Ostrów (powiat tarnowski)

Most nad Dunajcem koło Tarnowa – most drogowy w ciągu drogi wojewódzkiej nr 973 na Dunajcu w gminie Wierzchosławice, na południe od wsi Ostrów, w pobliżu zachodnich granic Tarnowa (Mościc). Obiekt otwarty w styczniu 2024 jest najdłuższym mostem w województwie małopolskim. Głównym celem budowy przeprawy była zmiana połączenia węzła autostradowego Tarnów Mościce autostrady A4 z drogą wojewódzką nr 973, tak by tranzyt pojazdów nie odbywał się przez wsie Ostrów i Wierzchosławice, zwiększając bezpieczeństwo i przepustowość ruchu po zachodniej stronie Tarnowa i Strefą Aktywności Ekonomicznej w Mościcach. Przy okazji budowy mostu zmodernizowano układ drogowy okolicy, w tym wyremontowano fragment ulicy Witosa w granicach administracyjnych Tarnowa. Na Rondzie w Kępie Bogumiłowickiej wykonano wlot uwzględniający w przyszłości połączenie na południe, z tarnowską ulicą Krakowską. Całość inwestycji obejmowała: most długości 815 metrów, rondo jednopasmowe i skrzyżowanie wraz z drogami dojazdowymi, ciąg pieszo-rowerowy na całej długości trasy oraz oświetlenie. Ostatni element – zwornik mostu – został zabetonowany w grudniu 2022 roku. 27 września 2023 na moście odbyły się testy obciążeniowe. Most ma trzynaście podpór, a główne przęsło (nad samym Dunajcem) ma 185 metrów długości i jest najdłuższym w Polsce zrealizowanym w technologii betonowania nawisowego. Przeprawą prowadzi jezdnia o szerokości 8,3 metra, ciąg pieszo-rowerowy o szerokości 3,8 metra i pobocze techniczne o szerokości 1,8 metra. Inwestycja kosztowała ponad 170 milionów zł, z czego dofinansowanie z funduszy europejskich wyniosło 134 milionów zł, wkład miasta Tarnów – 6 milionów zł, starostwa powiatowego i gminy Wierzchosławice – kilkaset tysięcy złotych. W szczytowych momentach prac na budowie pracowało 250 ludzi, a do wzniesienia obiektu użyto 3000 ton stali.

Gosławice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wierzchosławice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Sieciechowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wierzchosławice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnowskiego.

Zakład Karny w Tarnowie-Mościcach – jednostka typu półotwartego z oddziałem typu otwartego przeznaczona dla mężczyzn, recydywistów penitencjarnych. Od 2021 roku Oddział Zewnętrzny Zakładu Karnego w Tarnowie.

Kępa Bogumiłowicka – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wierzchosławice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnowskiego. Miejscowość jest podzielona przez przebiegającą na nasypie linię kolejową 91 Kraków – Medyka na części południową i północną. Przed 1 stycznia 2023 roku Kępa Bogumiłowicka była przysiółkiem.

Świerczków (nazwa oboczna: Mościce) – dawniej wieś, historyczna część Mościc, dzielnicy Tarnowa. Wieś Świerczków położona była w widłach Dunajca i Białej. Pierwsza wzmianka o Świerczkowie pochodzi z 1581 roku. W XVIII wieku wieś była w posiadaniu rodziny Ujejskich herbu Szreniawa. W Świerczkowie stał ich dwór modrzewiowy otoczony ogrodem, przetrwał do roku 1945. Świerczków pojawia się w poemacie „Podróż przerwana” Kornela Ujejskiego. Później Świerczków stał się własnością folwarczną rodu książąt Sanguszków. W 1921 roku Świerczków liczył 489 mieszkańców, gęstość zaludnienia wynosiła 73 os./km². W 1927 roku grunty w Świerczkowie zostały wykupione przez skarb państwa od księcia Romana Sanguszki. Na części Świerczkowa zbudowano Państwową Fabrykę Związków Azotowych. W roku 1929 rady gmin Świerczków i Dąbrówki Infułackiej podjęły jednomyślnie decyzję o połączeniu. Nowa gmina jednostkowa otrzymała nazwę Mościce, na cześć inicjatora budowy fabryki chemicznej, prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Ignacego Mościckiego. W 1951 roku obszar Mościc przyłączono do Tarnowa. Od Świerczkowa wywodzi się nazwa miejscowego Zespołu Pieśni i Tańca „Świerczkowiacy” działającego w ramach Centrum Sztuki Mościce.

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Zbylitowskiej Górze – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Tarnów Zachód.

Komorów – zbiornik wodny znajdujący się w miejscowości Komorów w województwie małopolskim, powstały w wyniku zatopienia wyrobisk żwirowni.

Zbylitowska Góra (od 31 XII 1961 Zgłobice) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Zbylitowska Góra z siedzibą GRN w Zbylitowskiej Górze utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie tarnowskim w woj. krakowskim, na mocy uchwały nr 30/IV/54 WRN w Krakowie z dnia 6 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Koszyce Wielkie, Zbylitowska Góra i Zgłobice ze zniesionej gminy Mościce w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. 31 grudnia 1959 do gromady Zbylitowska Góra przyłączono wsie Koszyce i Błonie ze zniesionej gromady Rzuchowa; z gromady Zbylitowska Góra wyłączono natomiast część obszarów wsi Koszyce Wielkie i Zbylitowska Góra o łącznej powierzchni 251,0552 ha, włączając je do miasta Tarnów w tymże powiecie. Gromadę Zbylitowska Góra zniesiono 31 grudnia 1961 w związku z przeniesieniem siedziby GRN ze Zbylitowskiej Góry do Zgłobic i przemianowaniem jednostki na gromada Zgłobice.

Zbylitowska Góra – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Tarnów, między prawym brzegiem Dunajca, a tarnowską dzielnicą Mościce. Miejscowość (początkowo nazywana Górą) istniała już w 1325 roku. Pieczęć wiejska z 1910 przedstawia kosz, z którego wystaje ryba. Napis w otoku: GMINA ZBYŁTOWSKA GÓRA.

Komorów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wierzchosławice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnowskiego.

Egzekucje w lesie Buczyna w Zbylitowskiej Górze – masowe egzekucje obywateli polskich przeprowadzane przez okupantów niemieckich w lesie Buczyna nieopodal wsi Zbylitowska Góra pod Tarnowem. W latach 1939–1944 funkcjonariusze SS i policji niemieckiej zamordowali w Buczynie do 10 tys. mężczyzn, kobiet i dzieci. W gronie ofiar znalazło się od kilkuset do 2 tys. polskich więźniów politycznych oraz około 6–8 tys. osób pochodzenia żydowskiego. Wśród tych ostatnich przeważali mieszkańcy getta w Tarnowie. Po wojnie na miejscu zbrodni wzniesiono pomnik-mauzoleum. Masowe groby w lesie Buczyna są największym cmentarzem ofiar Holocaustu znajdującym się w granicach Polski po 1945.