Ulica św. Filipa w Krakowie

Ulica Krótka – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kleparzu.

Towarzystwo Słowaków w Polsce (słow. Spolok Slovákov v Poľsku) – organizacja społeczna reprezentująca interesy mniejszości słowackiej i czeskiej (obecnie skupionej w tzw. Klubie Czeskim, będącym członkiem zbiorowym Towarzystwa) w Polsce. Siedzibą zarządu głównego jest Kraków, gdzie TS urzęduje przy ul. św. Filipa 7. Tam też mieści się redakcja miesięcznika „Život” (wydawany od 1958 roku; nakład ok. 2 tys. egzemplarzy) oraz słowacka drukarnia. Towarzystwo prowadzi pracę w terenie, utrzymuje sieć świetlic, organizuje różne imprezy kulturalne. W Towarzystwie zrzeszonych jest ponad 4 tys. członków. Przewodniczącym Towarzystwa jest Józef Ciągwa (słow. Jozef Čongva).

Ulica Krzywa – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kleparzu. Łączy ulicę Długą z rynkiem Kleparskim. Jest jednojezdniowa.

Wyższa Szkoła Ekonomii i Informatyki w Krakowie (WSEI Kraków) – krakowska uczelnia niepubliczna, działająca od 2000 roku, wpisana 14 kwietnia 2000 r. do rejestru uczelni niepublicznych, prowadzonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod numerem 177. Celem uczelni jest głównie przygotowanie studentów do natychmiastowego podjęcia pracy w zakresie zarządzania, finansów lub informatyki stosowanej. Na WSEI prowadzone są studia pierwszego stopnia (licencjackie i inżynierskie) oraz drugiego stopnia (magisterskie). Edukacja oparta jest na ścieżce praktycznej - program nauczania opracowywany jest wspólnie z firmami, potencjalnymi pracodawcami studentów uczelni, oraz organizacjami branżowymi. Wśród nich są m.in. Microsoft i Polskie Stowarzyszenie Księgowych w Polsce. Uczelnia została dwukrotnie sklasyfikowana jako najlepsza uczelnia niepubliczna w Małopolsce w ocenie pracodawców (rankingi WPROST 2014, 2015). Podczas jubileuszowej X edycji Ogólnopolskiego Konkursu i Programu Certyfikacji Szkół Wyższych Wyższa Szkoła Ekonomii i Informatyki w Krakowie została nagrodzona Certyfikatem UCZELNI LIDERÓW 2020.

X Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej – liceum ogólnokształcące w Krakowie, znajdujące się w dzielnicy I przy ulicy Zygmunta Wróblewskiego 8, na Kleparzu. Zajmuje budynek pierwszej wybudowanej w mieście Szkoły Tysiąclecia.

Kleparz – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy I Stare Miasto, położony na północ od Starego Miasta. Od 1366 do końca XVIII w. samodzielne miasto. Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego.

