Dom Turysty im. Kazimierza Sosnowskiego w Krakowie

Planty – park miejski w Krakowie otaczający Stare Miasto. Został założony w latach 1822–1830, ma powierzchnię 21 ha i ok. 4 km długości.

Kasyno Oficerskie – zabytkowy budynek znajdujący się w centrum Krakowa, przy zbiegu ulic Zyblikiewicza (nr 1) i Westerplatte (nr 17).

Instytut Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego – jednostka badawczo-dydaktyczna należąca do struktur Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Ulica Mikołaja Zyblikiewicza – ulica w Krakowie, w dzielnicy I, na Wesołej. Wytyczona w 1889 roku. Obecną nazwę, dla upamiętnienia prezydenta Krakowa w latach 1874-1881 Mikołaja Zyblikiewicza, otrzymała rok później. Początkowo kończyła się na ul. Librowszczyzna. W 1907 r. została przedłużona do ul. Morsztynowskiej, kończąc się przed estakadą linii kolejowej nr 91. W latach 1953-1990 nosiła nazwę Bitwy pod Lenino. Pod numerem 1 znajduje się zabytkowy budynek kasyna oficerskiego wybudowany w latach 1889-1890 według projektu Tomasza Prylińskiego. Pod numerem 5 znajduje się Dom Pracowników Pocztowej Kasy Oszczędności wybudowany w latach 1923-1927 według projektu Adolfa Szyszko-Bohusza. Oba budynki wpisane są do rejestru zabytków województwa małopolskiego. Oprócz nich wymienia się tam również: kamienica, ul. Zyblikiewicza 8 z 1905-1906 r., dom z oficyną, ul. Zyblikiewicza 11 z 1907 r.

Baszta Kurdybaników – niezachowana baszta w obrębie murów miejskich Krakowa pomiędzy Bramą Na Gródku a Basztą Prochową III, niedaleko południowo-wschodniego skrzydła klasztoru sióstr Dominikanek. Zbudowana w 1613 roku na planie kwadratu, była podobna do większości krakowskich baszt. Miała kształt półokrągły i stożkowy dach. Wokół baszty znajdowało się 6 otworów strzelniczych. W związku z tym, że komitet z 1626 roku uznał basztę za udaną lecz zbyt niską, w XVIII wieku popadła w ruinę. Za basztę odpowiedzialny był cech kurdybaników, wytwarzający ciemną skórę np. na buty.

Budynek przy ul. Mikołaja Zyblikiewicza 8 – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie na terenie dzielnicy I Stare Miasto.

Kamienica przy ulicy Westerplatte 3 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I, na Wesołej.

Kamienica przy ulicy Westerplatte 7 – kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I, na Wesołej.

Ulica Westerplatte – ulica w Dzielnicy I Stare Miasto w Krakowie. Stanowi fragment I Obwodnicy – przylega bezpośrednio do Plant. Ulicą przebiega torowisko tramwajowe. Początki ulicy sięgają XVII w., gdy była polną drogą biegnącą od Traktu Mogilskiego w stronę Wieliczki. Obecna droga istnieje od XIX w. Wtedy powstała również większość obecnej zabudowy. Początkowa nazwa ulicy brzmiała Kolejowa, ze względu na topografię miasta - prowadziła do dworca kolejowego, który został uruchomiony w 1847 r. W 1912 r. zmieniono ją na ulicę Andrzeja Potockiego, wielkiego posiadacza ziemskiego, polityka, marszałka krajowego, namiestnika Galicji, twórcy krakowskiej OSP. W czasie II wojny światowej nazwana została przez okupantów niemieckich Ostringiem, w latach 1948-1956 - w czasach kultu jednostki - nosiła imię Józefa Stalina, obecnie nosi nazwę Westerplatte.

Dom Cechu Rzeźników i Masarzy (znany także jako Dom Na Kotłowem) – zabytkowa kamienica w Krakowie, znajdująca się przy ulicy Westerplatte 18 na Wesołej.

