Restauracja Thorna w Krakowie

Pałac Wojewodziński (lub Kamienica Wojewodzińska) w Krakowie (ul. Krakowska 20) – była rezydencja wojewody krakowskiego Piotra Małachowskiego, później został własnością rodziny Ankwiczów. Od 1966 obiekt wpisany do rejestru zabytków. W 1773 roku zamieszkał tu cesarz Józef II Habsburg podczas podróży przez Galicję (na jego cześć sąsiednią ulicę Żydowską, nazwano ul. Józefa).

Ulica św. Katarzyny – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Leży pomiędzy ulicą Krakowską a ulicą Augustiańską.

Dom Norymberski (dawniej Dom Pod Gwiazdą) – XVII-wieczna kamienica narożna przy ul. Krakowskiej 27 i ul. Skałecznej 2, jedna z najstarszych na krakowskim Kazimierzu. Od czerwca 1996 roku mieści się w niej stała placówka kulturalna Norymbergi – jednego z miast bliźniaczych Krakowa. W latach 2000- 2025 kierowniczką tej placówki kulturalnej była Renata Kopyto. Obecnie Dom Norymberski jest prowadzony przez Paulinę Narecką.

Kamienica przy ulicy Krakowskiej 30 – zabytkowa kamienica, znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Krakowskiej, na Kazimierzu. Kamienica została wzniesiona w XVIII wieku. W 1907 roku została przebudowana zgodnie z projektem Beniamina Torbego. Kamienica znajduje się na obszarze Kazimierza, którego układ urbanistyczny został wpisany 23 marca 1934 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica Meiselsa – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu.

Kamienica przy ulicy Krakowskiej 10 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Krakowskiej, na Kazimierzu. Pierwotny budynek został wzniesiony w XVII wieku. W 1813 roku został przebudowany. W 1826 roku kamienica została nadbudowany o drugie piętro. W 1898 roku budynek został przebudowany według projektu Beniamina Torbego. 5 czerwca 1968 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica Krakowska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Wytyczona w ramach planu lokacyjnego miasta Kazimierza w 1335 roku jako jego główna arteria i oś komunikacyjna. Łączy ulice ulicę Stradomską (której jest przedłużeniem) i ulicę J. Dietla, przez most J;Piłsudskiego, z Podgórzem. Ulicą biegnie torowisko tramwajowe.

Ulica Augustiańska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy ulicę J. Dietla z ulicą Skawińską. Wytyczona została w większości w 1335 roku. Obecna nazwa obowiązuje od 1814 roku. Pierwotna zabudowa ulicy została zniszczona w czasie Potopu szwedzkiego. Obecna pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku. W latach 1883–1889 przebito odcinek od ulicy Meiselsa do Dietla. Przy tej ulicy znajduje się Kościół św. Katarzyny, Instytut Kultury Chrześcijańskiej im. Piotra Skargi.

Ulica Węgłowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, w administracyjnej dzielnicy Stare Miasto. Jest to przecznica ul. Krakowskiej po jej nieparzystej stronie i prowadzi do ul. Augustiańskiej. Ulica w przeszłości wyznaczała granicę rynku miasta Kazimierza (którego fragment stanowi dzisiejszy Plac Wolnica). W obecnej formie istnieje od XIX wieku. Można tu rozróżnić pięć działek lokacyjnych. Na miejscu trzech dawnych kamienic wybudowano zajazd. Istniał tam żydowski dom modlitwy. Zabudowa po południowej stronie ulicy rozwinęła się później niż po północnej.

Ulica Bożego Ciała – ulica w Krakowie w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy ulicę J. Dietla z placem Wolnica. Wytyczona w ramach planu lokacyjnego Kazimierza w 1335 roku. Obecna nazwa obowiązuje od 1818 r. Początkowo niezabudowana. Do ulicy przylegał jedynie budynek szkoły parafialnej. Po wyburzeniu murów miejskich Kazimierza w 1842 r. ulicę przedłużono do ul. Miodowej. Z tego okresu pochodzi większość zabudowy. W 1892 r. ulicę przedłużono do ul. Józefa Dietla.

Synagoga Chewra Thilim (z hebr. Bractwa Psalmowego) – dawna synagoga znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto na rogu ulic Dow Baera Meiselsa 18 i Bożego Ciała 13, na Kazimierzu.

Szkoła kazimierska – nieistniejąca już, żydowska szkoła, mająca swoją siedzibę w Ratuszu kazimierskim, na Kazimierzu. Placówka została utworzona w 1830 roku z siedzibą w ratuszu na Kazimierzu. Jej powstanie było konsekwencją decyzji władz Wolnego Miasta Krakowa z 1817 roku, wprowadzającej obowiązek szkolny dla ludności wyznania mojżeszowego. Pierwotnie funkcjonowała jako szkoła żydowska pod kierownictwem A. Lewickiego. W 1834 roku strukturę organizacyjną rozszerzono o równoległy oddział dla dziewcząt. Dwa lata później, w 1836 roku, powołano szkołę wydziałową, która w 1837 roku została przekształcona w trzyklasową szkołę przemysłowo-handlową. W 1866 roku nadzór nad placówką przejął C.K. Dystrykt Izraelickich Szkół. Zmiana podległości administracyjnej nastąpiła w 1870 roku, kiedy szkoła trafiła pod zarząd Rady Szkolnej Krajowej. W tym samym czasie wprowadzono język polski jako wykładowy, obejmując nim także nauczanie religii mojżeszowej. W latach 1875–1876 przeprowadzono gruntowną przebudowę budynku szkolnego według projektu Stefana Żołdaniego. Instytucja zyskała znaczną popularność, zwłaszcza w kręgach Żydów postępowych, popierających ideę asymilacji. Szczególne wsparcie dla szkoły wykazywali jej wpływowi absolwenci, tacy jak Józef Oettinger oraz Jonatan Warschauer.