Rynek Kleparski – plac miejski w Krakowie znajdujący się bezpośrednio na północ od Starego Miasta, pomiędzy ulicami Basztową i św. Filipa; zachodni fragment dawnego rynku miasta Kleparza, obecnie plac targowy (zwany popularnie Starym Kleparzem). Wytyczony został zapewne podczas lokacji miasta Kleparza w 1366. Obejmował wówczas znacznie większy obszar niż obecnie, zbliżając się rozmiarami do krakowskiego Rynku Głównego (obejmował także dzisiejszy pl. Jana Matejki oraz tereny zabudowane pomiędzy Rynkiem Kleparskim, pl. Matejki i Plantami). Na Rynku, w miejscu dzisiejszej szkoły podstawowej, stał murowany ratusz kleparski (zlikwidowany w 1803) oraz liczne zabudowania związane z funkcją targową placu (plac podzielony był na kilka części, m.in. na wschodniej części działał targ koński, na zachodniej targ zbożowy). Z Rynku rozpoczynała się wówczas tzw. „Droga Królewska”. biegnąca od kościoła św. Floriana (wówczas w narożu Rynku Kleparskiego), przez Barbakan i Bramę Floriańską w kierunku Wawelu. Po przyłączeniu Kleparza do Krakowa zadecydowano o częściowej zabudowie Rynku, który stracił swoje znaczenie głównego placu miejskiego – plan ten zrealizowano w drugiej połowie XIX i pierwszej połowie XX w., wznosząc wówczas liczne domy mieszkalne i gmachy publiczne. W 1880 r. zachodnia część dawnego Rynku otrzymała oficjalnie nazwę „Rynku Kleparskiego” i zachowała charakter popularnego placu targowego. Obecnie na Rynku znajduje się targowisko w zarządzie Spółki Kupieckiej „Stary Kleparz” i jego powierzchnia jest zabudowana typową architekturą targową (kramy itp.). Rynek Kleparski otoczony jest przez zabudowę głównie mieszkalną, z funkcjami handlowymi. Wyróżniają się: neogotycki kościół św. Wincentego wraz z klasztorem misjonarzy (przy ul. św. Filipa), gmach „Feniksa” (na rogu z ul. Basztową, zbudowany 1931-1932). Przy Rynku Kleparskim 8 mieszkał Ludwik Waryński. Na ul. Ignacego Paderewskiego 4 (w kamienicy przy Rynku Kleparskim) od 2017 roku działa Żywe Muzeum Obwarzanka.

Kawiarnia Antoniny Koziarskiej – nieistniejąca już kawiarnia znajdująca się w Krakowie, przy Rynku Kleparskim 6. Lokal został założony pod koniec lat 60. XIX wieku przez małżeństwo M. i Antoniny Koziarskich. Jego siedzibę stanowił parterowy obiekt usytuowany pod numerem 6 przy Rynku Kleparskim. Uruchomienie w 1879 roku pobliskiego gmachu Szkoły Sztuk Pięknych spowodowało, że lokal zyskał miano pierwszej krakowskiej kawiarni artystycznej. Stała się ona miejscem spotkań kadry profesorskiej oraz studentów tej uczelni. Klientelę uzupełniały, szczególnie w dni targowe (piątki i wtorki), kobiety ze wsi prowadzące handel na Rynku Kleparskim. Placówka, znana z przystępnego poziomu cen, funkcjonowała do około 1905 roku. Na tym samym miejscu w 1876 roku stanęła nowa, piętrowa kamienica, wzniesiona przez małżeństwo właścicieli.

Kościół św. Wincentego à Paulo – zabytkowy, neogotycki, konwentualny kościół rzymskokatolicki misjonarzy Wincentego a Paulo, znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy św. Filipa 17–19, na Kleparzu.

Instytut Książki – państwowa instytucja kultury, powołana 11 stycznia 2004 w Krakowie, do zakresu działalności której należy dbałość o rozwój kultury literackiej w Polsce, promocja polskiej literatury w kraju i za granicą, inicjowanie i prowadzenie działań proczytelniczych, a także tworzenie warunków sprzyjających rozwojowi rodzimej twórczości literackiej oraz wspieranie rynku książki. Z dniem 1 czerwca 2024 Instytut Książki rozpoczął działalność jako nowa państwowa instytucja kultury, w wyniku połączenia dotychczasowego Instytutu Książki i Instytutu Literatury.

Kamienica przy ulicy Długiej 7 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Długiej, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w 1874 roku według projektu architekta Jacka Matusińskiego. 23 sierpnia 1988 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Kamienica przy ulicy Długiej 11a – zabytkowa kamienica, znajdująca się w Krakowie w dzielnicy I przy ulicy Długiej 11a na rogu z ulicą Krzywą 2, na Kleparzu. Kamienica jest datowana na rok 1892 lub lata 1892–1895. Zaprojektowana została przez Leopolda Tlachnę. Powstała z materiałów ceglanych. 30 sierpnia 1988 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.