Kościół św. Stanisława Biskupa w Odernem

Oderne (j. łemkowski Одерне) – przysiółek wsi Uście Gorlickie w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. Przysiółek położony jest w Beskidzie Niskim na obszarze Łemkowszczyzny. Wieś jest częścią składową sołectwa Uście Gorlickie. W latach 1975–1998 przysiółek położony był w województwie nowosądeckim.

Cerkiew św. Paraskewy w Nowicy – greckokatolicka cerkiew w Nowicy. Znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego.

Parafia Świętej Paraskewi w Nowicy – parafia greckokatolicka w Nowicy, w dekanacie krakowsko-krynickim archieparchii przemysko-warszawskiej. Założona w 1967 roku.

Nowica (dodatkowa nazwa w j. łemkow. Нoвиця, trb. Nowycia) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie nowosądeckim.

Kaplica Zaśnięcia Bogurodzicy w Nowicy – kaplica greckokatolicka, wzniesiona w 1889 w Nowicy. Od 1967 kaplica użytkowana przez greckokatolicką Parafię św. Paraskewy w Nowicy. Obiekt wpisano w 1993 do rejestru zabytków.

Kwiatoń (j. łemkowski Квятонь) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Kwiatoń leży w dolnym odcinku doliny Zdyni, na wysokości ok. 415–435 m n.p.m. Wieś znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa małopolskiego.

Cerkiew pod wezwaniem św. Paraskiewy – prawosławna cerkiew filialna w Kwiatoniu. Należy do parafii Opieki Matki Bożej w Hańczowej, w dekanacie Krynica diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się przy drodze do Uścia Gorlickiego, w bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi greckokatolickiej (obecnie użytkowanej zarówno przez rzymskich katolików, jak i grekokatolików). Cerkiew prawosławną pod wezwaniem św. Paraskiewy Serbskiej wybudowano w 1933, rok po konwersji całej ludności Kwiatonia na prawosławie (tzw. schizma tylawska). Świątynia służyła wiernym aż do 1947, kiedy to po wysiedleniu wsi w ramach akcji „Wisła” urządzono w cerkwi magazyn. Mimo powrotów części rodzin (które rozpoczęły się już w 1956), dopiero w 1988 – kiedy obchodzono 1000-lecie chrztu Rusi – udało się prawosławnym odzyskać świątynię, odremontować i przygotować do odprawiania nabożeństw. Ponowna konsekracja miała miejsce w 1989. Od tego czasu cerkiew podlega parafii w Hańczowej. Prawosławna cerkiew w Kwiatoniu jest budowlą drewnianą, orientowaną, trójdzielną, o konstrukcji zrębowej. W przeciwieństwie do typowych cerkwi łemkowskich, obiekt nie posiada wieży. Dach świątyni kalenicowy, dwuspadowy, z jedną kopułą. Wewnątrz znajduje się kompletny ikonostas, na uwagę też zasługują liczne chorągwie procesyjne. Od 1988 cerkiew jest stopniowo odnawiana i remontowana. W 1993 zrekonstruowano kopułę, w 1996 pokryto dach nową blachą, a w latach 1998–1999 ogrodzono posesję drewnianym płotem z daszkiem krytym gontem; zrekonstruowano też bramki wejściowe. W 2. dekadzie XXI w. odremontowano wnętrze świątyni (prace ukończono w 2016). Planowana jest wymiana dachu oraz umieszczenie 3 kopuł. Główna uroczystość obchodzona jest 27 października (14 października według starego stylu) – w dzień patronki cerkwi.

Cerkiew św. Michała Archanioła w Przysłupie – greckokatolicka cerkiew w Przysłupie.

Parafia Świętego Archanioła Michała w Przysłupie – parafia greckokatolicka w Przysłupie, w dekanacie krakowsko-krynickim archieparchii przemysko-warszawskiej. Założona w 1991.

Cerkiew św. Paraskewy w Kwiatoniu – dawna łemkowska cerkiew greckokatolicka. Obecnie używana jako kościół filialny parafii rzymskokatolickiej w Uściu Gorlickim. Należy do najlepiej zachowanych cerkwi łemkowskich w Polsce. Znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego. W 2013 roku została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z innymi drewnianymi cerkwiami w Polsce i na Ukrainie.

Uście Gorlickie (1934–1950 gmina Uście Ruskie) – gmina wiejska w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim. W latach 1975–1998 gmina administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Siedziba gminy to Uście Gorlickie. Według danych z 30 czerwca 2004 gminę zamieszkiwało 6241 osób.

Uście Gorlickie – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Uście Gorlickie z siedzibą GRN w Uściu Gorlickim utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Kunkowa, Kwiatoń, Nowica, Skwirtne i Uście Gorlickie ze zniesionej gminy Uście Gorlickie w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 10 członków gromadzkiej rady narodowej. 1 stycznia 1959 do gromady Uście Gorlickie włączono wieś Klimkówka ze zniesionej gromady Łosie w tymże powiecie. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie gorlickim reaktywowano gminę Uście Gorlickie (od 1999 gmina należy nadal do powiatu gorlickiego, lecz w woj. małopolskim).