Podgórki Tynieckie

Kościół św. Kazimierza Królewicza – kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki przy ul. Podgórki Tynieckie 96, w Tyńcu. Jest świątynią filialną parafii w Tyńcu. Służbę pełnią ojcowie benedyktyni.

Bukówka (267 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Bukówkę porasta las liściasty. Stoki wschodnie opadają do ulicy Dąbrowa. Przez las biegnie ścieżka, która jest popularnym miejscem do rekreacji, spacerów, a także uprawiania sportów.

Dąbrowa – użytek ekologiczny w południowo-zachodniej części Krakowa, w dzielnicy VIII Dębniki, położony między autostradą A4 a osiedlem Podgórki Tynieckie. Został utworzony uchwałą Rady Miasta Krakowa z dnia 28 lutego 2018 roku. Położony jest w obrębie obszaru Natura 2000 Dębnicko-Tyniecki obszar łąkowy oraz Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Na południe od niego znajduje się rezerwat przyrody Skołczanka. Na terenie użytku ekologicznego o powierzchni 14,97 ha ochronie podlegają zbiorowiska zmiennowilgotnych łąk trzęślicowych z torfowiskiem przejściowym i wydmą, które stanowią siedlisko i ostoję chronionych gatunków roślin i zwierząt.

Kozobica (282 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Kozobica jest całkowicie porośnięta lasem. Znajduje się na południowo-wschodnim krańcu Wzgórz Tynieckich. Jej południowe stoki wznoszą się nad ulicą Wielogórską, wschodnimi do granicy lasu dochodzi ulica Pagórki Tynieckie. Na szczycie znajduje się znak triangulacyjny. Na wzgórze nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. ale stokami prowadzą ścieżki. Wzgórza Tynieckie są miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów.

Cmentarz Komunalny w Podgórkach Tynieckich w Krakowie – cmentarz komunalny położony jest przy ul. Wielogórskiej 16 w dzielnicy Dębniki, stykający się z południowo-wschodnią granicą Lasów Tynieckich, będących częścią Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego oraz z północną granicą obszaru Natura 2000 Skawiński obszar łąkowy. Budowany od lutego 2020, oddanie do użytkowania pierwszego etapu miało miejsce 20 października 2020. Budowa cmentarza w tej okolicy była planowana od lat 70. XX wieku, ale rozpoczęcie budowy przesuwano w czasie. Wyczerpywanie się miejsc grzebalnych na cmentarzach komunalnych w granicach Krakowa sprawiło, że po 2000 r. rozpoczęto prace projektowe nad nekropolią i pierwszą w mieście spopielarnią zwłok. W połowie 2014 wybudowano od podstaw ulicę Podgórki Tynieckie razem z chodnikiem i oświetleniem, a na teren planowanej inwestycji wjechał sprzęt budowlany. Cmentarz Podgórki Tynieckie ma mieć docelowo ok. 9 ha powierzchni, na której znajdzie się miejsce dla ok. 9 tysięcy pochówków. Jako pierwsza powstała spopielarnia zwłok, jej uruchomienie miało miejsce w marcu 2016 r.. W marcu 2022 r. na cmentarzu utworzono kwaterę prawosławną.

Rezerwat przyrody Skołczanka – rezerwat przyrody w Tyńcu w Krakowie. Zlokalizowany jest na Dużej Kowodrzy we Wzgórzach Tynieckich, w obrębie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000 Dębnicko-Tyniecki obszar łąkowy. Znajduje się w najbardziej na północ wysuniętej części Wzgórz Tynieckich, przy zjeździe z autostrady A4 na Tyniec. Jest to rezerwat faunistyczny, częściowy o powierzchni 36,77 ha. Utworzony został w 1957 r. w ówczesnej wsi Tyniec. Obejmuje fragment terenu porośnięty lasem i zespołami ciepłolubnych zarośli, a na ich obrzeżach i polanach występują również murawy piaskowe i kserotermiczne. Chroni las sosnowo-jodłowo-bukowy, roślinność kserotermiczną, a w szczególności około 500 gatunków rzadkich motyli i błonkówek, m.in. skalnik driada. Murawy występujące w rezerwacie mają charakter półnaturalny i wymagają prowadzenia czynnych działań ochronnych zapobiegających zarastaniu przez drzewa i krzewy. Stwierdzono tu występowanie m.in. następujących roślin chronionych: dziewięćsił bezłodygowy, bodziszek czerwony, ożanka właściwa, sasanka łąkowa, macierzanka pannońska, rojnik pospolity, konwalia majowa i kopytnik pospolity. W kwietniu 2010 roku spłonęła część rezerwatu obejmująca zespół muraw i stanowiąca siedlisko skalnika driady. W południowej części rezerwatu znajdują się dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywa około 500 Żydów z okolic Krakowa – ofiar niemieckiego ludobójstwa zamordowanych w lecie 1942 roku. Po północno-zachodniej stronie rezerwatu Skołczanka znajduje się podobny obszar chroniony, ale mający status użytku ekologicznego – Uroczysko Kowadza. Natomiast na północny wschód od rezerwatu utworzono użytek ekologiczny Dąbrowa. Przez teren rezerwatu prowadzi znakowany szlak turystyczny: zielona pętla z Opactwa Benedyktynów przez Wielkanoc, Kowadzę, Dużą Kowodrzę, rezerwat Skołczanka, Ostrą Górę, Guminek, Stępnicę, Grodzisko, brzegiem Wisły i z powrotem do Opactwa Benedyktynów. Długość około 8 km. Szlak ten nazywany jest Ścieżką Siedmiu Wzgórz

