Kościół św. Marcina w Zawadzie

Parafia św. Marcina w Zawadzie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Tarnów Południe.

RTON Góra św. Marcina (Radiowo-Telewizyjny Ośrodek Nadawczy Góra św. Marcina) – obiekt nadawczy usytuowany na Górze św. Marcina. Zbudowano go w roku 1960.

Zawada – wieś w Polsce położona na Górze św. Marcina, w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Tarnów. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnowskiego.

Góra Świętego Marcina (384 m n.p.m.) – wzgórze położone na południowy wschód od centrum Tarnowa, częściowo w jego granicach administracyjnych. Stanowi północną krawędź progu Pogórza Karpackiego. Nazwa góry (popularnie nazywanej Marcinką) pochodzi od zabytkowego kościoła św. Marcina w obecnej wsi Zawada, będącego najstarszą świątynią parafialną Tarnowa i jego najbliższych okolic. Góra św. Marcina leży w zlewni rzeki Białej, ostro załamując się nad jej doliną. Jej północny stok znajduje się w granicach administracyjnych Tarnowa, szczyt i łagodnie opadający stok południowy zajmują zabudowania Zawady. W pobliżu szczytu wzgórza niedaleko kościoła znajduje się nadajnik naziemny, należący do operatora EmiTel. Stok północny porośnięty jest lasem wyżynnym, mieszanym, w którym dominującymi gatunkami są: dąb, buk i jesion (buczyna karpacka). Występuje tam też bluszcz pospolity, a z przedstawicieli fauny spotykamy m.in. kilka gatunków dzięciołów, borsuki, sarny i lisy. Las ten, do 1944 roku własność prywatna książąt Sanguszków, wszedł następnie w posiadanie Lasów Państwowych, a w 1963 roku został skomunalizowany. Obecnie jest jednym z miejskich parków i stanowi zaplecze rekreacyjne dla mieszkańców Tarnowa. Na terenie lasu wytyczono sieć ścieżek pieszych i rowerowych, znajduje się tam też plac zabaw dla dzieci, a poniżej krawędzi lasu – basen kąpielowy. W wyniku badań archeologicznych, prowadzonych na zachód od szczytu Góry św. Marcina w latach 1939, 1963–1969 oraz 1978–1986, odkopano pozostałości gotyckiego zamku, zbudowanego w I połowie XIV w. przez Spytka z Melsztyna. Zamek zbudowano na nieregularnym, owalnym planie z basztą od strony zachodniej. Podzielony był na dwie części: rezydencjalną i gospodarczą, rozdzielone wykutym w skale rowem, nad którym wzniesiono most zwodzony. Na zamku znajdowała się kaplica pw. Nawiedzenia NMP, poświęcona w 1331 roku. W czasie najazdu węgierskiego w 1441 roku zamek został zdobyty i zniszczony. Odbudował go kasztelan krakowski Jan Amor Tarnowski (junior) w poł. XV wieku. Hetman wielki koronny Jan Tarnowski przebudował w I połowie XVI w. rodową rezydencję w stylu renesansowym. Od końca XVI w. zamek przechodził kolejno w ręce rodów Ostrogskich, Zasławskich, Zamoyskich, a następnie Sanguszków. W XVII w. rozpoczęto jego rozbiórkę. W latach 80. XX w. odkryto na terenie wzgórza również pozostałości grodziska wczesnośredniowiecznego z X–XI wieku.

Park Niepodległości Miasta Tarnowa im. Romana Księcia Sanguszki powstańca 1831 roku – Sybiraka (dawniej: Park na Górze Świętego Marcina, Las miejski „Góra Świętego Marcina”) – park miejski w Tarnowie, usytuowany na północnych stokach Góry Świętego Marcina.

Zamek w Tarnowie – ruiny średniowiecznego zamku na Górze Świętego Marcina w Tarnowie w województwie małopolskim.

Lądowisko Tarnów – lądowisko w południowo-wschodniej części Tarnowa, pełniące obecnie funkcję sportową na potrzeby Aeroklubu Ziemi Tarnowskiej. Od czasu do czasu odbywają tu się pikniki lotnicze, jednak impreza nie jest cykliczna. Nawierzchnia trawiasta, walcowana. Pas na kierunku 09-27. Lądowisko posiada dodatkowy pas startowy o wymiarach 50×10 m przeznaczony dla sekcji modelarskiej. Warunkiem koniecznym korzystania jest uzyskanie zgody zarządzającego oraz posiadanie aktualnego ubezpieczenia OC w uprawianej dziedzinie sportu lotniczego. Lądowisko zostało wpisane na listę prowadzoną przez Urząd Lotnictwa Cywilnego w roku 2019 pod numerem 444. Położone jest na terenie dzierżawionym od Skarbu Państwa.

Zespół Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych im. Tadeusza Kościuszki w Tarnowie – placówka oświatowa w Tarnowie, której historia sięga 1881 roku. Powstała dzięki komisji ogrodowej przy radzie miasta Tarnowa.

Pałac Sanguszków – otoczona parkiem dawna rezydencja magnacka Sanguszków, ostatnich właścicieli Tarnowa, znajdująca się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska. Oprócz pałacu i parku do rejestru zabytków wpisano: oficynę, spichrz oraz dwa budynki administracyjne. Od 1945 roku siedziba Zespołu Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych w Tarnowie.

Park Sanguszków w Tarnowie – park miejski znajdujący się w tarnowskiej dzielnicy Gumniska, założony przez książąt Sanguszków, kiedy byli właścicielami miasta.

Gumniska – część miasta Tarnowa, należy do jednostki pomocniczej gminy Osiedle nr 6 „Gumniska – Zabłocie”. Dawna wieś, własność rodziny Sanguszków, włączona do Tarnowa w 1951 r., położona we wschodniej części miasta. Znajduje się tu Pałac Sanguszków i Park Sanguszków, hala widowiskowo-sportowa, Pałac Ślubów oraz zajezdnia tarnowskiego PKS-u. Do 1954 roku istniała gmina Gumniska.

Zabłocie – część miasta Tarnów, położona na południe od centrum miasta. Rozpościera się w rejonie ulic Zamkowej i Zgody. Włączone do Tarnowa w 1846 roku. Gmina jednostkowa Zabłocie Vorstadt przetrwała znacznie dłużej.