Brama Mikołajska – brama starego Krakowa wzniesiona prawdopodobnie w 1312, rozebrana w 1812 roku. Wchodziła w skład okołu i fortyfikacji miejskich. Bliźniacza budowla do Bramy Floriańskiej. Brama Mikołajska zastąpiła niespełniającą już swojej roli Bramę Rzeźników na Gródku. Znajdowała się u wylotu ulicy Mikołajskiej obok obwarowanego Klasztoru Sióstr Dominikanek na Gródku. Była jedną z ośmiu bram średniowiecznego Krakowa, obok: floriańskiej, sławkowskiej, grodzkiej, wiślnej, szewskiej, nowej i pobocznej. Za jej obronę odpowiedzialny był cech rzeźników. Została rozebrana w 1812 roku. Zgodnie z przekazem zawartym w Roczniku kapitulnym krakowskim, brama wraz z basztą miała zostać wzniesiona po stłumieniu buntu wójta Alberta przez Władysława Łokietka w miejscu domu wójta, zburzonego w ramach reperkusji po rewolcie. Z kolei Jan Długosz w swojej kronice dodaje, że w baszcie stacjonowała książęca załoga mająca za zadanie czuwanie nad miastem.

Kościół Matki Boskiej Śnieżnej – rzymskokatolicki kościół parafialny oraz konwentualny dominikanek, znajdujący się w Krakowie na Starym Mieście przy ul. Mikołajskiej 21. Zwany jest też na Gródku. Fundatorką kościoła i klasztoru Dominikanek była Anna z Branickich Lubomirska. Fundacja miała stanowić jej wotum za zwycięstwo pod Chocimiem. W latach 1627–1632 wybudowano klasztor (wykorzystując fragment średniowiecznych murów obronnych miasta), a w 1632 położono kamień węgielny pod budowę kościoła. Konsekracja świątyni odbyła się dwa lata później. Patronką kościoła została Matka Boska zwana Śnieżną. Jej kult rozwinął się szczególnie silnie po zwycięstwie wojsk polskich pod Chocimiem w 1621. Współtwórcą tego militarnego sukcesu był syn fundatorki Stanisław Lubomirski, a portret Anny Lubomirskiej wisi do dziś nad wejściem do zakrystii. Kościół spłonął w czasie potopu szwedzkiego, zniszczenia jednak szybko naprawiono. Raz jeszcze niebezpieczeństwo zawisło nad kościołem w roku 1768 podczas walk o Kraków konfederatów barskich z wojskami rosyjskimi. Kościół jest budowlą wczesnobarokową, jednonawową, zbudowaną na planie prostokąta. Ołtarz główny pochodzi z 1931 i widnieje w nim obraz Matki Boskiej Śnieżnej z 1 poł. XVII wieku. Według tradycji sprowadzony z Rzymu i poświęcony przez papieża Urbana VIII. Wokół ołtarza zgromadzono srebrne wota, pochodzące głównie z XIX wieku. Ołtarze boczne i ambona pochodzą z XVII wieku. Z obrazem Matki Boskiej Śnieżnej związana jest legenda mówiąca, że w czasie pożaru w 1638 widziano Madonnę podobną do tej z obrazu, która swoim płaszczem okrywała budynki klasztorne i kościół, chroniąc je przed zniszczeniem. Podobno widziano ją raz jeszcze podczas potopu szwedzkiego także chroniącą ‘Gródek’ przed zagładą. Do dzisiaj, od strony Plant, na klasztornym murze przy zachowanym fragmencie Bramy Rzeźniczej, dziś stanowiącej część zabudowań klasztornych, widnieje wizerunek Matki Boskiej adorowanej przez św. Katarzynę i św. Dominika, którą w Krakowie zwykło się nazywać „Madonną Szwedzką”.