Klasztor karmelitanek bosych w Tarnowie

Cmentarz wojenny nr 203 – Tarnów-Krzyż – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Była to niewielka prostokątna kwatera w północno-wschodniej części cmentarza komunalnego w Tarnowie-Krzyżu przy ul. Krzyskiej. Pochowano na nim 35 poległych żołnierzy armii rosyjskiej. Pomnikiem centralnym był wysoki betonowy krzyż prawosławny. Cmentarz zaprojektował Heinrich Scholz. W 1931 roku pochowano na nim Mykołę Junakiwa generała-pułkownika i szefa Sztabu Generalnego armii Ukraińskiej Republiki Ludowej. W Tarnowie znajdowała się siedziba rządu emigracyjnego tego państwa. Po II wojnie światowej cmentarz został zniszczony. Jego teren został zajęty przez pochówki cywilne. Pozostał tylko prawosławny krzyż z umieszczoną pod nim tablicą z tekstem w językach ukraińskim i polskim, która informuje o pochowanym tutaj generale.

Cmentarz Komunalny w Krzyżu – czynny cmentarz w Tarnowie, w dzielnicy Krzyż. Cmentarz komunalny składa się z dwóch części położonych po obu stronach ulicy Krzyskiej. W pobliżu znajduje się rzymskokatolicki cmentarz parafialny.

Powiat tarnowski – powiat w Polsce (województwo małopolskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Tarnów. W skład powiatu wchodzą: gminy miejsko-wiejskie: Ciężkowice, Radłów, Ryglice, Tuchów, Wojnicz, Zakliczyn, Żabno gminy wiejskie: Gromnik, Lisia Góra, Pleśna, Rzepiennik Strzyżewski, Skrzyszów, Szerzyny, Tarnów, Wierzchosławice, Wietrzychowice miasta: Ciężkowice, Radłów, Ryglice, Tuchów, Wojnicz, Zakliczyn, Żabno Według danych z 31 grudnia 2019 powiat zamieszkiwało 201 497 osób. Natomiast według danych z 30 czerwca 2020 powiat zamieszkiwały 201 454 osoby.

Gemini Park Tarnów – największe w regionie tarnowskim centrum handlowe, o łącznej powierzchni ok. 80 tys. m² (w tym 42,5 tys. m² powierzchni najmu GLA), usytuowane w północnej części Tarnowa przy ul. Nowodąbrowskiej 127 w sąsiedztwie największych w mieście osiedli mieszkaniowych dla ok. 40 tys. mieszkańców (między osiedlem Legionów, Westerplatte i ul. Marynarki Wojennej), w dzielnicy Grabówka, na osiedlu Jasna. Znajduje się w nim około 130 sklepów oraz punktów gastronomicznych i usługowych.

Cmentarz Wojenny nr 202 – Tarnów – nieczynny, austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Cmentarz został utworzony w 1914 roku i znajduje się w północnej części Tarnowa. Ograniczony jest ul. Starodąbrowską od wschodu oraz ul. Szpitalną i al. Matki Bożej Fatimskiej od zachodu. Jest to dawny, XIX-wieczny, cmentarz garnizonowy armii austriackiej, na którym podczas Wielkiej Wojny chowano poległych w walkach w okolicach Tarnowa w 1914 i w początkach 1915 roku, oraz zmarłych w tarnowskich szpitalach i lazaretach żołnierzy. Pochowano na nim 1485 żołnierzy: 680 austro-węgierskich, 9 niemieckich oraz 796 rosyjskich. Znane są nazwiska prawie połowy z nich. Projektantem cmentarza był Heinrich Scholz. W okresie międzywojennym o cmentarz nie dbano, zarastał trawą i niszczał. Podczas II wojny światowej armia niemiecka urządziła na cmentarzu stanowisko obrony przeciwlotniczej, niszcząc bramę wejściową. Po II wojnie światowej dokończono dzieło zniszczenia cmentarza, w połowie lat 60. XX wieku wywieziono z jego terenu pozostałe elementy wyposażenia i splantowano obszar nekropolii, nie ekshumując prochów poległych. W 2011 roku zarząd miasta rozpoczął odtwarzanie cmentarza. Od strony zachodniej zrekonstruowano bramę i ogrodzenie, w centrum nekropolii ustawiono obelisk, po czym w 2015 cmentarz wpisano do rejestru zabytków województwa małopolskiego. W 2022 roku odtworzono kwatery, w których spoczywają polegli żołnierze.

