place

Kościół św. Wincentego à Paulo w Krakowie

Budynki w Polsce oddane do użytku w 1912Dzielnica I Stare MiastoKościoły i klasztory lazarystów w PolsceKościoły rzymskokatolickie w KrakowieZabytkowe klasztory katolickie w województwie małopolskim
Zabytkowe kościoły w KrakowieŚwiątynie pod wezwaniem św. Wincentego à Paulo
Church of St. Vincent de Paul, 1875 design. Filip Pokutyński, 19 św. Filipa Street, Kraków, Poland
Church of St. Vincent de Paul, 1875 design. Filip Pokutyński, 19 św. Filipa Street, Kraków, Poland

Kościół św. Wincentego à Paulo – zabytkowy, neogotycki, konwentualny kościół rzymskokatolicki misjonarzy Wincentego a Paulo, znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy św. Filipa 17–19, na Kleparzu.

Fragment artykułu z Wikipedii Kościół św. Wincentego à Paulo w Krakowie (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Kościół św. Wincentego à Paulo w Krakowie
Świętego Filipa, Kraków Stare Miasto (Stare Miasto)

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Linki zewnętrzne Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Kościół św. Wincentego à Paulo w KrakowieCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.068167 ° E 19.941389 °
placePokaż na mapie

Adres

Kościół pw. Świętego Wincentego à Paulo

Świętego Filipa 17-19
31-059 Kraków, Stare Miasto (Stare Miasto)
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

linkWikiData (Q11747580)
linkOpenStreetMap (152979963)

Church of St. Vincent de Paul, 1875 design. Filip Pokutyński, 19 św. Filipa Street, Kraków, Poland
Church of St. Vincent de Paul, 1875 design. Filip Pokutyński, 19 św. Filipa Street, Kraków, Poland
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Rynek Kleparski w Krakowie
Rynek Kleparski w Krakowie

Rynek Kleparski – plac miejski w Krakowie znajdujący się bezpośrednio na północ od Starego Miasta, pomiędzy ulicami Basztową i św. Filipa; zachodni fragment dawnego rynku miasta Kleparza, obecnie plac targowy (zwany popularnie Starym Kleparzem). Wytyczony został zapewne podczas lokacji miasta Kleparza w 1366. Obejmował wówczas znacznie większy obszar niż obecnie, zbliżając się rozmiarami do krakowskiego Rynku Głównego (obejmował także dzisiejszy pl. Jana Matejki oraz tereny zabudowane pomiędzy Rynkiem Kleparskim, pl. Matejki i Plantami). Na Rynku, w miejscu dzisiejszej szkoły podstawowej, stał murowany ratusz kleparski (zlikwidowany w 1803) oraz liczne zabudowania związane z funkcją targową placu (plac podzielony był na kilka części, m.in. na wschodniej części działał targ koński, na zachodniej targ zbożowy). Z Rynku rozpoczynała się wówczas tzw. „Droga Królewska”. biegnąca od kościoła św. Floriana (wówczas w narożu Rynku Kleparskiego), przez Barbakan i Bramę Floriańską w kierunku Wawelu. Po przyłączeniu Kleparza do Krakowa zadecydowano o częściowej zabudowie Rynku, który stracił swoje znaczenie głównego placu miejskiego – plan ten zrealizowano w drugiej połowie XIX i pierwszej połowie XX w., wznosząc wówczas liczne domy mieszkalne i gmachy publiczne. W 1880 r. zachodnia część dawnego Rynku otrzymała oficjalnie nazwę „Rynku Kleparskiego” i zachowała charakter popularnego placu targowego. Obecnie na Rynku znajduje się targowisko w zarządzie Spółki Kupieckiej „Stary Kleparz” i jego powierzchnia jest zabudowana typową architekturą targową (kramy itp.). Rynek Kleparski otoczony jest przez zabudowę głównie mieszkalną, z funkcjami handlowymi. Wyróżniają się: neogotycki kościół św. Wincentego wraz z klasztorem misjonarzy (przy ul. św. Filipa), gmach „Feniksa” (na rogu z ul. Basztową, zbudowany 1931-1932). Przy Rynku Kleparskim 8 mieszkał Ludwik Waryński. Na ul. Ignacego Paderewskiego 4 (w kamienicy przy Rynku Kleparskim) od 2017 roku działa Żywe Muzeum Obwarzanka.

Park Jalu Kurka
Park Jalu Kurka

Park Jalu Kurka – zabytkowy park znajdujący się w dzielnicy I Stare Miasto w Krakowie, na Kleparzu przy ul. Szlak 71. Nazwę zawdzięcza Jalu Kurkowi, polskiemu poecie i prozaikowi, przedstawicielowi tzw. Awangardy Krakowskiej. Park początkowo stanowił ogród Pałacu Montelupich wybudowanego w tym miejscu w XV wieku. Stanowił wspólną własność aż do objęcia własności pałacu przez Tarnowskich. Stanisław Tarnowski po przebudowaniu pałacu przekazał miastu ogród pałacowy do użytku publicznego przez wszystkich mieszkańców. W 1948 Zgromadzenie Salwatorianów nabyło od Tarnowskich pałac wraz z parkiem. Po II wojnie światowej teren pałacu i parku został przejęty przez władze PRL. W pałacu mieściła się siedziba Radio Kraków, a park został w pełni udostępniony mieszkańcom miasta. Po 1989, kiedy została utworzona komisja majątkowa Kościoła Katolickiego, zgromadzenie zwróciło się do komisji o zwrot pałacu oraz przylegającego do niego parku. Park został zwrócony zgromadzeniu, natomiast z wniosku o zwrot pałacu zgromadzenie się wycofało, gdy rodzina Tarnowskich rozpoczęła starania o stwierdzenie nieważności wywłaszczenia. Po odzyskaniu parku przez Zgromadzenie, mimo licznych protestów okolicznych mieszkańców, studentów pobliskiej Politechniki Krakowskiej i radnych Dzielnicy I, park został zamknięty. Oficjalnie zgromadzenie podawało, iż powodem zamknięcia parku był brak funduszy na naprawę oświetlenia i infrastruktury parku. W 2008 właściciele parku wystąpili o wydanie warunków zabudowy dla części terenów parku, chcąc na tym terenie wybudować Europejski Ośrodek Salwatoriańskiej Formacji. Informowali jednocześnie, iż jeśli dostaną zgodę na zabudowę, pozostała część parku zostanie udostępniona mieszkańcom miasta. Propozycja zabudowy została jednak odrzucona przez Jana Janczykowskiego, wojewódzkiego konserwatora zabytków. Obecnie na części działki nie podlegającej ochronie, a stanowiącej dotychczas wejście do parku, powstaje biurowiec. Władze miasta Krakowa od 2017 prowadziły rozmowy z salwatorianami na temat zamiany gruntów lub zakupu parku. Ostatecznie w 2022 samorząd Krakowa zakupił teren parku za kwotę 11 mln zł. Park udostępniono mieszkańcom 1 stycznia 2023. Park jest otwarty codziennie w godz. 6.00-22.00.