Ulica Augustiańska w Krakowie

Ulica św. Katarzyny – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Leży pomiędzy ulicą Krakowską a ulicą Augustiańską.

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Małgorzaty – zabytkowy kościół rzymskokatolicki wraz z klasztorem oo. Augustianów Eremitów znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Augustiańskiej 7–9, na Kazimierzu. Konwent augustianów i kościół mieszczą się między ulicami Skałeczną, Augustiańską, Paulińską oraz Skałką. Kościół jest jednym z najlepszych przykładów średniowiecznej kamieniarki w Polsce. Smukła i strzelista sylwetka świątyni, różnorodność form i detalu architektonicznego, bogactwo pamiątek średniowiecznych wyróżniają ten zespół w europejskim budownictwie z czasów dojrzałego gotyku.

Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Kraków-Kazimierz archidiecezji krakowskiej na Kazimierzu, przy ulicy Augustiańskiej. Została utworzona w 1942. Kościół parafialny wybudowany w 1342, konsekrowany w 1378.

Dom Norymberski (dawniej Dom Pod Gwiazdą) – XVII-wieczna kamienica narożna przy ul. Krakowskiej 27 i ul. Skałecznej 2, jedna z najstarszych na krakowskim Kazimierzu. Od czerwca 1996 roku mieści się w niej stała placówka kulturalna Norymbergi – jednego z miast bliźniaczych Krakowa. W latach 2000- 2025 kierowniczką tej placówki kulturalnej była Renata Kopyto. Obecnie Dom Norymberski jest prowadzony przez Paulinę Narecką.

Ulica Węgłowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, w administracyjnej dzielnicy Stare Miasto. Jest to przecznica ul. Krakowskiej po jej nieparzystej stronie i prowadzi do ul. Augustiańskiej. Ulica w przeszłości wyznaczała granicę rynku miasta Kazimierza (którego fragment stanowi dzisiejszy Plac Wolnica). W obecnej formie istnieje od XIX wieku. Można tu rozróżnić pięć działek lokacyjnych. Na miejscu trzech dawnych kamienic wybudowano zajazd. Istniał tam żydowski dom modlitwy. Zabudowa po południowej stronie ulicy rozwinęła się później niż po północnej.

Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. ks. Piotra Skargi – polska organizacja pozarządowa chcąca łączyć katolików świeckich o poglądach konserwatywnych. Stowarzyszenie powstało w lipcu 1999 r. w Krakowie z inspiracji działających na świecie Stowarzyszeń Obrony Tradycji, Rodziny i Własności (TFP). Jest organizacją typu non-profit i działa w oparciu o dobrowolne wpłaty i datki ze strony darczyńców. W listopadzie 2001 roku została powołana fundacja Instytut Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi w celu koordynacji działań Stowarzyszenia. Stowarzyszenie na swojej stronie twierdzi, że swoją działalność prowadzi zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z dekretu soborowego Apostolicam Actuositatem oraz że jako stowarzyszenie prywatne wiernych, które nie posiada z punktu widzenia prawa kościelnego osobowości prawnej, nie podlega też prawu kanonicznemu.

Restauracja Thorna – nieistniejąca już, dawniej najsłynniejsza na Kazimierzu, restauracja i kawiarnia w Krakowie, przy ulicy Krakowskiej 13, w Kamienicy Na Wolfowem. Siedzibą lokalu była kamienica „Na Wolfowem”, usytuowana przy ulicy Krakowskiej 13. Restauracja, założona w 1899 roku przez Hermana Thorna. W późniejszym okresie działalności przedsiębiorstwo prowadzili Hirsch Thorn oraz jego synowie. Ffnkcjonowała do roku 1939. Wystrój sali charakteryzował się drewnianym stropem oraz renesansowymi kolumnami umiejscowionymi między oknami. Profil kulinarny opierał się na tradycyjnej kuchni żydowskiej. Do serwowanych specjałów należały m.in. faszerowany szczupak i nadziewane gęsie szyjki. Podawano również śliwowicę paschalną. Obiekt cieszył się renomą najsłynniejszej restauracji koszernej na terenie Kazimierza.

Kamienica przy ulicy Krakowskiej 30 – zabytkowa kamienica, znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Krakowskiej, na Kazimierzu. Kamienica została wzniesiona w XVIII wieku. W 1907 roku została przebudowana zgodnie z projektem Beniamina Torbego. Kamienica znajduje się na obszarze Kazimierza, którego układ urbanistyczny został wpisany 23 marca 1934 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica Krakowska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Wytyczona w ramach planu lokacyjnego miasta Kazimierza w 1335 roku jako jego główna arteria i oś komunikacyjna. Łączy ulice ulicę Stradomską (której jest przedłużeniem) i ulicę J. Dietla, przez most J;Piłsudskiego, z Podgórzem. Ulicą biegnie torowisko tramwajowe.

Ulica Skałeczna – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Jest to przecznica ul. Krakowskiej po jej nieparzystej stronie i prowadzi na Skałkę, po drodze przecinając ul. Augustiańską. Kościół na Skałce prawdopodobnie istniał już w XI wieku. Prowadziła do niego droga, odgałęzienie szlaku solnego. Po powstaniu miasta Kazimierza kościół był oddzielony od niego jednym z wiślanych starorzeczy. W XVI-XVIII droga nazywana była ulicą św. Stanisława. W początkach XIX wieku była to ulica Skałecka. Obecną nazwę zyskała w drugiej połowie XIX wieku.

Pałac Wojewodziński (lub Kamienica Wojewodzińska) w Krakowie (ul. Krakowska 20) – była rezydencja wojewody krakowskiego Piotra Małachowskiego, później został własnością rodziny Ankwiczów. Od 1966 obiekt wpisany do rejestru zabytków. W 1773 roku zamieszkał tu cesarz Józef II Habsburg podczas podróży przez Galicję (na jego cześć sąsiednią ulicę Żydowską, nazwano ul. Józefa).

Teatr Barakah (stylizowane na Teatr BARAKAH) – prywatny teatr repertuarowy działający na Kazimierzu w Krakowie, założony w 2004 roku przez Michała Nowickiego i Monikę Kufel. W sierpniu 2007 roku z ich inicjatywy powstała Fundacja Dziesięciu Talentów na rzecz Teatru Barakah, organizacja pozarządowa o charakterze non profit, której celem jest m.in. prowadzenie i działalność Teatru Barakah. Teatr utrzymuje się wyłącznie z konkursów grantowych i działalności statutowej. Od 2013 siedziba teatru znajduje się przy ul. Paulińskiej 28 w Krakowie, w kamienicy będącej przed II wojną światową Nową Mykwą. Pierwszym spektaklem teatru jest monodram Szafa w reż. Michała Nowickiego, za który Monika Kufel otrzymała nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu „Aktor Europy” w Macedonii. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Hanna Wróblewska, nadała 12 grudnia 2024 roku Brązowe Medale „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Monice Kufel i Michałowi Nowickiemu – założycielom Teatru BARAKAH. Odznaczenia przyznano za ich dorobek artystyczny oraz działalność kulturalną. W teatrze oprócz produkcji teatralnych odbywają się wydarzenia z innych dziedzin sztuki, m.in. spotkania literackie, wystawy sztuki, pokazy filmowe, jam session oraz koncerty polskich i zagranicznych wykonawców muzycznych. Część wydarzeń artystycznych odbywa się w działającej przy teatrze ArtCafe Barakah. Nazwa „Barakah” oznacza w języku arabskim i hebrajskim „błogosławieństwo, esencję życia, dar Boga”.