Dekanat Nowa Ruda-Słupiec

Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Nowej Rudzie-Słupcu znajduje się w dekanacie noworudzko-słupieckim w diecezji świdnickiej. Była erygowana w XVI w. Od 2 lipca 2017 roku do 26 lipca 2023, jej proboszczem był ks. kanonik Krzysztof Iwaniszyn. Od 26 lipca 2023 roku proboszczem parafii jest ks. kanonik Paweł Kuriata.

Figura św. Jana Nepomucena w Nowej Rudzie (ul. Akacjowa 2) – barokowa rzeźba św. Jana Nepomucena w Nowej Rudzie. Przed murem kościoła św. Katarzyny w Nowej Rudzie-Słupcu stoi kamienna figura św. Jana Nepomucena, która została umieszczona na postumencie w sierpniu 2013 r. zabranym ze wzgórza przy czerwonym szlaku do Srebrnej Góry, okolic pobliskiego kamieniołomu, lasu pomiędzy Słupcem a Dzikowcem. Cokół datowany jest, zgodnie z inskrypcją, na rok 1680. Na cokole znajdują się napisy: od frontu chrystogram IHS, po prawej stronie łac. RENOVA / TA / 1726 (Renowacja 1726), natomiast po lewej stronie łac. ERECTA / HÆC / COLUMNA / COLLEGIO / GLACENSI / SOC. IESU. 1680 (Tę kolumnę postawiło Kolegium Kłodzkie Tow.(rzystwa) Jezusowego w 1680). Pierwotnie była to kolumna wotywna (być może z Matką Boską). Figura Nepomucena została wyciągnięta z potoku Dzik po powodzi 1997. Jego głowę dorobił lokalny rzeźbiarz. Figura przy Akacjowej 2 jest jedną z pięciu przedstawiających tego świętego w Nowej Rudzie; pozostałe znajdują się przy: ul. Cmentarnej 1, ul. Bohaterów Getta 15, ul. Cichej 2, ul. Piastów, ul. Radkowskiej 95.

Kościół świętej Katarzyny Aleksandryjskiej w Nowej Rudzie – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Nowa Ruda-Słupiec diecezji świdnickiej. Znajduje się w dzielnicy Słupiec.

Słupiec (niem. Schlegel) – część miasta Nowa Ruda w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim. Połączona w 1973 roku z miastem Nowa Ruda, w latach 1967–1973 samodzielne miasto. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. Obecnie Słupiec jako część miasta Nowa Ruda liczy około 12 000 mieszkańców.

Dwór w Nowej Rudzie-Słupcu (niem. Schloss Schlegel) – zabytkowy dwór w Nowej Rudzie – Słupcu. Dwór wybudowany w XVII wieku w stylu barokowym, położony nad potokiem Dzik i w pobliżu kościoła, początkowo był dworem sędziowskim, następnie siedzibą szlachecką. Pierwotnie zamieszkiwany był przez baronów rodziny Morgante, następnie po przejęciu dóbr słupieckich przez rodzinę Pilatich został przez nich przebudowany. Pałac według projektu Jakoba Carovy był budynkiem o zwartej bryle, poprzedzonym wieżą o cebulastym hełmie. W 1708 r. właścicielem majątku był baron Jan Baptysta Pilati von Tassul. Następnie w pałacu mieszkał Johann Baptista Pilati (1724-1756). Od początku XIX w. właścicielem był hrabia Antoni Pilati von Tassul zu Daxberg (30.12.1775-4.01.1834), który miał dwóch synów Maksymiliana Henryka Mikołaja (1819-1875) i Karola Józefa Otto (5.03.1825-11.05.1901), który poślubił Henriette Hildprandt von und zu Ottenhausen (2.05.1840- 13.02.1921). Najstarszy syn Karola – Oskar Karol Rudolf (ur. 1860) ożenił się z Małgorzatą von Kassel (ur. 1866). Oskar Wilhelm Ludwig von Pilati (13.05.1817-8.09.1894) upiększył obiekt. Pałac znajdujący się w XIX-wiecznym parku, wysadzono w powietrze w latach 60. XX w. Nowy, skromniejszy dom pański Pilatich z XIX wieku stoi przy ul. Połoniny 2e. Jest to budynek dwukondygnacyjny, nakryty dachem mansardowym czterospadowym z lukarnami. Po 1945 był siedzibą PGR. Obok domu zachowały się budynki gospodarcze dawnego folwarku: oficyna mieszkalna (ul. Połoniny 2) i spichlerz (ul. Połoniny 2b). Na murach, w otoczeniu kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Słupcu znajdują się jeszcze tablice nagrobne Maxa Pilatiiego (20.05.1851-28.02.1931), Klary Pilatii (geb. Dresler von Scharfenstein, 8.01.1841-23.09. 1922).

