Hermsdorf (Berlin)

Glienicke/Nordbahn – gmina w powiecie Oberhavel, w kraju związkowym Brandenburgia, w Niemczech. Położona jest na północ od Berlina.

Waidmannslust, Berlin-Waidmannslust – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Frohnau, Berlin-Frohnau – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Od 1 października 1920 w granicach miasta. W dzielnicy znajduje się stacja kolejowa Berlin-Frohnau.

Rathaus Reinickendorf – stacja metra w Berlinie na linii U8, w dzielnicy Wittenau, w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Stacja została otwarta w 1994.

Berlin-Wittenau (Wilhelmsruher Damm) – przystanek kolejowy na liniach S1 i S85 S-Bahn w Berlinie oraz stacja początkowa metra w Berlinie na linii U8, w dzielnicy Wittenau, w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Stacja metra została otwarta w 1994 r. Do 1995 nazwa przystanku brzmiała Wittenau (Nordbahn).

Wittenau, Berlin-Wittenau – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Od 1 października 1920 w granicach miasta. Znajduje się tutaj była klinika psychiatryczna Karl-Bonhoeffer-Nervenklinik.

Märkisches Viertel, Berlin-Märkisches Viertel – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Od 1 czerwca 1999 w granicach miasta.

Berlin Karl-Bonhoeffer-Nervenklinik – przystanek kolejowy na linii S25 S-Bahn w Berlinie oraz stacja metra w Berlinie na linii U8, w dzielnicy Reinickendorf, w okręgu administracyjnym Reinickendorf. Stacja została otwarta w 1994. Niedaleko stacji do 2006 znajdowała się klinika psychiatryczna Karl-Bonhoeffer-Nervenklinik.

Karl-Bonhoeffer-Nervenklinik – dawna klinika psychiatryczna w Berlinie, w dzielnicy Wittenau, w okręgu administracyjnym Reinickendorf, przy ulicy Oranienburger Straße 285. Powstała w latach 1877-1879 i istniała pod tą nazwą do 2006, architektem jej był Hermann Blankenstein. Obecnie na terenie liczącym 45 ha znajduje się szpital Vivantes Humboldt-Klinikum. Nazwa jej nawiązywała do niemieckiego neurologa i psychiatry Karla Bonhoeffera. W pobliżu znajduje się przystanek kolejowy i stacja metra linii U8 Berlin Karl-Bonhoeffer-Nervenklinik.

Kościół w Berlinie-Lübarsie – protestancka świątynia w północnej części Berlina, w dzielnicy Lübars. Obecna świątynia pochodzi z XVIII wieku, jest ona odbudową wcześniejszego kościoła, który spłonął. W latach pięćdziesiątych XX wieku zainstalowano ołtarz główny imitujący sztukę baroku.

August Storck KG – niemieckie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją słodyczy, mające swoją siedzibę w Berlinie, w Niemczech. Przedsiębiorstwo zostało założone w 1903 roku w Berlinie przez Augusta Storcka, należy do wiodących producentów wyrobów cukierniczych, zatrudniając ponad 7000 pracowników na całym świecie. Wyroby przedsiębiorstwa sprzedawane są w ponad 100 krajach na całym świecie. Zakłady firmy Storck znajdują się w Ohrdruf (Turyngia), Skanderborg (Dania), Winchester (Wielka Brytania) oraz największe w Halle w Nadrenii Północnej-Westfalii (Niemcy).

Cmentarz prawosławny w Berlinie (Russischer Friedhof Berlin Tegel, Русское кладбище Берлин-Тегель) został założony w 1893 w okręgu Reinickendorf. Zajmuje powierzchnię 2 hektarów. Grunt pod przyszły cmentarz zakupiła podlegająca Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu parafia w Berlinie w 1892 za 30 tys. marek. Na nabytej działce planowano wznieść także cerkiew. 3 czerwca 1893 został położony kamień węgielny pod niewielką cerkiew Świętych Konstantyna i Heleny zaprojektowaną przez Alberta Bohma. Na obszarze przeznaczonym na cmentarz rozrzucono warstwę specjalnie przywiezionej ziemi z Rosji. 2 czerwca 1894 odbył się pierwszy pochówek. Cmentarz szybko stał się miejscem pogrzebów najbardziej znacznych rodów rosyjskiej arystokracji: Kropotkinów, Golicynów, Daszkowów, chowano na nim oficerów i urzędników carskich, a także emigracyjnych artystów i intelektualistów. Pod północnym murem cmentarza wzniesiono pomnik kompozytora Michaiła Glinki (pochowanego w Petersburgu). W czasie II wojny światowej cmentarz został zdewastowany. Pamiątką po powojennej restauracji jest dziewięć zabytkowych dzwonów wywiezionych z ZSRR przez wojska hitlerowskie i odnalezionych w Berlinie zdobytym przez Armię Czerwoną. Dzwony te ustawione zostały w pobliżu bramy wejściowej na cmentarz. Prace remontowe, ratujące wiele zaniedbanych nagrobków przed zupełnym zniszczeniem, zostały ponownie podjęte w latach 90. XX wieku i zakończone w 2005, głównie za pieniądze prywatnych ofiarodawców.