Plac Niepodległości w Krakowie

Dworek przy ul. Zamoyskiego 12 – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XIII przy ul. Jana Zamoyskiego, w Podgórzu. Zbudowano go w końcu XVIII wieku. Do lat 70. XX wieku należał do rodziny Michalików. Następnie sprzedany przez Stanisława Michalika rodzinie prof. Wiktora Zina.

Kamienica przy ulicy Kalwaryjskiej 3 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze przy ulicy Kalwaryjskiej, w Podgórzu. Kamienica została wzniesiona około 1905 roku zgodnie z koncepcją Zygmunta Kulki. W 1908 roku drugie piętro budynku zostało nadbudowane według projektu tego samego architekta. Jest utrzymana w stylu modernistycznym. Powstała z materiałów ceglanych. 17 stycznia 1991 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Zespół Szkół Gastronomicznych nr 2 im. prof. Odona Bujwida – zespół szkół o profilu gastronomicznym w Krakowie, składający się z technikum, dwóch zasadniczych szkół zawodowych (I i II stopnia) oraz liceum dla dorosłych.

Dworek Pod Lipkami – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w jego południowej, prawobrzeżnej części Podgórzu, w obecnej Dzielnicy XIII przy ulicy J. Zamoyskiego 18. Zbudowano go w drugiej połowie XVIII wieku. Od 1820 r. dworek należał do spolonizowanej rodziny niemieckiej Rehmanów, trudniącej się kominiarstwem, przybyłej z Opawy na Morawach. Jednym z jego właścicieli był Stanisław Rehman, radny miasta Krakowa, mistrz kominiarski, właściciel kawiarń.

Ulica Legionów Józefa Piłsudskiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze, w Podgórzu. Biegnie od Mostu Józefa Piłsudskiego, dokładnie od skrzyżowania z ulicami Karola Rollego i Przy Moście w kierunku południowo-wschodnim, do skrzyżowania z ulicą Kalwaryjską i następnie po wschodniej stronie placu Niepodległości do ulicy Jana Zamoyskiego.

Ulica Celna – ulica w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze.

Dworek Pod Jeleniem – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XIII przy Rynku Podgórskim 12, na rogu z ul. K. Brodzińskiego 2, w Podgórzu.

Podgórze (oficjalnie Wolne i Królewskie Miasto Podgórze) – obszar Krakowa obejmujący zachodnią część obecnej Dzielnicy XIII Podgórze. Dawniej samodzielne miasto, które otrzymało prawa miejskie 26 lutego 1784 (rzekomo jako Josephstadt, na co jednak brak przekonujących dowodów). 1 lipca 1915 połączyło się z Krakowem i zostało jego XXII dzielnicą katastralną. Podgórze uzyskało prawa miejskie w 1784 roku, w 1810 roku włączone do Krakowa, ponowne nadanie praw miejskich w 1815 roku, połączone z Krakowem w 1915 roku. W 1994 roku Podgórze wraz ze Starym Miastem, Wawelem, Stradomiem, Piaskiem, Kazimierzem i Nowym Światem zostało uznane za Pomnik historii.

Rynek Podgórski – plac w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze, w Podgórzu. Wytyczony został w 1785 podczas lokacji miasta Podgórza jako rynek miejski, w miejscu krzyżowania się dróg, u podnóża wzgórza Lasoty. Prowadziły tędy jeszcze średniowieczne szlaki od przeprawy a potem mostu (dzisiejsza ul. Staromostowa) przez Wisłę z Krakowa i Kazimierza do Wieliczki (dzisiejsza ul. Rękawka), do Wieliczki i Woli Duchackiej (dzisiejsza ul. Parkowa), na południe i zachód, na Śląsk, do Lanckorony i Kalwarii (dzisiejsza ul. J. Zamoyskiego) oraz trakt cesarski. Początkowo prostokątny ostatecznie do końca XIX wieku uformował się w dzisiejszym kształcie trójkąta o wymiarach ok. 135 x 135 x 120 m i powierzchni ok. 1,6 ha. Zwany Rynkiem następnie Rynkiem Głównym (Rynkiem Małym był drugi rynek miasta Podgórza, dzisiejszy pl. Bohaterów Getta) obecną nazwę otrzymał w 1915 po połączeniu się Krakowa i Podgórza. W 1917 powstała na rynku pętla tramwaju elektrycznego, linia została przedłużona w 1925 do uzdrowiska Matecznego. Pętlę zlikwidowano w latach 50. XX wieku, a tory zostały usunięte. Obecnie linia tramwajowa biegnie wzdłuż północnej pierzei rynku.