Nowa Ruda Słupiec – stacja towarowa w Nowej Rudzie, w dzielnicy Słupiec; w województwie dolnośląskim, w Polsce. Obecnie nie ma na niej peronów.

Kościół i szkoła ewangelicka w Nowej Rudzie - Słupcu – kościół ewangelicki wybudowany w 1903 r. w Nowej Rudzie - Słupcu przy ul. Piwnej 5.

Kaplica domkowa przy ul. Kasztanowej w Nowej Rudzie – kaplica wybudowana w 1826 r. przez Józefa Niesela w Nowej Rudzie - Słupcu przy ul. Kasztanowej. Przebudowana pod koniec XIX w. przez Niggla.

Słupiec – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Słupiec z siedzibą GRN w Słupcu (obecnie w granicach Nowej Rudy) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie kłodzkim w woj. wrocławskim, na mocy uchwały nr 17/54 WRN we Wrocławiu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Słupiec ze zniesionej gminy Bożków w tymże powiecie. 13 listopada 1954 (z mocą obowiązującą wstecz od 1 października 1954) gromada weszła w skład nowo utworzonego powiatu noworudzkiego w tymże województwie, gdzie ustalono dla niej 27 członków gromadzkiej rady narodowej. 1 stycznia 1959 gromadę Słupiec zniesiono w związku z nadaniem jej statusu osiedla. 1 stycznia 1967 osiedle Słupiec otrzymało status miasta, a 1 stycznia 1973 miasto Słupiec włączono do Nowej Rudy.

TSR Słupiec (Telewizyjna Stacja Retransmisyjna Słupiec) – stalowa stacja nadawcza TVP wybudowana w 1991 roku.

Wilkowiec (532 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Środkowych w paśmie Wzgórz Włodzickich. Wzniesienie położone jest w północno-środkowej części Wzgórz Włodzickich, 1,6 km na południowy zachód od centrum Słupca. Rozległe wypiętrzone wzniesienie, w postaci małego grzbietu z wyraźną linią grzbietową o dość stromych zboczach. Zbocza: północne, zachodnie i południowo-zachodnie opadają stromo do doliny potoku Dzik. Wzniesienie wyrasta między Chmielnikiem i Wesołą po południowej stronie a Górą Wszystkich Świętych i Kościelcem po północno-zachodniej stronie, we wschodniej najniższej części Wzgórz Włodzickich ciągnących się w kierunku południowo-wschodnim. Wznosi się w niewielkiej odległości od wzniesienia Wesoła, położonego po południowo-zachodniej stronie, od którego oddzielone jest niewielkim obniżeniem. Wzniesienie od północnego zachodu, południowego zachodu i zachodu od Góry Wszystkich Świętych wyraźnie wydziela dolina potoku Dzik. Wzniesienie zbudowane z utworów czerwonego spągowca, głównie piaskowców ciosowych i zlepieńców, w których ciągną się karbońskie piaskowce i zlepieńce. Zbocza wzniesienia pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. Wierzchołek i znaczną część zboczy wzniesienia, porastają lasy świerkowe i mieszane z przewagą buka. Dolne partie zboczy zajmują nieużytki, łąki i pastwiska, na których rosnące ciągi drzew i kępy krzaków wyznaczają dawne miedze i polne drogi. U podnóża północno-wschodniego i zachodniego zbocza położona jest miejscowość Słupiec. Od południowego wsachodu pod szczyt wzniesienia podchodzą rozproszone zabudowania Zagórza. Południowo-zachodnim podnóżem równolegle do potoku Dzik prowadzi droga Słupiec - Ścinawka Śr.. Położenie wzniesienia, kształt i wyraźna rozciągnięta część szczytowa z niewyraźnie podkreślonym wierzchołkiem, czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie. W przeszłości wzniesienie nosiło nazwę: Wilczy Kopel, Wolfskuppe, Wilczy Kopiec. Szczyt zaliczany do Odznaki „Korona Nowej Rudy”, inne to: Góra Wszystkich Świętych 648 m n.p.m. Góra św. Anny 647 m n.p.m. Krępiec 645 m n.p.m. Sokoli Garb 615 m n.p.m. Bogusza 539 m n.p.m. Ruda Góra 516 m n.p.m.

Rękawczyn (niem. Theresienfeld) – część miasta Nowa Ruda w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim.