Kópavogskirkja

Kópavogur – miasto w południowo-zachodniej Islandii, położone nad zatoką Skerjafjörður (część Zatoki Faxa). Tworzy gminę Kópavogsbær, wchodzącą w skład Regionu Stołecznego. Sąsiaduje od północy z Rejkiawikiem, a od południa z Garðabær. Zalicza się je do obszaru miejskiego Wielkiego Reykjavíku. Na początku 2018 roku zamieszkiwało je blisko 36 tys. osób - stanowi drugą co do wielkości miejscowość na wyspie. Kópavogur znaczy po islandzku „zatoka młodych fok”, stąd foczka w dolnej części herbu. W centralnej dzielnicy Smárahverfi znajduje się wieżowiec Smáratorg 3 (najwyższy budynek Islandii) oraz największe islandzkie centrum handlowe – Smáralind. Z miasta pochodzi piosenkarka Emilíana Torrini.

Perlan (isl. wym.ˈpʰɛrtlan) – multimedialne muzeum przyrodnicze zlokalizowane na Islandii, w centrum Reykjaviku, na wzgórzu Öskjuhlíð (59 m n.p.m.).

Uniwersytet w Reykjavíku (isl. Háskólinn í Reykjavík, ang. Reykjavík University) – prywatny uniwersytet w Reykjavíku, stolicy Islandii działający od 1998 roku. Uniwersytet jest spółką non-profit, której właścicielami są Islandzka Izba Handlowa (Sjálfseignarstofnun Viðskiptaráðs um viðskiptamenntun, SVÍV), Federacja Przemysłu Islandzkiego (Samtök iðnaðarins, SI) oraz Federacja Islandzkich Pracodawców (Samtök atvinnulífsins, SA). Główny budynek uniwersytetu powstał w 2010 roku w południowo-zachodniej części miasta w sąsiedztwie portu lotniczego Reykjavík, geotermalnej plaży Nauthólsvík oraz obszaru rekreacyjnego Öskjuhlíð z budynkiem Perlan. W 2021 roku na Uniwersytecie w Reykjavíku studiowało 3246 studentów. W jego skład wchodzi siedem wydziałów: informatyki, inżynierii, zarządzania biznesem, prawa, inżynierii stosowanej, psychologii oraz wychowania fizycznego.

Kópavogsvöllur – stadion wielofunkcyjny w Kópavogur w Islandii. Obecnie jest wykorzystywany głównie do piłki nożnej, ponieważ swoje mecze rozgrywają lokalne drużyny – Breiðablik UBK oraz Handknattleiksfélag Kópavogs. Jednakże odbywają się na nim również zawody lekkoatletyczne. Stadion może pomieścić ponad 5000 widzów, z czego 1869 miejsc jest miejscami siedzącymi.

Hlíðar (wym. [ˈl̥iːðar̥]) – dzielnica Reykjavíku, stolicy Islandii, położona w jego zachodniej części nad zatoką Skerjafjörður, na wschód od śródmieścia. W 2010 roku zamieszkiwało ją 9,5 tys. osób. Obejmuje sześć podzielnic: właściwą Hlíðar, Norðurmýri, Holt, Hlemmur, Suðurhlíðar i Öskjuhlíð. Północna część dzielnicy jest zabudowana. Mieści się tutaj oddział Muzeum sztuki w Reykjavíku Kjarvalsstaðir, poświęcone islandzkiemu malarzowi Jóhannesowi S. Kjarvalowi. W południowej części dzielnicy rozciągają się tereny zieleni na wzgórzu Öskjuhlíð, nad którym góruje budynek Perlan, dawnych zbiorników wodnych przeszktałconych w przestrzeń wystawową i restaurację. Mieści się tam również rozległy cmentarz Fossvogskirkjugarður.

Hlíðarendi – stadion piłkarski w Reykjavíku, w Islandii. Obiekt może pomieścić 2500 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu Valur.

Garðabær – miasto w południowo-zachodniej Islandii, położone nad zatoką Arnarnesvogur (część zatoki Skerjafjörður). Położone jest na południe od stolicy kraju Reykjavíku, pomiędzy miastami Hafnarfjörður i Kópavogur, z którymi wchodzi w skład zespołu miejskiego Wielkiego Reykjavíku. Administracyjnie stanowi część gminy Garðabær (razem z sąsiedniem Álftanes), wchodzącej w skład regionu stołecznego Höfuðborgarsvæðið. Na początku 2018 roku zamieszkiwało je blisko 13 tys. osób. Stanowi szóstą pod względem liczby ludności miejscowość Islandii. Miasto położone jest na polu lawy Búrfell, które powstało 7 200 lat temu. Na terenie miasta znaleźć można interesujące formacje skalne. Historia osadnictwa na tym obszarze sięga czasów pierwszych osadników na Islandii i opisana jest w Landnámabók. W IX wieku powstały tutaj dwie farmy Skúlastaðir i Vífilsstaðir. Ta ostatnia należała do Vífila, wyzwolonego niewolnika Ingolfa Arnarsona. Przez długi okres okolice te były słabo zaludnione. Dopiero w 1878 wydzielono samodzielną wieś Garðahreppur. W 1910 powstało tutaj sanatorium przeciwgruźlicze, obecnie w szpital specjalizujący się w leczeniu chorób płuc i alergii, który do dziś jest największym zakładem pracy w mieście. Do połowy XX wieku obszar ten miał typowo wiejski charakter. W 1960 wieś zamieszkiwało 730 mieszkańców, ale rozwój pobliskiej stolicy wpłynął także na całą aglomerację. W 1970 mieszkało tu już 2,8 tys. W 1976 miejscowość oficjalnie otrzymała prawa miejskie. Od tego roku nosi nazwę Garðabær, czyli „miasto ogrodów”. W mieście nie ma wielu zabytków. Na uwagę zasługują dwa kościoły: XIX-wieczny Garðakirkja oraz Vídalínskirkja z 1995 o nowoczesnej bryle. Ciekawą formę ma również powstały w 1997 budynek z modernistyczną wieżą, w którym mieszczą się m.in. rada miasta, miejska biblioteka oraz przychodnia lekarska. W krajobrazie miasta rozrzucone są liczne dzieła współczesnych islandzkich rzeźbiarzy. W 1998 otwarto tutaj muzeum designu i sztuki użytkowej.

