place

Cmentarz wojenny nr 180 – Tarnowiec

Cmentarze wojenne w gminie wiejskiej TarnówCmentarze z I wojny światowej w województwie małopolskimTarnowiec (województwo małopolskie)Zabytki w powiecie tarnowskimZachodniogalicyjskie cmentarze z I wojny światowej
WWI, Military cemetery No. 180 Tarnowiec, Tarnowiec village, Tarnów county, Lesser Poland Voivodeship, Poland
WWI, Military cemetery No. 180 Tarnowiec, Tarnowiec village, Tarnów county, Lesser Poland Voivodeship, Poland

Cmentarz wojenny nr 180 – Tarnowiec – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Nekropolia znajduje się w położonej na południe od Tarnowa miejscowości Tarnowiec przy drodze z Tarnowa do Tuchowa. Powstała wokół kapliczki z XIX w. Otoczona jest kamiennym murem, przy którego północnej części znajduje się drewniany krzyż z daszkiem, stanowiący centralny pomnik. W dwóch grobach zbiorowych i 35 pojedynczych pochowano tu 5 żołnierzy austro-węgierskich i 34 rosyjskich. Na kapliczce umieszczono tablicę z rosyjskojęzyczną inskrypcją: W tłumaczeniu na język polski: Najpiękniejsze duszy porywy oddajemy ojczyźnie. Żołnierze! Polegliście bohaterską śmiercią wierni po grób. Cmentarz zaprojektował Heinrich Scholz.

Fragment artykułu z Wikipedii Cmentarz wojenny nr 180 – Tarnowiec (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Cmentarz wojenny nr 180 – Tarnowiec
Romana Sanguszki, gmina Tarnów

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Cmentarz wojenny nr 180 – TarnowiecCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 49.9825 ° E 20.985694 °
placePokaż na mapie

Adres

Romana Sanguszki 1
33-112 gmina Tarnów
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

WWI, Military cemetery No. 180 Tarnowiec, Tarnowiec village, Tarnów county, Lesser Poland Voivodeship, Poland
WWI, Military cemetery No. 180 Tarnowiec, Tarnowiec village, Tarnów county, Lesser Poland Voivodeship, Poland
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Góra Świętego Marcina
Góra Świętego Marcina

Góra Świętego Marcina (384 m n.p.m.) – wzgórze położone na południowy wschód od centrum Tarnowa, częściowo w jego granicach administracyjnych. Stanowi północną krawędź progu Pogórza Karpackiego. Nazwa góry (popularnie nazywanej Marcinką) pochodzi od zabytkowego kościoła św. Marcina w obecnej wsi Zawada, będącego najstarszą świątynią parafialną Tarnowa i jego najbliższych okolic. Góra św. Marcina leży w zlewni rzeki Białej, ostro załamując się nad jej doliną. Jej północny stok znajduje się w granicach administracyjnych Tarnowa, szczyt i łagodnie opadający stok południowy zajmują zabudowania Zawady. W pobliżu szczytu wzgórza niedaleko kościoła znajduje się nadajnik naziemny, należący do operatora EmiTel. Stok północny porośnięty jest lasem wyżynnym, mieszanym, w którym dominującymi gatunkami są: dąb, buk i jesion (buczyna karpacka). Występuje tam też bluszcz pospolity, a z przedstawicieli fauny spotykamy m.in. kilka gatunków dzięciołów, borsuki, sarny i lisy. Las ten, do 1944 roku własność prywatna książąt Sanguszków, wszedł następnie w posiadanie Lasów Państwowych, a w 1963 roku został skomunalizowany. Obecnie jest jednym z miejskich parków i stanowi zaplecze rekreacyjne dla mieszkańców Tarnowa. Na terenie lasu wytyczono sieć ścieżek pieszych i rowerowych, znajduje się tam też plac zabaw dla dzieci, a poniżej krawędzi lasu – basen kąpielowy. W wyniku badań archeologicznych, prowadzonych na zachód od szczytu Góry św. Marcina w latach 1939, 1963–1969 oraz 1978–1986, odkopano pozostałości gotyckiego zamku, zbudowanego w I połowie XIV w. przez Spytka z Melsztyna. Zamek zbudowano na nieregularnym, owalnym planie z basztą od strony zachodniej. Podzielony był na dwie części: rezydencjalną i gospodarczą, rozdzielone wykutym w skale rowem, nad którym wzniesiono most zwodzony. Na zamku znajdowała się kaplica pw. Nawiedzenia NMP, poświęcona w 1331 roku. W czasie najazdu węgierskiego w 1441 roku zamek został zdobyty i zniszczony. Odbudował go kasztelan krakowski Jan Amor Tarnowski (junior) w poł. XV wieku. Hetman wielki koronny Jan Tarnowski przebudował w I połowie XVI w. rodową rezydencję w stylu renesansowym. Od końca XVI w. zamek przechodził kolejno w ręce rodów Ostrogskich, Zasławskich, Zamoyskich, a następnie Sanguszków. W XVII w. rozpoczęto jego rozbiórkę. W latach 80. XX w. odkryto na terenie wzgórza również pozostałości grodziska wczesnośredniowiecznego z X–XI wieku.