Synagoga Lejzera Bursztynowicza w Łodzi (ul. Pieprzowa 14)

Synagoga Lejzera Bursztynowicza w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi w parterowej, drewnianej oficynie przy ulicy Pieprzowej 16. Synagoga została zbudowana w 1899 roku z inicjatywy Lejzera Bursztynowicza. Mogła ona pomieścić 30 osób. W 1900 roku została ona przeniesiona do nowego lokalu przy ulicy Pieprzowej 14.

Synagoga Abrama Rozenberga w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Pieprzowej 17. Synagoga została zbudowana w 1901 roku z inicjatywy Abrama Rozenberga. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.

XIII Liceum Ogólnokształcące im. Marii Piotrowiczowej w Łodzi – łódzkie liceum ogólnokształcące mieszczące się przy ul. Eliasza Chaima Majzela 4. Szkoła powstała w marcu 1945 r. jako XII Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum. Pod nazwą XIII Liceum Ogólnokształcącego funkcjonuje od 1 września 1957 roku. Patronką szkoły od 21 stycznia 1961 r. jest Maria Piotrowiczowa. Liceum szczyci się 2 klasami dwujęzycznymi z wykładowym językiem francuskim przy współpracy z Ambasadą Francji w Warszawie. Liceum wyróżniane w rankingach Perspektyw odznaką Złota Szkoła 2015, Srebrna Szkoła od 2016. W roku 2020 XIII LO zajęło 10 miejsce w Łodzi w rankingu maturalnym i wysokie miejsce w rankingu olimpijskim

Jatki Jojne Pilcera, także Jatki Judy Dawida i Ferki Ginsberg – jatki handlowe na Starym Mieście przy ul. Wojska Polskiego 2 w Łodzi, powstałe w 1895 lub 1907 r. (wg danych z Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Łodzi), nadbudowane w 1932 r. Swoją nazwę zwyczajową zawdzięczają pierwszemu właścicielowi – Jojne Pilcerowi Początkowo w budynku handlowano głównie mięsem, a na jego zapleczu – placu handlowym – również płodami rolnymi. W trakcie II wojny światowej były głównym obszarem handlu na terenie Litzmanstadt Getto. Przełożony Starszeństwa Żydów w Łodzi, kierujący gettem, Chaim Rumkowski, podjął decyzję o zorganizowaniu tu składu warzyw, ponadto w budynku znajdowała się kuchnia dla lekarzy. Po wojnie znajdowały się w budynku m.in. sklepy, warsztaty i antykwariat. Od 2020 r. w budynku funkcjonuje supermarket Netto, przed otwarciem którego obiekt wyremontowano.

Synagoga Szymona Friszmana w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Łagiewnickiej 6. Synagoga została zbudowana w 1900 roku z inicjatywy Szymona Friszmana. Mogła ona pomieścić 30 osób. Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali synagogę.

Bałucki Rynek – plac w południowej części łódzkich Bałut. Powstał około 1850 roku jako centrum Bałut Nowych, w którym zbiegły się trakty zgierski i łagiewnicki oraz szosa Aleksandrowska.

Synagoga Szlamy Lebentala w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy placu Kościelnym 8. Synagoga została zbudowana około 1900 roku z inicjatywy Szlamy Lebentala. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – świątynia znajdująca się na placu Kościelnym w Łodzi. Jest siedzibą parafii WNMP, najstarszej i przez prawie pięćset lat jedynej wspólnoty katolickiej w Łodzi. Należy do sieci łódzkich wielkopostnych kościołów stacyjnych. Kościół został wybudowany w latach 1887–1897 na miejscu drewnianego kościoła pod tym samym wezwaniem, który został przeniesiony na plac pocmentarny przy ulicy Ogrodowej 22 (po przeniesieniu nosi wezwanie św. Józefa). Projektantem świątyni w stylu wiślano-bałtyckim był Konstanty Wojciechowski, a blisko połowę kosztów jej wzniesienia i wyposażenia pokryli zajmujący wysokie pozycje w XIX-wiecznym przemyśle włókienniczym łódzcy fabrykanci różnych wyznań. W krypcie kościoła spoczywa trumna ze szczątkami Służebnicy Bożej Stanisławy Leszczyńskiej, zaś na terenie przykościelnym zachował się kamienny nagrobek Macieja Wyszyńskiego z 1822 roku, będący jedynym śladem istnienia w tym miejscu cmentarza staromiejskiego i najstarszym łódzkim kamiennym pomnikiem nagrobnym.

Parafia Ewangelicko-Metodystyczna Opatrzności Bożej w Łodzi – zbór metodystyczny działający w Łodzi, należący do okręgu centralnego Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w RP. Nabożeństwa odbywają się w niedziele o godzinie 12:00.

Plac Kościelny w Łodzi – plac położony w najstarszej części Łodzi.

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łodzi – parafia w dekanacie Łódź-Bałuty archidiecezji łódzkiej. Położona w najstarszej części Łodzi, jest najstarszą łódzką parafią. Od powstania do II połowy XVIII wieku należała do archidiecezji gnieźnieńskiej. Stanowiła jednak część uposażenia biskupów włocławskich. Następnie od 4 sierpnia 1764, na mocy dekretu papieża Klemensa XIII, Łódź stała się częścią diecezji włocławskiej. W 1818 powstała nowa archidiecezja warszawska, do której została włączona również parafia łódzka. W 1920 powstała diecezja łódzka i od tego też czasu, parafia WNMP do niej należy.

Kościół Dobrego Pasterza w Łodzi – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Łódź-Bałuty archidiecezji łódzkiej). Budowa świątyni została rozpoczęta w 1906 roku. Kościół został wzniesiony w stylu zakopiańskim, we wnętrzu znajdują się elementy ludowego wystroju łowickiego. Architektem budowli był Kazimierz Pomian-Sokołowski, absolwent Politechniki w Rydze, pochodzący ze wsi Sadlno na Kujawach. Był przyjacielem Tytusa Chałubińskiego i Jana Kasprowicza – piewcy Tatr – dlatego świątynia reprezentuje styl zakopiański. Budowa została zakończona w 1907 roku. Kościół został rozbudowany w latach 1979–1981 według projektu architekta Mirosława Rybaka. Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz główny, wyrzeźbiony w dębie przez rzeźbiarza Denekę. W ołtarzu głównym jest umieszczony odnowiony w 2004 roku obraz Dobrego Pasterza pędzla nieznanego autora; obok ołtarza głównego znajdują się dwie figury wykonane z drewna lipowego, płaskorzeźby świętych Apostołów Piotra i Pawła. W 2004 roku zostały poddane renowacji, wtedy okazało się, że pokryte są polichromią, powrócono do oryginalnej formy. U góry umieszczony jest obraz Matki Bożej Bolesnej z siedmioma mieczami. Organy elektroniczne firmy Johannus zostały zakupione 30 maja 1993 roku. Dzwony o masie 250 i 125 kg zostały odlane w firmie Kraszewskiego w Wągrowcu. Konsekrował je arcybiskup Władysław Ziółek. Droga Krzyżowa została wykonana z gipsu zbrojonego, po II wojnie światowej, o barwie ciemnego brązu.