Synagoga chasydów z Radomska w Krakowie

Synagoga Wysoka – synagoga znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Józefa 38, na Kazimierzu. Sala modlitwy umieszczona jest na piętrze, stąd pochodzi jej nazwa. Do dziś pozostaje najwyższą synagogą Krakowa oraz jedyną w Polsce synagogą umieszczoną na piętrze.

Synagoga Chewra Ner Tamid w Krakowie (z hebr. Bractwa Wiecznego Światła) – synagoga znajdująca się na Kazimierzu w Krakowie, przy ulicy Józefa 36. Synagoga została założona najprawdopodobniej około 1890 roku na parterze budynku wchodzącego dawniej w skład synagogi Wysokiej. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę. Obecnie w pomieszczeniu synagogi znajdują się biura Festiwalu Kultury Żydowskiej. Do dziś nie zachowało się nic z pierwotnego wyposażenia synagogi, co mogłyby wskazywać na jej pierwotny charakter.

Ulica Jakuba – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, w części dawnego "Miasta Żydowskiego" (Oppidum Iudaeorum), będąca jego zachodnią granicą (najpóźniej od 1533). W 1608 roku włączona w obręb Oppidum Iudaeorum. W 1785 roku była nazywana Małym Placem, a w XIX wieku jako ulica Kierków. Aktualna nazwa była pierwotnie odnoszona do nieistniejącego dziś odcinka między ul. Józefa i ul. św. Wawrzyńca, a dopiero od 1878 cała ulica nazywana jest ulicą Jakuba. Nazwa odnosi się bądź do Jakuba biblijnego, bądź do Izaaka Jakubowicza – fundatora synagogi. Przy ulicy znajdują się kamienice z XIX i XX wieku. W murze przy ulicy Jakuba znajduje się jedyna zachowana do dziś brama prowadząca do dawnego miasta żydowskiego na Kazimierzu.

Ulica Ciemna – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy ulicę Jakuba z ulicą Szeroką. Jest jednojezdniowa.

Synagoga Kowea Itim le-Tora (z hebr. Towarzystwa Studiowania Tory) – synagoga znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Józefa 42, na Kazimierzu. Synagoga została wybudowana w 1810 roku na miejscu domu z 1773 r. Powstała z inicjatywy członków bractwa religijnego Kowea Itim le-Tora. W latach 1912–1913 została odnowiona i przebudowana według projektu architekta Łazarza Rocka. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę. Po zakończeniu wojny przez pewien czas znajdowało się w niej schronisko dla wysiedlonych Wydziału Opieki Społecznej, a obecnie mieszkania. Na ścianie synagogi zachował się unikatowy napis w języku hebrajskim ח"ק קובע עתים לתורה oraz dwie Gwiazdy Dawida. W jednej umieszczono datę budowy synagogi, w drugiej datę odnowienia. Drugim charakterystycznym elementem bożnicy są półokrągło zakończone otwory okienne oraz drzwi.

Synagoga Izaaka, również Synagoga Ajzyka – synagoga znajdująca się Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto na rogu ulic Kupa 18 i Izaaka, na Kazimierzu. Przez wiele lat uchodziła za najokazalszą i najbogatszą synagogę w mieście. Jej północna ściana przylega do dawnej synagogi Mizrachi.

Synagoga Gmilus Chasidim Debais Hakneses – synagoga znajdująca się na Kazimierzu w Krakowie, w zabytkowej kamienicy przy ulicy Szerokiej 28 (adres także ul. Ciemna 2). Synagoga została założona z inicjatywy towarzystwa Gmilus Chasidim Debais Hakneses, które działało przy synagodze Starej. Podczas II wojny światowej, hitlerowcy zdewastowali synagogę. Od czasu zakończenia wojny w synagodze znajdują się mieszkania. Do dziś nic się nie zachowało z pierwotnego wyposażenia synagogi, które by mogły wskazywać na jej pierwotny charakter. Sala modlitewna prawdopodobnie znajdowała się na parterze, na co wskazywać mogą półokrągle zakończone okna.

Synagoga Mizrachi (z hebr. Wschodni) – synagoga znajdująca się w Krakowie przy ulicy Kupa 16, na Kazimierzu. Została wybudowana w latach 1920-1924, jako mały budynek przylegający od strony północnej do synagogi Izaaka, z inicjatywy członków ortodoksyjnej organizacji Mizrachi. Projektantem był Zygmunt Prokesz. Podczas II wojny światowej Niemcy doszczętnie zdewastowali bożnicę. Po zakończeniu wojny przez wiele lat synagoga stała w stanie kompletnej ruiny. W latach 80. odbudowana i zaadaptowana przez fundację Ronalda S. Laudera na ośrodek kultury żydowskiej. Parter jest połączony przejściem z sąsiadującą synagogą. Do 2007 roku znajdowała się w niej stała wystawa zdjęć poświęconych życiu i martyrologii krakowskich Żydów. Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. Do dziś nic się nie zachowało z pierwotnego wyposażenia synagogi, które by mogło wskazywać na jej pierwotny charakter. Jedynym charakterystycznym elementem pozostały półokrągłe okna.

Stary cmentarz żydowski zwany również cmentarzem Remuh (lub Remu) – najstarszy cmentarz żydowski w Krakowie i jeden z najstarszych w Europie, założony w 1535. Położony jest na Kazimierzu przy synagodze Remuh. Wejście na cmentarz znajduje się obok synagogi przy ulicy Szerokiej 40. Nekropolia ma powierzchnię ok. 0,75 ha.

Ulica Wąska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu.

Ulica Izaaka – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Przebiega od ulicy Jakuba w kierunku zachodnim do ulicy Estery. Ulica wytyczona została pod koniec XVI wieku na terenie zakupionym w 1583 roku przez władze miasta Kazimierz. Na planach miasta pochodzących z XVIII wieku nie posiada nazwy, a zachodnia część ulicy była w XIX wieku określana mianem Placu Rybnego. Dopiero w 1880 roku otrzymała nazwę plac Izaaka, a w 1881 roku nazwę ulica Izaaka. Jej nazwa została nadana dla upamiętnienia pobliskiej Synagogi Izaaka. W zabudowie ulicy znajdują się fragmenty z XVII i XVIII wieku: domy nr 5 (Synagoga Stowarzyszenia Bóżniczego Szir) oraz 7.

Synagoga Remuh, synagoga Remu – synagoga znajdująca się w Krakowie na Kazimierzu, przy ulicy Szerokiej 40. Jest obecnie (2022) jedną z dwóch czynnych synagog w mieście i jedyną, w której regularnie odbywają się nabożeństwa. Synagoga jest drugim najstarszym żydowskim domem modlitwy w Krakowie, poprzez co pierwotnie zwana była Nową. Jej obecna nazwa wywodzi się od hebrajskiego akronimu ‏רמ״א‎ ReMU, którym określa się Mojżesza Isserlesa. Synagoga wraz z przylegającym do niej cmentarzem tworzą unikatowy i bezcenny zespół żydowskiej architektury i sztuki sakralnej sięgający XVI wieku.