. Dokumentacja audiowizualna przedstawień. korespondencja teatralna, fotografie prywatne aktorów, itp. Podręczny księgozbiór teatralny

Pomnik Floriana Straszewskiego – pomnik w Krakowie, położony w północno-zachodniej części Plant, wchodzących administracyjnie w skład Dzielnicy I Stare Miasto.

Ulica Szpitalna – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Starym Mieście. Łączy Mały Rynek z ulicą Basztową.

Kamienica przy ulicy Basztowej 23 – zabytkowa kamienica, znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Basztowej, na Kleparzu. Jest to budynek wzniesiony w stylu neorenesansowym w 1890 roku według projektu Sławomira Odrzywolskiego we współpracy z Władysławem Kaczmarskim jako trzypiętrowa kamienica o charakterze czynszowym. W 2006 roku kamienica przeszła remont konserwatorski elewacji. W kamienicy nad bramą tylną znajduje się secesyjny witraż w łukowatym kształcie z motywem maków, wykonany ze szkła ornamentowego i mąconego w 1914 roku w Krakowskim Zakładzie Witrażów S.G. Żeleński.

Baszta Prochowa II – niezachowana baszta wchodząca w skład murów obronnych Krakowa, która znajdowała się za drugą basztą karczmarzy, dawniej na tyłach nieistniejącego już kościoła św. Ducha, a obecnie naprzeciwko budynku mieszczącego Scenę Miniatura Teatru im. Juliusza Słowackiego. Najprawdopodobniej była ona basztą o czworobocznym kształcie. Nie zachował się jednak żaden ślad ikonograficzny tej baszty, brak również rysunków Jerzego Głogowskiego (architekta, malarza zatrudnionego na stanowisku miejskiego budowniczego i geodety) co pozwala domniemywać, iż w 1809 baszta ta już nie istniała. Ambroży Grabowski w dokumentach miejskich znalazł jedynie dwie adnotacje dotyczące tej baszty. W 1577 prace związane z remontem dachu baszty prochowej za św. Duchem prowadził opłacony przez miasto murarz Andrzej. W 1626 znajdował się w niej nadal skład prochów.

Kościół Świętego Ducha – kościół w Krakowie znajdujący się w miejscu dzisiejszego placu św. Ducha. Kościół funkcjonował od średniowiecza do XIX wieku i wchodził w skład kompleksu klasztorno-szpitalnego duchaków.

Pomnik Michała Bałuckiego – pomnik znajdujący się w Krakowie na Plantach, na skwerze za Teatrem im. Juliusza Słowackiego i kościołem św. Krzyża. Inicjatorem powstania pomnika było krakowskie Koło Artystyczno-Literackie . Pomysł upamiętnienia dramatopisarza pojawił się zaraz po jego samobójczej śmierci na Błoniach 17 października 1901 roku. Początkowo planowano ulokować popiersie w bardziej reprezentacyjnym miejscu, przed teatrem, jednak pomysł ten spotkał się z protestem ze strony konserwatywnych kręgów krakowskich. Miejsce za teatrem, obok kościoła św. Krzyża, wskazała w 1910 r. Komisja Plantacyjna. Ostatecznie do odsłonięcia pomnika doszło w 1911 roku, w 10. rocznicę śmierci Bałuckiego. Popiersie jest autorstwa Tadeusza Błotnickiego, zaś podstawę pomnika wykonał Piotr Cekiera. W uroczystości odsłonięcia pomnika brali udział m.in. rodzina zmarłego, August Sokołowski, przewodniczący komitetu budowy pomnika oraz prezydent Juliusz Leo. Zarówno miejsce postawienia popiersia, jak i sam jego wygląd, wzbudzały z początku kontrowersje. Historyk sztuki i fotograf Franciszek Klein twierdził: Poddaje także krytyce decyzję komitetu budowy pomnika o zamówieniu popiersia i podstawy u dwu różnych artystów, co zresztą spotkało się z protestem samego Błotnickiego: Przez kilkanaście lat poprzedzających 2017 r. coraz większym zagrożeniem dla pomnika było rosnące nieopodal i pochylające się niebezpiecznie w jego kierunku drzewo. W pewnym momencie zaczęło ono wręcz dotykać popiersia i przechylać je. W związku z tym władze miejskie podjęły decyzję o odsunięciu pomnika o około metr od drzewa . Przy okazji przesuwania pomnika oraz konserwacji odkryto w jego strukturze ślad po kuli. Postrzał wgniótł blachę w okolicach piersi Bałuckiego. Do uszkodzenia doszło prawdopodobnie tuż po 1945 roku, a konserwatorzy postanowili pozostawić ślad po uprzedniemu jego odczyszczeniu i zabezpieczeniu .

Kościół Świętego Krzyża – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Krakowie na Starym Mieście przy placu św. Ducha 2, obok Teatru im. Juliusza Słowackiego.