Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Tarnowie

Ulica Bernardyńska − jednokierunkowa ulica w centrum Tarnowa, stanowiąca część południowej obwodnicy Starówki. Rozpoczyna się na skrzyżowaniu z ulicami Targową i Najświętszej Marii Panny będąc przedłużeniem ulicy Bema. W swej części od początku aż do skrzyżowania z ulicą Szeroką, tworzy jeden z głównych ciągów komunikacyjnych miasta, o ruchu odbywającym się w kierunku wschodnim. Ulica Szeroka stanowi przedłużenie tego ciągu komunikacyjnego. Na pozostałym odcinku, od ulicy Szerokiej do ulicy Dąbrowskiego, ruch odbywa się w kierunku zachodnim. Ulica już w I połowie XIX w. była w całości zabudowana, będąc ośrodkiem handlu i życia towarzyskiego. Jej nazwa pochodzi od znajdującego się przy niej zespołu klasztornego ojców bernardynów. W okresie PRL nazwę ulicy zmieniono. Upamiętniała ona wówczas działacza komunistycznego Władysława Kniewskiego. Po przemianach ustrojowych 1989 r. powrócono do nazwy pierwotnej.

Brama Pilzneńska w Tarnowie – średniowieczna brama miejska, położona na tarnowskim Starym Mieście, będąca częścią miejskiego systemu obronnego. Budowla nie zachowała się do dzisiejszych czasów.

Kamienica przy Rynku 10 w Tarnowie (szerzej znana jako Dom Technika) – zabytkowy budynek znajdujący się w południowej pierzei Rynku na Starym Mieście w Tarnowie. Jego historia sięga II poł. XVIII wieku. Współcześnie, w świadomości lokalnych mieszkańców, funkcjonuje jako siedziba tarnowskiego NOT-u, za sprawą czego nazywany jest Domem Technika.

Dom Florencki w Tarnowie – zabytkowy renesansowy budynek znajdujący się przy ul. Żydowskiej 20 w Tarnowie. Powstał w II poł. XVI wieku, a następnie był kilkukrotnie przebudowywany. Od 1960 lub 1962 roku mieści się w nim siedziba tarnowskiego oddziału PTTK.

Stara Synagoga w Tarnowie – nieistniejąca synagoga przy ulicy Żydowskiej, której ocalałe relikty (bima) znajdują się w Tarnowie.

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Tarnowie – parafia Kościoła Polskokatolickiego w RP, położona w dekanacie krakowskim diecezji krakowsko-częstochowskiej. Msze św. celebrowane są w niedzielę i święta o godz. 11. Parafia Kościoła Polskokatolickiego w RP pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego w Tarnowie powstała w połowie lat. 60. XX wieku. W 1965 liczyła 247 wiernych i 500 sympatyków, obecnie jest to jedna z najmniej licznych placówek tego wyznania. Od 1996 roku parafialna kaplica zajmuje parter dawnego bernardyńskiego kościoła Matki Bożej Śnieżnej. Od 31 marca 2017 roku w kaplicy swoją siedzibę ma także Prawosławny Punkt Duszpasterski Częstochowskiej Ikony Matki Bożej w Tarnowie. Liturgia w obrządku wschodnim sprawowana jest w niedzielę o godz. 8. Kościół, w którym znajduje się parafialna kaplica został wybudowany w XV wieku. W 1614 został zniszczony przez pożar, w latach 1620–1626 odrestaurowano go staraniem gwardiana Michała Hallera. Prawdopodobnie wtedy przebudowano sklepienia gotyckie w nawie na trójprzęsłowe sklepienia kolebkowe. W 1789 decyzją władz austriackich klasztor został zlikwidowany, a bernardyni przenieśli się do opuszczonego wcześniej klasztoru i kościoła bernardynek. W latach 1823–1825 opuszczony kościół został przebudowany i zaadaptowany na potrzeby Sądu Szlacheckiego. W rezultacie budynek zatracił swój pierwotny charakter: wnętrze podzielono na trzy kondygnacje, a w prezbiterium utworzono salę rozpraw. Całkowitemu przeobrażeniu uległa bryła zewnętrzna kościoła, elewacje otrzymały klasycystyczne formy. W czasie drugiej wojny światowej regotyzowano elewacje zewnętrzne prezbiterium. Pomieszczenia miał tutaj tarnowski magistrat.

Tarnów (wymowa) – miasto na prawach powiatu w Polsce, w województwie małopolskim, siedziba powiatu tarnowskiego i gminy wiejskiej Tarnów. Leży przy ujściu Białej do Dunajca. Jest miastem centralnym aglomeracji tarnowskiej. Miasto lokowane przez Spycimira herbu Leliwa, na podstawie dokumentu wystawionego przez kancelarię króla Władysława Łokietka z 7 marca 1330 roku. Zachował się historyczny zespół architektoniczno-urbanistyczny miasta. Tarnów zajmuje powierzchnię 72,37 km², którą zamieszkuje 101 614 mieszkańców (GUS – stan na dzień 30 czerwca 2025) Miasto jest ważnym ośrodkiem turystycznym, kulturalnym i gospodarczym w Małopolsce, a także węzłem komunikacyjnym przy autostradzie A4 oraz linii kolejowej E 30. Na terenie osiedla Mościce znajduje się siedziba Grupy Azoty, największej grupy kapitałowej branży chemicznej w kraju oraz Międzynarodowe Centrum Bezpieczeństwa Chemicznego. W mieście działa konsulat honorowy Ukrainy. Tarnów jest członkiem Związku Miast Polskich.

Tarnów – gmina wiejska w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie tarnowskim. Do gminy wiejskiej Tarnów nie należy jej siedziba – miasto Tarnów, stanowiące oddzielną gminę miejską Tarnów. Według danych z 31 grudnia 2023 gminę zamieszkiwało 26 374 osób, tym samym była 3. najludniejszą gminą wiejską w województwie małopolskim.

Ratusz w Tarnowie – historyczny budynek usytuowany pośrodku płyty tarnowskiego Rynku. Jeden z najbardziej charakterystycznych obiektów miasta i jeden z jego symboli. Pierwotnie był siedzibą rady miejskiej i sądu wójtowsko-ławniczego. Od 1931 r. jest siedzibą muzeum. Budowla jest przykładem architektury manierystycznej wyrastającej z renesansu. Ratusz znajduje się na Szlaku Renesansu w Małopolsce.

Kościół Matki Boskiej Śnieżnej – kościół ojców bernardynów, który znajdował się w Tarnowie, u zbiegu ulic Bernardyńskiej i Szerokiej. Część przebudowanej świątyni wykorzystywana jest jako polskokatolicka kaplica parafii Podwyższenia Krzyża Świętego.

Kamienica Ratajewiczowska w Tarnowie – najstarsza tarnowska kamienica mieszcząca się pod adresem Rynek 5. Od 1992 pełni funkcję siedziby Tarnowskiego Centrum Kultury.

Rynek w Tarnowie – rynek miejski znajdujący się w centrum Starego Miasta w Tarnowie. Wytyczony został w czasie lokacji miasta w 1330 roku, zgodnie z zasadami średniowiecznej urbanistyki. Obecną zabudowę Rynku stanowią kamienice mieszczańskie, powstałe w okresie od XVI do XIX wieku. Centralną część placu zajmuje renesansowy ratusz.