Ulica Wapienna w Łodzi

Parafia Najświętszego Zbawiciela w Łodzi – rzymskokatolicka parafia położona w dekanacie Łódź Teofilów-Żubardź archidiecezji łódzkiej. Leży w zachodniej części miasta i swoim obszarem obejmuje osiedla Koziny, Mania i im. Montwiłła-Mireckiego oraz park im. Józefa Piłsudskiego. Na linii północ-południe przez całą parafię przebiega linia kolejowa (między dworcami Łódź Kaliska-Łódź Żabieniec).

Koziny – osiedle w zachodniej Łodzi, na obszarze Polesia, zamieszkane przez 10 930 osób (2014).

Letni pałac Poznańskiego – drewniana rezydencja fabrykancka z końca XIX w. przy al. Włókniarzy 196 w Łodzi, istniejąca do 1998 roku.

Kościół Najświętszego Zbawiciela – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Łódź-Teofilów-Żubardź archidiecezji łódzkiej. Znajduje się na osiedlu Koziny. Jest to obecnie jeden z trzech drewnianych kościołów w Łodzi (było ich cztery, ale kościół św. Doroty spłonął w sierpniu 2015 roku – od jesieni 2021 trwa jego odbudowa).

Ulica Drewnowska w Łodzi ma około 2,8 kilometra długości, biegnie od ul. Zgierskiej na Starym Mieście (przy Starym Rynku) do skrzyżowania ul. Solec i al. Unii Lubelskiej. Ulica prawdopodobnie powstała jeszcze przed 1423 rokiem, kiedy Łódź otrzymała prawa miejskie. Dawniej uliczka prowadziła w stronę lasu, a ówcześni mieszkańcy osady jeździli nią po drewno. Inna wersja mówi, że ulica wywodzi swą nazwę od nazwiska znanej w całej osadzie rodziny Drewnowiczów (lub Drewnów). W czasie wojny zmieniono nazwę na Holzstrasse (jedyny okres w historii). Ulica Drewnowska na odcinku i w kierunku od ul. Zgierskiej do ul. Zachodniej jest ulicą o ruchu jednokierunkowym. Ulica Drewnowska na odcinku od ulicy Zachodniej do Karskiego stanowi północną granicę centrum handlowo rozrywkowego Manufaktura zbudowanego na terenie dawnych Zakładów im. Marchlewskiego, dawniej Fabryki Poznańskiego.

Osiedle im. Józefa Montwiłła-Mireckiego – osiedle w zachodniej części Łodzi, na terenie Polesia, zamieszkiwane przez 1747 osób. Osiedle jest wpisane do rejestru zabytków NID (nr rej.: A/56 z 20.01.1971 – 18 obiektów).

Ulica Mohandasa Gandhiego (również: Mahatmy Gandhiego) – ulica w Łodzi wytyczona w 1959 r. podczas budowy osiedla mieszkaniowego „Żubardź”.

Kaplica rodziny Scheiblerów w Łodzi – nagrobna kaplica-mauzoleum znajdująca się na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi, w jego ewangelicko-augsburskiej części. Ukończona w 1888 według projektu Edwarda Lilpopa i Józefa Dziekońskiego jest jednym z największych dzieł architektury cmentarnej na świecie oraz świadectwem bezprecedensowego w skali światowej rozwoju Łodzi w XIX wieku.

Pomnik Pamięci Łódzkich Rewolucjonistów – Bojowników o Wolność – kamień pamiątkowy poświęcony pamięci łódzkich uczestników Rewolucji 1905 roku pomordowanych w tym miejscu w latach 1905-1908.

Grób małego dziecka śpiącego na poduszce – grób na Starym Cmentarzu w Łodzi. Znajduje się między dziecięcymi pomnikami na tyłach kaplicy Scheiblera. Przysypany ziemią i obrośnięty bluszczem, został odkryty w 2006 przy porządkowaniu cmentarza. Grób pochodzi z 1909, został wykonany z trawertynu. Spoczywa w nim 4-letni Gustaw Pietlich.

Pomnik Sophie Biedermann w Łodzi – pomnik na rodzinnym polu grobowym Meyerów w części ewangelickiej Starego Cmentarza przy ulicy Ogrodowej w Łodzi.

Cmentarz ewangelicko-augsburski przy ulicy Ogrodowej w Łodzi – cmentarz powstały w 1855 roku w Łodzi. Początkowo zajmował obszar 3 hektarów. Pomiędzy 1888 a 1895 rokiem powiększono go do obecnych rozmiarów 9,5 hektara. Jest najciekawszą częścią nekropolii trójwyznaniowej w Łodzi. Znajdują się na nim wybitne przykłady architektury funeralnej. Uwagę przykuwa mauzoleum małżonków Moenke, okazały grobowiec Juliusza Kunitzera, czy niezwykle ciepły w formie grobowiec Sophie Biedermann. Jednak najcenniejszym zabytkiem nekropolii jest neogotycka kaplica grobowa Karola Scheiblera i jego rodziny. Na cmentarzu znajdują się mauzolea i pola grobowe łódzkich fabrykantów: Anstadtów, Geyerów, Biedermannów, Grohmanów czy Scheiblerów.