Pomnik Martyrologii – Rozstrzelanych 10 września 1939 roku

Szary Dom, dawny karcer obozowy KL Plaszow – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie w Dzielnicy XIII Podgórze przy ul. Jerozolimskiej 3.

Kamieniołomy obozu Plaszow – dwa nieczynne kamieniołomy na Krzemionkach Podgórskich w dzielnicy Podgórze w Krakowie. Są to dwa niewielkie kamieniołomy wapienia, znajdujące się na terenie dawnego niemieckiego obozu koncentracyjnego Plaszow. Zlokalizowane były w pobliżu tzw. willi komendanta obozu Plaszow i powyżej terenów starego cmentarza żydowskiego. Funkcjonowały wyłącznie na potrzeby obozu – wydobywane w nich kamienie zużyto do budowy infrastruktury obozowej. Pozostały po nich dwie niewielkie ściany o wysokości 8–10 m. W kamieniołomach pracowali więźniowie obozu i była to najcięższa z prac obozowych. Na Krzemionkach istniały jeszcze cztery inne kamieniołomy: Szkoła Twardowskiego, Kamieniołom pod św. Benedyktem, Kamieniołom Miejski i Bonarka. Ostatni z kamieniołomów zamknięto w 1986 r.

Plaszow (Płaszów) – niemiecki nazistowski obóz pracy przymusowej na terenie Krakowa niem. Zwangsarbeitslager Plaszow des SS- und Polizeiführers im Distrikt Krakau), później przekształcony w obóz koncentracyjny (niem. Konzentrationslager Plaszow bei Krakau). Dla upamiętnienia dawnego obozu został utworzony oddział Muzeum Krakowa pod nazwą Pracownia Muzeum-Miejsce Pamięci KL Plaszow, a następnie, w 2021 roku, zostało utworzone oddzielne Muzeum dla KL Plaszow, współprowadzone przez miasto Kraków i przez ministra właściwego dla spraw kultury i dziedzictwa narodowego. Na terenie poobozowym znajduje się wystawa plenerowa „KL Plaszow”.

Willa komendanta obozu koncentracyjnego Plaszow tzw. Czerwony Dom czy jak oryginalnie przed wojną nazwana Willa Pod Skałą – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie w Dzielnicy XIII Podgórze przy ul. Heltmana 22.

Hujowa Górka (także: Chujowa Górka, Hujarowa Górka, Kozia Górka, H-Górka) – miejsce na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Płaszów w Krakowie, w którym od września 1943 dokonywano egzekucji więźniów obozu oraz więźniów z Montelupich i aresztów. Wśród ofiar zdecydowanie przeważali Żydzi; incydentalnie rozstrzeliwano tam również Polaków i przedstawicieli innych narodowości. Największe nasilenie egzekucji miało miejsce wiosną 1944. Hujowa Górka była położona na niewielkim wzniesieniu Górek Płaszowskich, w tym miejscu znajdował się dawny szaniec polowy FS-21 wzniesiony przez Austriaków w II połowie XIX wieku, gdy wokół Krakowa powstawał system fortyfikacji. Używany był w okresie I wojny światowej. Sama Górka, jako miejsce egzekucji, była właściwie dołem, o wymiarach 6 m szerokości, 50 m obwodu i głębokości 5 m.

Dom przedpogrzebowy w Krakowie – dawny żydowski dom przedpogrzebowy zlokalizowany na podgórskim cmentarzu żydowskim nowym w Krakowie-Podgórzu. Przygotowania do budowy domu przedpogrzebowego sięgają roku 1920, gdy ogłoszono międzynarodowy konkurs skierowany do architektów pochodzenia żydowskiego na zagospodarowanie przestrzeni cmentarza. W warunkach określono m.in. że dominującym budynkiem ma być monumentalna hala przedpogrzebowa. Za zwycięski uznano projekt Adolfa Siódmaka. Do września 1922 przygotowano plany realizacyjne, zaś budowa rozpoczęła się w 1926 roku. Hala była trzyczęściowa, z czego najwyższa część (środkowa) miała 25 metrów wysokości. Wszystkie trzy części zwieńczone były kopułami i udekorowane w stylu orientalnym, zaś w oknach hali znajdowały się witraże. Cmentarz wraz z domem przedpogrzebowym otwarto 6 kwietnia 1932 roku, prace wykończeniowe trwały jednak do końca lat 30. XX wieku i nie zostały ukończone. W czasie II wojny światowej budynek był miejscem przechowywania m.in. 150 zwojów Tory oraz różnych elementów wyposażenia krakowskich synagog, które ukryto w kopule domu. W 1943 komendant obozu Plaszow (obóz obejmował m.in. teren cmentarza) Amon Göth rozkazał zlokalizować w budynku stajnię oraz chlew. W 1944 zdecydowano o wysadzeniu gmachu – przetrwało jedynie zachodnie skrzydło hali, które uległo zniszczeniu w czasach powojennych

Podgórski cmentarz żydowski nowy, nazwany także cmentarzem Abrahama – kirkut znajdujący się w Krakowie w dzielnicy XIII, w Podgórzu przy ulicy Abrahama 3. Cmentarz zajmuje powierzchnię kilku hektarów i obecnie nie znajduje się na nim żaden nagrobek.

Podgórski cmentarz żydowski stary – cmentarz żydowski znajdujący się w Krakowie w dzielnicy Podgórze przy ulicy Jerozolimskiej 25. Cmentarz zajmuje powierzchnię kilku hektarów i obecnie znajduje się na nim tylko jeden nagrobek.

Cmentarz wojenny nr 385 – Podgórze – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu XI Twierdza Kraków. Powstał jako niewielka kwatera na starym podgórskim cmentarzu żydowskim przy ul. Jerozolimskiej, w obecnej dzielnicy XIII Podgórze, w południowej części Krakowa. Zaprojektował go być może Hans Mayr, projektant tego Okręgu. Pochowano na nim 19 żołnierzy austro-węgierskich wyznania mojżeszowego. Obecnie trudno ustalić dokładne położenie oraz wygląd cmentarza, gdyż macewy zniszczyli Niemcy w 1942 roku, tak jak na całym starym żydowskim cmentarzu podgórskim i urządzili na nim obóz koncentracyjny.

Kamieniołom Miejski – nieczynny kamieniołom wapienia w Dzielnicy XIII Podgórze w Krakowie. Znajduje się przy ul. Wielickiej, po wschodniej stronie Cmentarza Podgórskiego.

Parafia św. Kingi w Krakowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Kraków-Podgórze archidiecezji krakowskiej leżąca w Podgórzu, przy ulicy Siemomysła. Kościół parafialny został wybudowany w latach 2003–2014. W 2017 roku rozpoczęto prace budowlane przy domu parafialnym. W planach inwestycyjnych jest również dzwonnica. W kościele można przyjąć komunię niskoglutenową, po zgłoszeniu takiej woli przed rozpoczęciem mszy świętej w zakrystii.

Kościół św. Kingi – parafialny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w Dzielnicy XIII przy ul. Siemomysła 37. Parafia została erygowana przez ks. kardynała Franciszka Macharskiego 22 lipca 2001 roku. Od 2003 trwa budowa kościoła parafialnego, który poświęcił 19 maja 2007 ks. kardynał Stanisław Dziwisz. Projekt świątyni wyszedł z pracowni architektonicznej Krzysztofa Ingardena i Jacka Ewý'ego.