Kantoria (staw)

Pogwizdów – historyczna część miasta Tarnów, położona na południe od centrum miasta. Rozpościera się w rejonie alei Matki Bożej Fatimskiej. Włączony do Tarnowa w 1805 roku. Gmina jednostkowa Pogwizdów Vorstadt przetrwała znacznie dłużej. W 1835 r. biskup tarnowski Franciszek de Paula Pisztek kupił budynek po browarze i ogród na przedmieściu Pogwizdów w celu przystosowania go na „dom ochrony ubogich i chorych”. Zatrudniono w nim stałego lekarza ordynariusza Wilhelma Kocha (prawdopodobnie pierwszego honorowego obywatela Tarnowa). W tym samym roku w Tarnowie urodził się Józef Szujski historyk, pisarz, publicysta i polityk. W 1842 r. także na Pogwizdowie otwarto szpital żydowski ufundowany z inicjatywy dobroczynnych towarzystw żydowskich, a przede wszystkim tarnowskiej filantropki Debory Menkes-Wekslerowej (obecnie al. Matki Bożej Fatimskiej 25).

Cmentarz Wojenny nr 202 – Tarnów – nieczynny, austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Cmentarz został utworzony w 1914 roku i znajduje się w północnej części Tarnowa. Ograniczony jest ul. Starodąbrowską od wschodu oraz ul. Szpitalną i al. Matki Bożej Fatimskiej od zachodu. Jest to dawny, XIX-wieczny, cmentarz garnizonowy armii austriackiej, na którym podczas Wielkiej Wojny chowano poległych w walkach w okolicach Tarnowa w 1914 i w początkach 1915 roku, oraz zmarłych w tarnowskich szpitalach i lazaretach żołnierzy. Pochowano na nim 1485 żołnierzy: 680 austro-węgierskich, 9 niemieckich oraz 796 rosyjskich. Znane są nazwiska prawie połowy z nich. Projektantem cmentarza był Heinrich Scholz. W okresie międzywojennym o cmentarz nie dbano, zarastał trawą i niszczał. Podczas II wojny światowej armia niemiecka urządziła na cmentarzu stanowisko obrony przeciwlotniczej, niszcząc bramę wejściową. Po II wojnie światowej dokończono dzieło zniszczenia cmentarza, w połowie lat 60. XX wieku wywieziono z jego terenu pozostałe elementy wyposażenia i splantowano obszar nekropolii, nie ekshumując prochów poległych. W 2011 roku zarząd miasta rozpoczął odtwarzanie cmentarza. Od strony zachodniej zrekonstruowano bramę i ogrodzenie, w centrum nekropolii ustawiono obelisk, po czym w 2015 cmentarz wpisano do rejestru zabytków województwa małopolskiego. W 2022 roku odtworzono kwatery, w których spoczywają polegli żołnierze.

Kościół Świętego Józefa i Matki Bożej Fatimskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Tarnów Północ diecezji tarnowskiej. Znajduje się na tarnowskim osiedlu Grabówka. Jest to świątynia zbudowana w latach 1957–60 według projektu zespołu architektów: Jerzego Kozłowskiego, Krystiana Seiberta i Zbigniewa Wolaka. Kierownikiem prac budowlanych był Jerzy Boratyński.

Parafia Świętego Józefa i Matki Bożej Fatimskiej w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Tarnów Północ.

Parafia greckokatolicka Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie – parafia greckokatolicka w Tarnowie, w dekanacie krakowskim archieparchii przemysko-warszawskiej. Nabożeństwa odprawiane są w kościele akademickim pod wezwaniem świętego Józefa.

Kościół świętego Józefa w Tarnowie – kościół akademicki znajdujący się na terenie parafii Świętego Józefa i Matki Bożej Fatimskiej w Tarnowie (dekanat Tarnów Północ diecezji tarnowskiej). Jest to świątynia wzniesiona około 1948 roku. Konsekrowana została w dniu 19 grudnia 1948 roku przez biskupa Jana Stepę. Kościół został zaprojektowany przez architekta Edwarda Okonię. W latach 1951–1960 świątynia pełniła funkcję kościoła parafialnego. Budowla nie jest orientowana. Powierzchnia kościoła to 182 metrów kwadratowych.

Mauzoleum generała Józefa Bema – grobowiec zlokalizowany w Parku Strzeleckim w Tarnowie.

Cmentarz Wojenny nr 201 – Tarnów – nieczynny, austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu VI Tarnów. Jest to niewielka kwatera utworzona w 1914 roku, znajdująca się w południowo-zachodniej części Cmentarza Żydowskiego w Tarnowie przy ul. Szpitalnej. Pochowano na nim 45 żołnierzy austro-węgierskich oraz 9 żołnierzy rosyjskich, wyznania mojżeszowego, poległych w walkach w okolicach Tarnowa oraz zmarłych w wyniku odniesionych ran i z powodu chorób, w tarnowskich szpitalach. Spoczywający tutaj żołnierze są wszyscy znani z nazwisk. Część poległych żołnierzy austro-węgierskich należała do 20 pułku piechoty. Znana jest przynależność pułkowa tylko jednego rosyjskiego żołnierza, służył on w 131 tyraspolskim pułku piechoty. Obecnie kwatera jest mało czytelna, gdyż wokół niej oraz na jej obszarze znajdują się pochówki cywilne. Nie jest znany projektant cmentarza. W 2018 roku odnowiono 27 nagrobków należących do pochowanych tutaj żołnierzy.

Cmentarz Żydowski w Tarnowie – kirkut znajdujący się w przy ul. Szpitalnej, w Tarnowie, będący jednym z najstarszych cmentarzy żydowskich w Polsce.

Park Strzelecki (inne nazwy: Ogród Strzelecki, w okresie PRL Park im. 1 Maja) – jeden z parków miejskich Tarnowa. Znajduje się tu Mauzoleum generała Józefa Bema. Starodrzew w parku jest pomnikiem przyrody. W parku wytyczono ścieżkę przyrodniczo-dydaktyczną z przystankami przy niektórych gatunkach roślin.

Ulica Józefa Piłsudskiego – ulica w centrum Tarnowa. Rozpoczyna się na placu Ofiar Katynia sąsiadującym z ulicą Wałową i biegnie ok. 2 km na północ kończąc się w rejonie os. Północ. Ulica Piłsudskiego jest jednokierunkowa – w kierunku Starówki na odcinku pomiędzy ulicami Kopernika i Mickiewicza i odwrotnie pomiędzy ulicami Mickiewicza i Słowackiego. Na pozostałym odcinku ruch odbywa się w obu kierunkach.

Zawale – historyczna część miasta Tarnów, położona tuż na północ od tarnowskiej starówki. Rozpościera się w rejonie ul. Brodzińskiego (do 1891 jako Ustronna). 28 kwietnia 1798 r. cesarz Franciszek II nadał miastu Tarnów nowy przywilej, w którym m.in. określono ustrój władz miejskich, zatwierdzono posiadłości mieszczan tarnowskich i stan posiadania miasta oraz jego herb. Nadano miastu prawo propinacji oraz prawo organizowania czterech jarmarków rocznie. Magistrat zobowiązano do zapewnienia stacjonującym w Tarnowie oddziałom austriackim kwater i niezbędnych obiektów. W tym celu zakupiono od Funduszu Religijnego grunty pokościelnych folwarków Zawale, Dyksonówka, Kantoria i Dąbrówka Infułacka. Zawale włączono do Tarnowa w 1805 roku. Gmina jednostkowa Zawale Vorstadt przetrwała znacznie dłużej.