Skawiński obszar łąkowy (kod PLH120079) – specjalny obszar ochrony siedlisk w ramach programu Natura 2000 w województwie małopolskim, położony w zdecydowanej większości na terenie Krakowa, w jego południowo-zachodniej części w dzielnicy VIII Dębniki, oraz w niewielkim fragmencie w północnej części Skawiny. Krakowska część obszaru położona jest w obrębie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Skawiński obszar łąkowy sąsiaduje od północy z Lasami Tynieckimi oraz Cmentarzem Podgórki Tynieckie, a od południa ze Strefą Aktywności Gospodarczej w Skawinie. Obszar obejmuje powierzchnię 44,13 ha i został zatwierdzony w marcu 2011 roku. Najważniejszym siedliskiem przyrodniczym podlegającym ochronie są zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion), a w mniejszym stopniu niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris). Stanowią one obszar występowania chronionych gatunków motyli: modraszek telejus (Phengaris teleius), modraszek nausitous (Phengaris nausithous), czerwończyk nieparek Lycaena dispar oraz czerwończyk fioletek (Lycaena helle).

Ostra Góra (284 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Ostra Góra ma 4 wierzchołki. Jest całkowicie porośnięta lasem. Jej zachodnie stoki opadają do zabudowanego osiedla Tyńca – Zagórza, północne do wiodącej przez las ulicy Obrońcy Tyńca. Ulica ta prowadząca przełęczami oddziela Ostrą Górę od następnego na północ wzniesienia Wzgórz Tynieckich – Dużej Kowodrzy. U południowo-wschodnich podnóży znajduje się polana Bagno z pojedynczym domem. Ostra Góra, podobnie jak całość Wzgórz Tynieckich jest miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów. Prowadzi przez nią znakowany szlak turystyczny. Część północnych podnóży włączona została w obszar użytku ekologicznego o nazwie Uroczysko Tyniec.

Duża Biedzinka (230 m) – wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Jest to najbardziej na północ wysunięte wzniesienie Wzgórz Tynieckich, niewielkie, ale dobrze wyodrębnione. Wznosi się tuż po południowej stronie zjazdu z autostrady A4 do Tyńca. Jest całkowicie porośnięte lasem. U jego północnych podnóży znajduje się Źródło Świętojańskie, na południowo-wschodnich stokach niewielki schron jaskiniowy zwany Schroniskiem w Biedzince. Po północnej stronie wzniesienia, przez przełęcz oddzielającą go od pozostałych wzniesień Wzgórz Tynieckich (ulica Nad Czerną) biegnie znakowany szlak turystyczny. Nazwa wzgórza pochodzi od legendy, według której u podnóża tego wzgórza pewien wędrujący do Krakowa święty narzekał (czyli w dawnej mowie biedził), że nie może nigdzie napić się wody. Wówczas u jego stóp wytrysnęło źródło, przez miejscową ludność nazwane Źródłem Świętojańskim.

Źródło Świętojańskie – źródło krasowe stałe znajdujące się w Krakowie na wschód od Tyńca. Od 1997 r. stanowi jedyny pomnik przyrody na terenie Krakowa będący źródłem. Źródło znajduje się u podnóża północnego stoku wzgórza Duża Biedzinka – nazwa wzgórza pochodzi od legendy, według której w miejscu tym pewien wędrujący do Krakowa święty narzekał (czyli w dawnej mowie biedził), że nie może nigdzie napić się wody; wówczas u jego stóp wytrysnęło źródło – w trójkącie między zachodnią obwodnicą Krakowa (w ciągu autostrady A4), a ulicami Bolesława Śmiałego i Nad Czerną. Mieści się na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Wypływający ze źródła strumień po kilku metrach wpływa na ogrodzony teren prywatny, a po około 400 metrach wpada do starorzecza Wisły.

Duża Kowodrza (273 m) – dwuwierzchołkowe wzgórze w Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Niższy (261 m), zachodni wierzchołek w niektórych źródłach jest opisywany jako wzgórze Kowadza. Jest na nim użytek ekologiczny o nazwie Uroczysko Kowadza. Duża Kowodrza wznosi się nad ulicami Skołczanka i Obrony Tyńca. Jest porośnięta lasem, w środku którego znajdują się polany. Pokryte są cienką glebą porośniętą murawami kserotermicznymi. Miejscami sterczą skałki wapienne, nagie lub porośnięte mchami i porostami. Jest miejscem rekreacji, spacerów i uprawiania sportów. Wszystkimi jej zboczami prowadzą ścieżki i poprowadzono przez wzgórze znakowany szlak turystyczny. Znajduje się na obszarze rezerwatu przyrody Skołczanka. W południowej części wzgórza znajdują się dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywa około 500 Żydów z okolic Krakowa – ofiar niemieckiego ludobójstwa zamordowanych w lecie 1942 roku. Na skalistym zboczu powyżej znajduje się katolickie centrum kultu religijnego; zamontowany na skalnej ścianie obraz Matki Boskiej, ołtarz polowy i ławki dla wiernych.

Wielogóra (ok. 257 m) – wzgórze na Tyńcu w Krakowie. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Wielogóra zwana jest też Wielką Górą. Jest całkowicie porośnięta lasem i jest najdalej na południe wysuniętym wzgórzem Wzgórz Tynieckich. Od zachodu, południa i wschodu jej stoki opadają do ulicy Wielogórskiej, od północy płytkie obniżenie oddziela ją od Guminka. Obniżeniem tym prowadzi ścieżka. Jak wszystkie wzniesienia Wzgórz Tynieckich zbudowana jest ze skał wapiennych z okresu późnej jury i jest miejscem do uprawiania spacerów i sportów. W Wielogórze znajduje się Schronisko w Wielogórze.