Pomnik Bohdana Zaleskiego w Krakowie

Budynek Feniksa – kamienica czynszowa i biurowo-usługowa wzniesiona dla wiedeńskiego Towarzystwa Ubezpieczeniowego „Feniks”, znajdująca się w Krakowie w dzielnicy I przy ulicy Basztowej 15 na rogu z Rynkiem Kleparskim, na Kleparzu. Na przełomie tysiącleci bardziej znany jako budynek PLL LOT. Budynek został zaprojektowany przez Jerzego Struszkiewicza i Maksymiliana Burstina. Mimo iż starania o budowę nowej kamienicy na tej działce trwały już od 1911, nowy obiekt stanął tu dopiero w 1933, po dwuletniej budowie. Po rozpoczęciu budowy, działkę wraz z powstającym obiektem przejęło Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie „Feniks”, które mogło się już wtedy pochwalić awangardowym i supernowoczesnym budynkiem „Feniksa” wzniesionym przy Rynku w Krakowie. Nowy gmach był najwyższym wysokościowcem w Krakowie. Żelbetowa konstrukcja budynku wznosi się na 7 pięter i jest ukoronowana 2-kondygnacyjną wieżą. Zaprojektowany został jako budynek mieszkalno-użytkowy, mieścił komfortowe mieszkania, ekskluzywną salę kinową oraz sale restauracyjne. W 1938 w budynku mieścił się konsulat Niemiec.

Arsenał Miejski – zabytkowy budynek przeznaczony do przechowywania broni oraz prochu, położony przy ulicy Pijarskiej na Starym Mieście w Krakowie. Pod koniec XIX wieku przeznaczony na Muzeum Książąt Czartoryskich.

Dzielnica I Stare Miasto – dzielnica, jednostka pomocnicza gminy miejskiej Kraków. Do 1990 roku wchodziła w skład dzielnicy Śródmieście. Przewodniczącym Rady i Zarządu Dzielnicy w IX kadencji 2023-2028 jest Jan Hoffman

Baszta Cieśli (znana także jako Baszta Ciesielska) – jedna z trzech w pełni zachowanych baszt w obrębie murów miejskich w Krakowie (obok Pasamoników oraz Stolarzy).

Baszta Stolarzy (znana także jako Baszta Stolarska, Baszta Stolarzy i Powroźników) – jedna z trzech w pełni zachowanych baszt w obrębie murów miejskich w Krakowie (obok Cieśli oraz Pasamoników).

Kościół Przemienienia Pańskiego – zabytkowy kompleks sakralny, rzymskokatolicki kościół konwentualny pijarów oraz przylegający do niego klasztor, znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Pijarskiej 4, na Starym Mieście. Pijarzy przybyli do Polski z Moraw w 1642, część z nich otrzymała fundację wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego. Późnobarokowy (właściwie rokokowy) kościół Przemienienia Pańskiego został zaprojektowany przez Kacpra Bażankę i wzniesiony w latach 1718–1728, a fasada zaprojektowana przez Franciszka Placidiego powstała w latach 1759–1761. Wybudowany na planie prostokąta, posiada jedną nawę i – otwarte ku niej – kaplice boczne. Wyraźne są nawiązania do kościoła w typie Il Gesù. Efekt integracji nawy głównej z prezbiterium osiągnięty został poprzez zastosowanie wydatnego gzymsu przebiegającego wokół osi kościoła. Iluzjonistyczne polichromie we wnętrzu, nawiązujące do rzymskiej tradycji Andrea del Pozzo, są dziełem dwóch artystów przybyłych z Moraw – Franciszka Ecksteina i Józefa Piltza i, podobnie jak jednolite wyposażenie wnętrza, wykonane pod kierunkiem Ecksteina, powstały w 1733. Dziełem Ecksteina jest także iluzjonistyczny ołtarz główny oraz freski na sklepieniu nawy głównej. Freski na sklepieniu – przedstawiające apoteozę kluczy św. Piotra – wykonane zostały zgodnie z założeniami kwadratury. Po prawej stronie ołtarza wmurowane jest serce ks. Stanisława Konarskiego, a przed wejściem do kościoła znajduje się jego popiersie.

Pomnik Jana Matejki – pomnik w Krakowie na Plantach przy ul. Basztowej, po zachodniej stronie Barbakanu naprzeciwko ASP, w rejonie gdzie do 1997 znajdował się pomnik żołnierzy Armii Radzieckiej.

Pomnik Armii Czerwonej – pomnik znajdujący się niegdyś w Krakowie, na Plantach, w części w rejonie Barbakanu, współcześnie przeniesiony na cmentarz Rakowicki. W 1948 roku zrealizowano projekt autorstwa Marcina Bukowskiego (architektura) oraz Karola Muszkieta (rzeźba). Obiekt ten przyjął formę kamiennego mauzoleum. Współcześnie obiekt znajduje się w obrębie kwatery żołnierzy radzieckich na cmentarzu wojskowym przy ulicy Prandoty. Relokacja mauzoleum w to miejsce nastąpiła w 1997 roku i była efektem inicjatywy ówczesnego wojewody krakowskiego, Jacka Majchrowskiego. W 2022 roku losy rzeźby stały się przedmiotem sporu po wysunięciu przez radnego Łukasza Wantucha postulatu jej zburzenia. Sprzeciw wobec tego pomysłu wyraził Konsul generalny Rosji, argumentując, że stanowiłoby to „rażące złamanie” umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej o grobach i miejscach pamięci ofiar wojen i represji.

Żywe Muzeum Obwarzanka w Krakowie – interaktywna, prywatna placówka muzealna w Krakowie, w której odbywają się pokazy połączone z warsztatami wypieku obwarzanka. Placówka promuje krakowską kulturę i historię.

Rektorat Przemienienia Pańskiego w Krakowie – rektorat rzymskokatolicki, znajdujący się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Kraków-Centrum.

Zaułek Książąt Czartoryskich – niewielki plac położony przy ul. Pijarskiej na Starym Mieście w Krakowie. Zaułek przylega do murów obronnych, Arsenału i tzw. Klasztorku. Swoją nazwę zaułek otrzymał w 2006 roku na mocy zarządzenia Prezydenta Miasta Krakowa. W 2006 roku zaułek został zmodernizowany według projektu architektów Piotra Lewickiego i Kazimierza Łataka. Część powierzchni została podniesiona tak, że prowadzą na nią trzy stopnie. Zmieniona została nawierzchnia, ustawiono kopię rzeźby Bertela Thorvaldsena Merkury (oryginał w Muzeum Czartoryskich). Modernizacja wywołała kontrowersje. Z jednej strony została zgłoszona do plebiscytu Archi-Szopa 2007 dla najgorszych realizacji architektonicznych Krakowa, a z drugiej w 2008 roku otrzymała, wraz z krakowskim placem Wszystkich Świętych, drugie wyróżnienie w konkursie "Bramy Kraju" na najlepsze inwestycje w przestrzeni publicznej, organizowanym po raz czwarty przez agencję AMS.

Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie – jeden z siedmiu wydziałów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Jego siedziba znajduje się w głównym budynku akademii, przy Placu Matejki 13 w Krakowie. Powstał w 1922 r., wcześniej istniały kursy rzeźby. Po latach okupacji w 1949 roku Wydział Rzeźby się reaktywował. Na wydziale uczyli: Xawery Dunikowski, Jacek Puget, Jerzy Bandura, Wanda Ślędzińska, Jarosław Heger, Marian Konieczny, Stefan Borzęcki.