place

Słupiec (gromada w powiecie noworudzkim)

Dawne gromady w województwie wrocławskim
2016 Kościół św. Katarzyny w Słupcu
2016 Kościół św. Katarzyny w Słupcu

Słupiec – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Słupiec z siedzibą GRN w Słupcu (obecnie w granicach Nowej Rudy) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie kłodzkim w woj. wrocławskim, na mocy uchwały nr 17/54 WRN we Wrocławiu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Słupiec ze zniesionej gminy Bożków w tymże powiecie. 13 listopada 1954 (z mocą obowiązującą wstecz od 1 października 1954) gromada weszła w skład nowo utworzonego powiatu noworudzkiego w tymże województwie, gdzie ustalono dla niej 27 członków gromadzkiej rady narodowej. 1 stycznia 1959 gromadę Słupiec zniesiono w związku z nadaniem jej statusu osiedla. 1 stycznia 1967 osiedle Słupiec otrzymało status miasta, a 1 stycznia 1973 miasto Słupiec włączono do Nowej Rudy.

Fragment artykułu z Wikipedii Słupiec (gromada w powiecie noworudzkim) (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Słupiec (gromada w powiecie noworudzkim)
Słupiecka,

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Słupiec (gromada w powiecie noworudzkim)Czytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.546111 ° E 16.551667 °
placePokaż na mapie

Adres

Słupiecka 2
57-400 , Zagórze
województwo dolnośląskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

2016 Kościół św. Katarzyny w Słupcu
2016 Kościół św. Katarzyny w Słupcu
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Dwór w Nowej Rudzie-Słupcu
Dwór w Nowej Rudzie-Słupcu

Dwór w Nowej Rudzie-Słupcu (niem. Schloss Schlegel) – zabytkowy dwór w Nowej Rudzie – Słupcu. Dwór wybudowany w XVII wieku w stylu barokowym, położony nad potokiem Dzik i w pobliżu kościoła, początkowo był dworem sędziowskim, następnie siedzibą szlachecką. Pierwotnie zamieszkiwany był przez baronów rodziny Morgante, następnie po przejęciu dóbr słupieckich przez rodzinę Pilatich został przez nich przebudowany. Pałac według projektu Jakoba Carovy był budynkiem o zwartej bryle, poprzedzonym wieżą o cebulastym hełmie. W 1708 r. właścicielem majątku był baron Jan Baptysta Pilati von Tassul. Następnie w pałacu mieszkał Johann Baptista Pilati (1724-1756). Od początku XIX w. właścicielem był hrabia Antoni Pilati von Tassul zu Daxberg (30.12.1775-4.01.1834), który miał dwóch synów Maksymiliana Henryka Mikołaja (1819-1875) i Karola Józefa Otto (5.03.1825-11.05.1901), który poślubił Henriette Hildprandt von und zu Ottenhausen (2.05.1840- 13.02.1921). Najstarszy syn Karola – Oskar Karol Rudolf (ur. 1860) ożenił się z Małgorzatą von Kassel (ur. 1866). Oskar Wilhelm Ludwig von Pilati (13.05.1817-8.09.1894) upiększył obiekt. Pałac znajdujący się w XIX-wiecznym parku, wysadzono w powietrze w latach 60. XX w. Nowy, skromniejszy dom pański Pilatich z XIX wieku stoi przy ul. Połoniny 2e. Jest to budynek dwukondygnacyjny, nakryty dachem mansardowym czterospadowym z lukarnami. Po 1945 był siedzibą PGR. Obok domu zachowały się budynki gospodarcze dawnego folwarku: oficyna mieszkalna (ul. Połoniny 2) i spichlerz (ul. Połoniny 2b). Na murach, w otoczeniu kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Słupcu znajdują się jeszcze tablice nagrobne Maxa Pilatiiego (20.05.1851-28.02.1931), Klary Pilatii (geb. Dresler von Scharfenstein, 8.01.1841-23.09. 1922).