place

Sobór św. Aleksandra Newskiego w Łodzi

Architektura bizantyjsko-ruska w ŁodziBudynki w Polsce oddane do użytku w 1884Cerkwie w dekanacie ŁódźDobre ArtykułyKatedry prawosławne w Polsce
Katedry w ŁodziRosyjski Kościół Prawosławny w Królestwie KongresowymStrony korzystające z podprzypisówSzablon cytowania czasopisma – brak numeru stronyWyróżnione artykułyZabytkowe cerkwie w ŁodziŚródmieście (Łódź)Świątynie pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego
SM Łódź Cerkiew katedralna św Aleksandra Newskiego 2017 (1) ID 613040
SM Łódź Cerkiew katedralna św Aleksandra Newskiego 2017 (1) ID 613040

Sobór św. Aleksandra Newskiego – sobór prawosławny w Łodzi, katedra diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz siedziba miejscowej parafii (w dekanacie Łódź). Mieści się przy ulicy Jana Kilińskiego 56, w sąsiedztwie parku im. Stanisława Moniuszki i stacji kolejowej Łódź Fabryczna. Parafialną cerkiew wzniesiono w latach 1880–1884 z inicjatywy komitetu utworzonego przez największych łódzkich fabrykantów, którzy poprzez budowę prawosławnego obiektu sakralnego zamierzali dowieść swojej lojalności wobec władz carskich. Świątynię zaprojektował Hilary Majewski. Cerkiew została wyświęcona w 1884 przez arcybiskupa chełmskiego i warszawskiego Leoncjusza. Była nieprzerwanie czynna także podczas I wojny światowej, gdy miasto opuścili rosyjscy urzędnicy i żołnierze. W dwudziestoleciu międzywojennym, w odróżnieniu od wielu innych świątyń wzniesionych w Królestwie Polskim na potrzeby Rosjan, nie została zrewindykowana na rzecz Kościoła katolickiego ani rozebrana, co zwykle tłumaczy się okolicznościami jej budowy – została ufundowana przez zamożnych, szanowanych obywateli Łodzi. W 1951, w związku z utworzeniem diecezji łódzko-poznańskiej, świątynia otrzymała rangę soboru katedralnego. We wnętrzu budynku zachowało się oryginalne dziewiętnastowieczne wyposażenie z trzyrzędowym ikonostasem.

Fragment artykułu z Wikipedii Sobór św. Aleksandra Newskiego w Łodzi (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Sobór św. Aleksandra Newskiego w Łodzi
Carretera del Bacarot, Alicante

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Sobór św. Aleksandra Newskiego w ŁodziCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 51.770667 ° E 19.464167 °
placePokaż na mapie

Adres

Carretera del Bacarot

Carretera del Bacarot
03113 Alicante
Comunidad Valenciana, España
mapOtwórz w Mapach Google

SM Łódź Cerkiew katedralna św Aleksandra Newskiego 2017 (1) ID 613040
SM Łódź Cerkiew katedralna św Aleksandra Newskiego 2017 (1) ID 613040
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Park im. Stanisława Moniuszki w Łodzi
Park im. Stanisława Moniuszki w Łodzi

Park im. Stanisława Moniuszki w Łodzi (dawniej Park Kolejowy lub też Ogród Kolejowy; w języku jidysz nazywany Koligurtn) – park znajdujący się w obrębie ulic: Składowa, Kilińskiego, Narutowicza, Polskiej Organizacji Wojskowej. Utworzony został w 1875 roku, powierzchnia całkowita 2,3 ha. Park został utworzony w 1875 roku jako skwer publiczny (później zwany Parkiem Kolejowym) z myślą o ludziach korzystających z dworca kolejowego Łódź Fabryczna, którego gmach wzniesiono w 1868 roku. Na terenie dzisiejszego parku znajdował się las, zaistniała zatem konieczność wybudowania ścieżek doprowadzających do dworca. Pierwsze plany parku wykonał architekt miejski Hilary Majewski. Był to drugi park w Łodzi (pierwszym był park „Źródliska” założony w roku 1840). W parku zasadzono sosny, świerki, brzozy, klony, kasztany, lipy, topole i wierzby płaczące – część z nich rośnie w parku do dziś. Na środku parku umiejscowiono plac z ozdobnym klombem. Park był przebudowywany w latach 30. XX wieku. W 1884 roku w parku została wzniesiona katedra prawosławna św. Aleksandra Newskiego. Park zaczęto nieoficjalnie nazywać parkiem Aleksandryjskim. W latach 60. XX wieku park został przemianowany na park im. Stanisława Moniuszki, kompozytora Prząśniczki – hejnału Łodzi. W parku stoi pomnik – popiersie Stanisława Moniuszki, ufundowany w 1963 roku przez mieszkańców Łodzi. Autorami rzeźby są łódzcy plastycy Elwira i Jerzy Mazurczyk. Pomnik początkowo stał tyłem do ulicy Narutowicza, w 1970 roku obrócono go na prośbę mieszkańców. Centrum parku tworzą wraz z pomnikiem trzy klomby. W parku znajduje się pomnik przyrody: buk pospolity. W latach 1994–1995 park został częściowo ogrodzony niskim murkiem. W 2000 roku przeprowadzono specjalistyczną pielęgnację najstarszych drzew w tym parku. W latach 2019–2020 park przeszedł rewitalizację, która obejmowała remont alejek, nowe meble miejskie, nasadzenia, budowę placu zabaw oraz powiększenie parku o około 600m2. kosztem terenów u zbiegu ulic Kilińskiego i Rodziny Poznańskich, na których pierwotnie stała kamienica.