Parafia Świętego Krzyża i Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Tarnów Północ w dzielnicy Krzyż.

Kościół Świętego Krzyża i Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnowie – kościół parafialny w Tarnowie, w dzielnicy Krzyż. Zbudowany został w latach 1968–1971, a konsekrowany 29 czerwca 1975 roku.

Kantoria – zbiornik wodny znajdujący się w tarnowskiej dzielnicy Piaskówka, powstały w wyniku zatopienia wyrobisk gliny.

Parafia Chrystusa Dobrego Pasterza w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka z siedzibą w Tarnowie, znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Tarnów Północ. W latach 1992-2025 proboszczem parafii był ks. Jan Ptak. Od sierpnia 2025 proboszczem parafii jest ks. Rafał Poręba

Kościół Chrystusa Dobrego Pasterza w Tarnowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Tarnów Północ diecezji tarnowskiej). Jest to świątynia wzniesiona w 1996–2004 według projektu architekta Ottona Schiera. Konsekrowana została w dniu 28 października 2012 roku przez biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża. Budowla jest dwukondygnacyjna, może pomieścić około 2000 wiernych, w tym 1000 miejsc siedzących; długość świątyni to 31,5 m, wysokość w najwyższym punkcie to 30 m. Powierzchnia kościoła górnego i dolnego to około 1350 metrów kwadratowych. Wysokość wieży to 58 metrów. Tabernakulum znajdujące się w centralnej części prezbiterium zostało podarowane przez parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa z Tarnowa. Kosztem parafian zostało odnowione. Na tabernakulum jest umieszczony pelikan – symbol Chrystusa pierwszych chrześcijan. Na chórze znajdują się 27-głosowe organy piszczałkowe wybudowane w latach 2012–2015. Świątynia nie jest orientowana.

Krzyż – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Krzyż z siedzibą GRN w Krzyżu (obecnie w granicach Tarnowa) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie tarnowskim w woj. krakowskim, na mocy uchwały nr 30/IV/54 WRN w Krakowie z dnia 6 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Krzyż i Pawęzów ze zniesionej gminy Lisia Góra w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. 29 lutego 1956 z gromady Krzyż wyłączono przysiółek Zagórze ze wsi Pawęzów o powierzchni 25 ha, 25 a, 29 m², włączając go do gromady Lisia Góra. 1 stycznia 1958 z gromady Krzyż wyłączono wieś Pawęzów włączając ją do gromady Lisia Góra w tymże powiecie oprócz terenów o powierzchni 101 ha, 17 a, 11 m² stanowiących część przysiółka Kolonia Pawęzowska które włączono do gromady Łęg Tarnowski w tymże powiecie, po czym gromadę Krzyż wyłączono z powiatu tarnowskiego i zniesiono, włączając jej pozostały obszar (odpowiadający wsi Krzyż w jej granicach katastralnych) do Tarnowa (miasta na prawach powiatu)

Pogwizdów – historyczna część miasta Tarnów, położona na południe od centrum miasta. Rozpościera się w rejonie alei Matki Bożej Fatimskiej. Włączony do Tarnowa w 1805 roku. Gmina jednostkowa Pogwizdów Vorstadt przetrwała znacznie dłużej. W 1835 r. biskup tarnowski Franciszek de Paula Pisztek kupił budynek po browarze i ogród na przedmieściu Pogwizdów w celu przystosowania go na „dom ochrony ubogich i chorych”. Zatrudniono w nim stałego lekarza ordynariusza Wilhelma Kocha (prawdopodobnie pierwszego honorowego obywatela Tarnowa). W tym samym roku w Tarnowie urodził się Józef Szujski historyk, pisarz, publicysta i polityk. W 1842 r. także na Pogwizdowie otwarto szpital żydowski ufundowany z inicjatywy dobroczynnych towarzystw żydowskich, a przede wszystkim tarnowskiej filantropki Debory Menkes-Wekslerowej (obecnie al. Matki Bożej Fatimskiej 25).