Weißensee (Berlin)

Cmentarz żydowski w Berlinie-Weißensee – cmentarz gminy żydowskiej w Berlinie, jeden z największych w Europie. Na powierzchni 0,42 km² jest rozmieszczone w 120 sekcjach około 115 000 grobów. Cmentarz został otwarty w 1880 r. Zaprojektował go, we włoskim neorenesansowym stylu, architekt Hugo Licht. Pochowani są tutaj mieszkańcy Berlina żydowskiego pochodzenia, jak m.in. politycy Max Hirsch i Paul Hirsch, malarz Lesser Ury, wydawcy Samuel Fischer i Rudolf Mosse, kompozytor Louis Lewandowski i inni.

Stadtrandsiedlung Malchow, Berlin-Stadtrandsiedlung Malchow – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Pankow. Od 2001 w granicach miasta.

Malchow, Berlin-Malchow – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta. Jest najmniejszą dzielnicą Berlina.

Dom Lemke, Dom Miesa van der Rohe (niem. Haus Lemke, Mies van der Rohe Haus) – willa w Berlinie w dzielnicy Alt-Hohenschönhausen nad jeziorem Obersee wzniesiona w latach 1932–1933 według projektu Ludwiga Miesa van der Rohego, zabytek architektury.

Velodrom (czyt.welodrom) – kryta arena spacerowo-rowerowa w stolicy Niemiec, Berlinie w dzielnicy Prenzlauer Berg. Stanowiła największą salę koncertową do momentu otwarcia w Berlinie sali O2 World w 2008 r. Na terenie obiektu znajduje się też basen, który zbudowano w trakcie olimpiady w 2000 r. Velodrom zastąpił dawny obiekt Werner-Seelenbinder-Halle, który został zburzony w 2000 r. Na obiekcie odbywają się kryte imprezy sportowe, wystawy i koncerty.

Lichtenberg, Berlin-Lichtenberg – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 kwietnia 1907 do 30 września 1920 samodzielne miasto, które dzień później włączono w granice miasta. W latach 1908–1920 należał do rejencji rejencji poczdamskiej w prowincji Brandenburgia. Znajduje się tutaj ratusz Lichtenberg.

Fennpfuhl, Berlin-Fennpfuhl – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Neu-Hohenschönhausen, Berlin-Neu-Hohenschönhausen – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Samariterstraße – stacja metra w Berlinie, w dzielnicy Friedrichshain, w okręgu administracyjnym Friedrichshain-Kreuzberg na linii U5. Stacja została otwarta w 1930.

Miejsce Pamięci Berlin-Hohenschönhausen (niem. Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen) jest muzeum otwartym w 1994 w budynku byłego centralnego więzienia śledczego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (Ministerium für Staatssicherheit – MfS). Znajduje się przy Genslerstraße 66 w Alt-Hohenschönhausen, od 2001 wchodzącej w skład dzielnicy Berlin-Lichtenberg. W czasie II wojny światowej na tym terenie znajdował się obóz dla jeńców wojennych. W okresie lat 1945–1946, mieścił się sowiecki obóz dla internowanych pod nazwą „Obóz Specjalny Nr 3" (Speziallager Nr. 3), a następnie po kilku latach – centralne radzieckie więzienie śledcze w Niemczech. Po powstaniu NRD (w latach 1951–1990) Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego wykorzystywało obiekt jako centralny areszt śledczy. Główny budynek zbudowano w latach 1960–1961. Elementem ekspozycji jest wagon więźniarka, nazywana „Grotewohl-Express”.

Berlin Frankfurter Allee – stacja kolejowa na liniach S-Bahn S8, S9, S41 i S42 oraz stacja metra w Berlinie, w dzielnicy Friedrichshain, w okręgu administracyjnym Friedrichshain-Kreuzberg na linii U5. Stacja została otwarta w grudniu 1930 r.

Pomnik Żołnierza Polskiego i Niemieckiego Antyfaszysty (niem. Denkmal des polnischen Soldaten und deutschen Antifaschisten) – pomnik w Berlinie, odsłonięty w 1972 roku, wówczas w Niemczech Wschodnich. Jest głównym niemieckim pomnikiem upamiętniającym polskich żołnierzy, którzy zginęli w II wojnie światowej, jak również ważnym pomnikiem członków niemieckiego antynazistowskiego ruchu oporu. Znajduje się w Volkspark Friedrichshain w dzielnicy Friedrichshain w dawnym Berlinie Wschodnim. Pomysł jego powstania zrodził się w czasie polepszania stosunków pomiędzy Niemcami Wschodnimi a Polską jako pomnik współpracy pomiędzy Ludowym Wojskiem Polskim i niemieckimi komunistami w walce przeciwko nazizmowi. Wykuty jest z szarego, śląskiego granitu; zaprojektowali go polscy rzeźbiarze: Zofia Wolska i Tadeusz Łodziana, oraz niemieccy: Arnd Wittig i Günther Merkel. Główną część stanowią równoległe, 15-metrowe, kamienne kolumny (które w rzeczywistości stanowią pojedynczą konstrukcję) połączone flagą z brązu. Pomnik znajduje się u podnóża wzgórza i jest podkreślony przez ścianę, na której znajduje się motto Za naszą i waszą wolność w języku polskim i niemieckim (Für eure und unsere Freiheit). W pobliżu umieszczono również płaskorzeźbę przedstawiająca żołnierzy Wojska Polskiego i Armii Czerwonej razem z bojownikiem niemieckiego ruchu oporu. Pod kolumnami znajduje się tablica pamiątkowa w języku polskim, niemieckim i rosyjskim, na niej składa się kwiaty podczas ceremonii. Pomnik został ponownie odsłonięty w 1995 roku po zjednoczeniu Niemiec. Dołączono tablice pamiątkowe w języku polskim i niemieckim, aby włączyć pozostałych polskich żołnierzy i ofiary nazizmu, jak również wszystkie niemieckie ruchy opozycyjne z okresu II wojny światowej. Pomnik nie został zmieniony w żaden inny sposób i kolumny nadal podtrzymują Godło Polski z okresu do 1990 roku i Godło Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W związku z ilością wandalizmów i graffiti pojawiających się na pomniku, niemiecka firma zgodziła się finansować koszty konserwacji pomnika. Jednakże ciągle jest on miejscem uprawiania skateboardingu, co powoduje dalsze niszczenie. 11 listopada 2020 roku Pomnik został symbolicznie przemianowany na Pomnik Walczących o Naszą i Waszą Wolność w ramach obchodów Święta Niepodległości (Święto Niepodległej Polki) przez kolektyw Dziewuchy Berlin. Akcja jest początkiem debaty na temat polskich miejsc pamięci w Berlinie.