Dom Lemke

Neu-Hohenschönhausen, Berlin-Neu-Hohenschönhausen – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Miejsce Pamięci Berlin-Hohenschönhausen (niem. Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen) jest muzeum otwartym w 1994 w budynku byłego centralnego więzienia śledczego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (Ministerium für Staatssicherheit – MfS). Znajduje się przy Genslerstraße 66 w Alt-Hohenschönhausen, od 2001 wchodzącej w skład dzielnicy Berlin-Lichtenberg. W czasie II wojny światowej na tym terenie znajdował się obóz dla jeńców wojennych. W okresie lat 1945–1946, mieścił się sowiecki obóz dla internowanych pod nazwą „Obóz Specjalny Nr 3" (Speziallager Nr. 3), a następnie po kilku latach – centralne radzieckie więzienie śledcze w Niemczech. Po powstaniu NRD (w latach 1951–1990) Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego wykorzystywało obiekt jako centralny areszt śledczy. Główny budynek zbudowano w latach 1960–1961. Elementem ekspozycji jest wagon więźniarka, nazywana „Grotewohl-Express”.

Lichtenberg – jedenasty okręg administracyjny (Verwaltungsbezirk) Berlina, położony we wschodniej części miasta.

Alt-Hohenschönhausen, Berlin-Alt-Hohenschönhausen – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Weißensee, Berlin-Weißensee – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Pankow. Od 1 października 1920 w granicach miasta. W dzielnicy znajduje się cmentarz żydowski Berlin-Weißensee.

Stadtrandsiedlung Malchow, Berlin-Stadtrandsiedlung Malchow – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Pankow. Od 2001 w granicach miasta.

Malchow, Berlin-Malchow – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta. Jest najmniejszą dzielnicą Berlina.

Wartenberg, Berlin-Wartenberg – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Cmentarz żydowski w Berlinie-Weißensee – cmentarz gminy żydowskiej w Berlinie, jeden z największych w Europie. Na powierzchni 0,42 km² jest rozmieszczone w 120 sekcjach około 115 000 grobów. Cmentarz został otwarty w 1880 r. Zaprojektował go, we włoskim neorenesansowym stylu, architekt Hugo Licht. Pochowani są tutaj mieszkańcy Berlina żydowskiego pochodzenia, jak m.in. politycy Max Hirsch i Paul Hirsch, malarz Lesser Ury, wydawcy Samuel Fischer i Rudolf Mosse, kompozytor Louis Lewandowski i inni.

HOWOGE-Arena „Hans Zoschke“ – stadion piłkarski w Berlinie (w dzielnicy Lichtenberg), stolicy Niemiec. Został otwarty 14 września 1952 roku. Może pomieścić 9900 widzów (z czego 900 miejsc jest siedzących). Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu SV Lichtenberg 47. Stadion wybudowano w latach 1949–1952 w miejscu dawnego boiska zwanego Sportplatz Normannenstraße. Otwarcie stadionu miało miejsce 14 września 1952 roku, a na inaugurację odbył się na nim mecz finałowy piłkarskiego Pucharu NRD (SG Volkspolizei Dresden – BSG Einheit Pankow 3:0). Spotkanie to obejrzało z trybun 18 000 widzów, co do dziś pozostaje rekordem frekwencji areny. Obiekt początkowo zwany był Stadion an der Normannenstrasse, jednak już miesiąc po otwarciu nadano mu imię działacza ruchu oporu przeciwko narodowemu socjalizmowi, Hansa Zoschke (Hans-Zoschke-Stadion). W latach 50. XX wieku odsłonięto także na stadionie tablicę poświęconą pamięci Hansa Zoschke (została ona skradziona przez nieznanych sprawców w 2005 roku, dwa lata później wykonano nową tablicę). W 1972 roku stadionowi groziła likwidacja w związku z planowaną rozbudową pobliskiej siedziby Stasi, dzięki zaangażowaniu Komitetu Antyfaszystowskich Bojowników Ruchu Oporu, a także wdowy po Hansie Zoschke, udało się ocalić stadion od rozbiórki. 31 października 2009 roku, w związku z umową sponsorską ze spółdzielnią mieszkaniową Howoge, zmieniono nazwę obiektu na HOWOGE-Arena „Hans Zoschke“.

Berlin (niem. Berlin, Hauptstadt der DDR) – miejska jednostka administracyjna istniejąca w latach 1949–1990, pokrywająca się z sektorem radzieckim Berlina obejmującym centrum i wschodnie dzielnice miasta, który stanowił formalnie terytorium odrębne od Niemieckiej Republiki Demokratycznej, niemniej ta ostatnia oficjalnie rościła sobie prawo do uczynienia sektora swoją stolicą, ale roszczenie to nie znalazło powszechnego uznania dyplomatycznego de iure, w przeciwieństwie do praktyki de facto.

Muzeum Stasi w Berlinie (niem. Stasi-Museum Berlin), znane również jako Forschungs- und Gedenkstätte Normannenstraße jest centrum badań i pamięci o systemie politycznym byłej NRD. Znajduje się w dzielnicy Berlina – Lichtenberg, w byłej siedzibie Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Stasi (Ministerium für Staatssicherheit), przy Ruschestraße, w pobliżu Frankfurter Allee i stacji U-Bahn Magdalenenstraße. Powierzchnia kwartału na którym znajdowało się kilkadziesiąt obiektów resortu liczyła około 20 ha i było miejscem pracy około 8000 pracowników (1989). Centralnym punktem całego kompleksu jest „Dom 1”, w którym znajdowało się biuro ministra bezpieczeństwa państwowego, Ericha Mielkego. Około 4 km na północ od muzeum znajduje się drugi pod względem wielkości kompleks obiektów Stasi w Berlinie (ponad 3200 funkcjonariuszy), mieszczący m.in. centralne więzienie śledcze Stasi, znane obecnie jako Miejsce Pamięci Berlin-Hohenschönhausen.