Garðabær – gmina w południowo-zachodniej Islandii, w obszarze miejskim Wielkiego Reykjavíku, rozciągająca się od rozczłonkowanego półwyspu Álftanes, położonego między zatokami Skerjafjörður i Hafnarfjörður, dalej przez okolice głównego miasta Garðabær aż po pola lawowe we wnętrzu półwyspu Reykjanes w okolicach wulkanicznej góry Helgafell. Położona jest między gminą Kópavogsbær na północy a gminą Hafnarfjarðarkaupstaður na południu. Na początku 2018 roku zamieszkiwało ją 15,7 tys. mieszk., z tego większość w głównych miejscowościach gminy: Garðabær (12912 mieszk.) i Álftanes (2586 mieszk.). Gmina nosiła wcześniej nazwę Garðahreppur. Współczesna gmina powstała po przyłączeniu do gminy Garðabær sąsiedniej gminy Álftanes w 2012 roku.

Carbon Recycling International (CRI) – jest islandzką spółką z ograniczoną odpowiedzialnością działającą w sektorze chemicznym. Firma opracowała i zaprojektowała nowoczesną technologię Emissions-to-Liquids (ETL) do produkcji odnawialnego metanolu. Głównymi reagentami w procesie syntezy odnawialnego metanolu są dwutlenek węgla i wodór. Dwutlenek węgla pochodzi z przemysłowych gazów odlotowych (np. z elektrowni, hut, cementowni). Z kolei wodór jest otrzymywany przy użyciu elektrolizy wody (tylko w przypadku możliwości wykorzystania energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii) bądź alternatywnie jest wychwycony z przemysłowych gazów odlotowych zawierających znaczące ilości wodoru (np. z hut stali, koksowni). Produkowany metanol, rozpoznawalny pod znakiem towarowym Vulcanol®, jest głównie wykorzystywany jako paliwo transportowe. W 2012 r. CRI stało się pierwszą firmą na świecie produkującą i sprzedającą płynne odnawialne paliwo transportowe produkowane wyłącznie przy wykorzystaniu dwutlenku węgla, wody i elektryczności ze źródeł odnawialnych.

Reykjavík (dawny polski egzonim: Rejkiawik) – stolica oraz największe miasto Islandii, położone w jej południowo-zachodniej części nad Zatoką Faxa, najbardziej wysunięta na północ stolica świata. Na północ od Reykjavíku w odległości 10 km góruje masyw Esja. Ludność islandzkiej stolicy wynosi 131,1 tys. mieszkańców (2020). Miasto wchodzi w skład gminy Reykjavíkurborg, która oprócz stolicy obejmuje jej okolice oraz tereny położone po drugiej stronie zatoki Kollafjörður. Całą gminę zamieszkuje 126,0 tys. osób (2018). Zespół miejski Wielkiego Reykjavíku (Stór-Reykjavík), obejmujący stolicę i sąsiednie miasta skupia 217,7 tys. (2018), a cały region stołeczny Höfuðborgarsvæðið 222,5 tys. (2018), czyli około 2/3 ludności kraju.

Islandzka Akademia Sztuk Pięknych (isl. Listaháskóli Íslands, ang. Iceland University of the Arts) – akademia sztuk pięknych w Reykjavíku, stolicy Islandii. Jedyna uczelnia wyższa o profilu artystycznym w kraju. Powstała w 1998 roku z połączenia Islandzkiej Szkoły Teatralnej ze Szkołą Sztuk Pięknych. Obecnie kształci studentów w zakresie sztuk pięknych, filmu, teatru, tańca, muzyki, designu, architektury i edukacji artystycznej. Uczelnia składa się z sześciu wydziałów: architektury, designu, edukacji artystycznej, sztuk pięknych, muzyki oraz sztuk teatralnych i filmowych. Uczelnia zlokalizowana jest w czterech budynkach w różnych częściach miasta. Siedziba główna wraz z wydziałami architektury i designu mieszczą się przy ulicy Þverholt 11. Wydziały sztuk pięknych, edukacji artystycznej oraz sztuk teatralnych i filmowych położone są w dzielnicy Laugarnes przy ulicy Laugarnesvegur 91. Część wydziału sztuk teatralnych i filmowych mieści się w historycznym centrum miasta przy ulicy Austurstræti 22a. Wydział muzyki mieści się przy ulicy Skipholt 31.

Samsung völlurinn (do 2012 Stjörnuvöllur) – stadion w islandzkiej miejscowości Garðabær. Swoje mecze rozgrywa na nim klub Stjarnan. Stadion posiada 990 miejsc siedzących na jedynej zadaszonej trybunie, ale według różnych źródeł jest w stanie pomieścić 1000, 1292 lub 1979 widzów. W lipcu 2012 obiekt zmienił nazwę ze Stjörnuvöllur na obecną.