Ulica Staromostowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze, w Podgórzu. Łączy ulicę Przy Moście z Rynkiem Podgórskim. Droga ta istniała w XVIII wieku, jeszcze przed założeniem miasta Podgórza, wchodząc w skład przedmieścia Kazimierza, położonego na drugim brzegu Wisły. Stanowiła wówczas dojazd do mostu pływającego, zwanego mostem Wielickim – po kazimierskiej stronie prowadził on do Bramy Wielickiej i ul. Wielickiej (obecnie ul. Krakowska). Droga została uregulowana jako ulica wraz z powstaniem miasta Podgórze. Most pływający istniał do lat 40. XIX wieku, kiedy utracił znaczenie na rzecz nowo wybudowanego mostu Podgórskiego, do którego prowadziły nowo wytyczone ulice ul. Mostowa i Krakowska (obecnie ul. Brodzińskiego). Od drugiej połowy XIX wieku zaczęto używać nazwy ulica Staromostowa. Zabudowa przy ulicy pochodzi z ok. 1880.

Pomnik pamięci harcerzy plutonu „Alicja” w Krakowie – pomnik w formie obelisku z tablicami pamiątkowymi znajdujący się przy ulicy J. Zamoyskiego 2, w obejściu kościoła pw. św. Józefa w Dzielnicy XIII Podgórze w Krakowie. Obelisk upamiętniający harcerzy poległych w czasie II wojny światowej został odsłonięty 21 listopada 1998 roku. Pluton „Alicja” – podgórski pluton Grup Szturmowych, działający od wiosny 1943 roku na terenie Krakowa. Jednostka została stworzona na bazie Roju Podgórskiego przez Franciszka Baraniuka, pseudonim Szulce. W jej skład wchodziły harcerki i harcerze w wieku około 17–20 lat (najmłodszy Czesław Sutek, pseudonim Cenio miał 15 lat), a ich pierwszym dowódcą został Mieczysław Barycz, pseudonim Lis. W lipcu 1943 roku, ze względu na trudności z utrzymaniem dyscypliny i konspiracji, rozkazem komendanta Chorągwi Krakowskiej hm. Edwarda Heila, pseudonim Jerzy, pluton Alicja został oddany do dyspozycji Kierownictwu Dywersji Krakowskiego Okręgu Armii Krajowej. Jednostka liczyła wówczas około pięćdziesięciu chłopców i dwanaście dziewcząt. Dowództwo Szarych Szeregów nie zrezygnowało jednak z nadzoru nad Plutonem, utrzymując nad nim pieczę wychowawczą. Podwójne dowództwo (ze strony Kedywu działania Plutonu kontrolował por. Ryszard Nuszkiewicz, pseudonim Powolny, natomiast od strony Szarych Szeregów – Szulce, Lis oraz Jerzy) utrudniało utrzymywanie członków Plutonu w ryzach dyscypliny i konspiracji. Członkowie Plutonu prowadzili działania sabotażowe: kolportaż nielegalnej prasy, zastraszanie rodzin niemieckich, niszczenie aparatów wyświetlających w kinach filmy propagandowe (Akcja „Kino”), sabotaż kolejowy, a także zdobywanie broni. Dziewczęta, pod dowództwem Anny Surowiec, pseudonim Żywia, zajmowały się głównie ubezpieczaniem akcji, łącznością i prowadziły działania wywiadowcze. Pierwsze aresztowania miały miejsce w sierpniu i wrześniu 1943 r., kolejne zaś rozpoczęły się 14 listopada tego samego roku. Do kwietnia 1944 roku aresztowana została większość Plutonu. Udział w tak szybkim działaniu Gestapo miał Sławomir Mądrala, pseudonim Pirat, który próbując ratować swoje życie zdecydował się na współpracę i zdradę koleżanek i kolegów. Członkowie Plutonu zostali rozstrzelani w publicznych egzekucjach, zakatowani w więzieniu na ul. Montelupich lub siedzibie Gestapo przy ul. Pomorskiej 2, przewiezieni do obozów koncentracyjnych (m.in. w Neuengamme i Ravensbrück). Przy życiu pozostali jedynie Janina Potoczek, pseudonim Telimena i Stanisław Pławecki, pseudonim Sulibor. Zdrajca został skazany na śmierć przez podziemny Wojskowy Sąd Specjalny. Pierwsza próba nie była udana, uratował go nieznany przechodzień. Wyrok wykonano ostatecznie 31 marca 1944 roku. „Pirat” został rozstrzelany w swoim mieszkaniu przy ul. B. Limanowskiego. Znajdująca się na frontowej tablicy inskrypcja brzmi: Inskrypcja na bocznej górnej tablicy: Inskrypcja na bocznej dolnej tablicy:

Fundacja "Pokonaj Chłoniaka" – organizacja pożytku publicznego z siedzibą w Krakowie przy ul. Rejtana 2, założona w 2019 roku z inicjatywy prof. dr. n. med. Wojciecha Jurczaka oraz dr hab.n.med. Moniki Długosz-Daneckiej. Misją fundacji jest edukacja chorych, poszerzanie ich wiedzy o diagnostyce i leczeniu chłoniaka, dostarczanie zweryfikowanych przez specjalistów informacji o nowych metodach terapii.