Kobyla Góra (Góry Świętokrzyskie)

Paprocice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Nowa Słupia. Były wsią benedyktynów świętokrzyskich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 756. Przez wieś przebiega Główny Szlak Świętokrzyski im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków. Paprocice mają powierzchnię 168,7 ha. We wsi znajduje się szkoła podstawowa, gimnazjum oraz kaplica, której patronem jest św. Adam Chmielowski.

Milanowska Wólka – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Nowa Słupia. Przez wieś przebiegają drogi wojewódzkie DW753 i DW756 oraz przechodzi zielony szlak turystyczny z Łagowa do Nowej Słupi. W Milanowskiej Wólce znajduje się Centrum Edukacyjne Wojewódzkiego Ośrodka Metodycznego w Kielcach, w którym prowadzone są szkolenia nauczycieli z całej Polski.

Trzcianka – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Nowa Słupia. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 753. Przez wieś przechodzi Główny Szlak Świętokrzyski im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków. Historia wsi w odrębnym artykule:

Dębniak – przysiółek wsi Jeleniów w Polsce, położony w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Nowa Słupia. W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa kieleckiego. Przez przysiółek przebiega droga wojewódzka nr 756.

Łazy – część miasta Nowa Słupia w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Nowa Słupia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Góra Jeleniowska – szczyt (533 m n.p.m.) znajdujący się w zachodniej części Pasma Jeleniowskiego, Gór Świętokrzyskich. Położony w Jeleniowskim Parku Krajobrazowym. Po zniszczeniu świątyni słowiańskiej na Łysej Górze przeniósł się tutaj nieformalny wówczas ośrodek kultu pogańskiego, który z biegiem czasu zanikł. Przez Górę Jeleniowską przechodzi Główny Szlak Świętokrzyski im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków. W połowie zejścia czerwonym szlakiem w kierunku Paprocic znajduje się Rezerwat przyrody Góra Jeleniowska obejmujący urokliwe wychodnie skalne (około 100 metrów na południe od czerwonego szlaku).

Muzeum Starożytnego Hutnictwa Świętokrzyskiego im. Mieczysława Radwana w Nowej Słupi – muzeum położone w Nowej Słupi (powiat kielecki). Placówka stanowiła oddział Muzeum Techniki i Przemysłu NOT w Warszawie. Z dniem 8 listopada 2016 placówka została przekazana Gminie Nowa Słupia. Placówka powstała w związku od odkryciem na terenie Nowej Słupi, przy drodze na Święty Krzyż, starożytnych pieców hutniczych. Od 1956 roku warszawskie Muzeum Techniki i Przemysłu NOT podjęło starania, mające na celu zorganizowanie placówki muzealnej, będącej jednocześnie pawilonem ochronnym dla wykopalisk. Obiekt otwarto 29 maja 1960 roku. Wobec dużego zainteresowania ekspozycją, w latach 1967–1968 nastąpiła rozbudowa obiektu. Otwarcie nowych pomieszczeń miało miejsce w 1968 roku, wówczas też nadano muzeum imię Mieczysława Radwana – metalurga i badacza starożytnego hutnictwa. Ekspozycja muzealna przedstawia technologię dawnego hutnictwa świętokrzyskiego (m.in. relikty dymarek), jego zasięg terytorialny oraz wyroby, uzyskane historycznymi metodami. Zaprezentowana jest również historia badań i wykopalisk. Muzeum jest obiektem całorocznym, czynnym codziennie. Wstęp jest płatny. Placówka jest jednym ze współorganizatorów Dymarek Świętokrzyskich. W 2011 roku w sąsiedztwie muzeum zostało otwarte Centrum Kulturowo-Archeologiczne w Nowej Słupi.

Rezerwat przyrody Góra Jeleniowska – częściowy rezerwat przyrody nieożywionej w gminie Nowa Słupia, w powiecie kieleckim, w województwie świętokrzyskim. Leży w Pasmie Jeleniowskim Gór Świętokrzyskich, w granicach Jeleniowskiego Parku Krajobrazowego. Powierzchnia: 15,80 ha (akt powołujący podawał 15,56 ha) Rok utworzenia: 1997 Numer ewidencyjny WKP: 064 Przedmiot ochrony: wychodnie górnokambryjskich, gruboławicowych piaskowców kwarcytowych tworzące osobliwe formy morfologiczne i rumowiska typu gołoborzy oraz naturalne zbiorowisko Dentario glandulosae-Fagetum Rezerwat obejmuje część grzbietu leżącego na zachód od szczytu Góry Jeleniowskiej. Znajduje się około 1,5 km na wschód od miejscowości Paprocice. Obejmuje wydzielenia 57 c, d, na terenie leśnictwa Jeleniów (obręb Nieskurzów, nadleśnictwo Łagów). Przez rezerwat przechodzi Główny Szlak Świętokrzyski im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków.

Centrum Kulturowo-Archeologiczne w Nowej Słupi – park edukacyjno-archeologiczny, położony w mieście Nowa Słupia (powiat kielecki), przy ul. Świętokrzyskiej. Obiekt jest zarządzany przez Centrum Dziedzictwa Gór Świętokrzyskich w Nowej Słupi.

Cmentarz żydowski – kirkut znajdujący się w Nowej Słupi usytuowany po wschodniej stronie ul. Kieleckiej, na południe od centrum miejscowości. Ma powierzchnię ok 0,5 ha. Zdewastowany podczas II wojny światowej. Obecnie teren dawnego cmentarza stanowi pusty plac leżący pomiędzy budynkiem straży pożarnej a dawną siedzibą biura gminnej służby rolnej, pozbawiony jakichkolwiek śladów wskazujących na charakter miejsca. Cmentarz istniał już w XVIII wieku. Nieprzerwanie wykorzystywany dla celów grzebalnych do chwili wymordowania przez Niemców tutejszej ludności żydowskiej w 1942.

Nowa Słupia (do 1870 gmina Baszowice, do 1954 gmina Słupia Nowa) – gmina miejsko-wiejska w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie kieleckim. Siedziba gminy to Nowa Słupia. Według danych z 30 czerwca 2004 gminę zamieszkiwało 9735 osób. Corocznie na terenie gminy organizowane są Dymarki Świętokrzyskie. Można na nich zobaczyć, jak wytapia się żelazo metodą sprzed 2000 lat.

Nowa Słupia (daw. Słupia Nowa) – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, siedziba gminy Nowa Słupia. Prawa miejskie w latach 1351–1869 oraz ponownie od 1 stycznia 2019. W obszar miasta wchodzą: