place

Śnietnica

Wsie biskupów krakowskich (województwo krakowskie)Wsie w powiecie gorlickimŚnietnica
Śnietnica, cerkiew św. Dymitra (HB2)
Śnietnica, cerkiew św. Dymitra (HB2)

Śnietnica (łemkow. Снітниця) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie nad Białą dopływem Dunajca. Wieś biskupstwa krakowskiego w powiecie sądeckim w województwie krakowskim w końcu XVI wieku. Od 1934 do 1954 roku wieś była siedzibą gminy Śnietnica. W 1937 roku z inicjatywy ówczesnego nadleśniczego Karola Stiebera w Śnietnicy wzniesiono Kopiec Marszałka Piłsudskiego. W latach Polski komunistycznej władze usiłowały zniszczyć ten pomnik (m.in. poprzez przesłonięcie go sadzeniem drzew i zniszczeniem obelisku na jego szczycie). W 2018 rozpoczęto renowację kopca. W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Śnietnica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Fragment artykułu z Wikipedii Śnietnica (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Śnietnica
gmina Uście Gorlickie

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: ŚnietnicaCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 49.513333 ° E 21.053611 °
placePokaż na mapie

Adres


gmina Uście Gorlickie
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Śnietnica, cerkiew św. Dymitra (HB2)
Śnietnica, cerkiew św. Dymitra (HB2)
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Cerkiew św. Dymitra w Czarnej (XVIII wiek)
Cerkiew św. Dymitra w Czarnej (XVIII wiek)

Cerkiew pw. św. Dymitra w Czarnej została zbudowana w 1764 r., przekształcona w 1. poł. XIX w. (m.in. wydłużono prezbiterium), remontowana w 1930 i w latach 90. XX w. Jest to cerkiew łemkowska, typ północno-zachodni, wariant starszy, orientowana, drewniana, konstrukcji zrębowej. Układ przestrzenny uwarunkowany przez wymogi liturgii kościołów wschodnich, tworzą trzy składowe na osi licząc od wschodu : wydłużone prezbiterium oddzielone ikonostasem od szerszej nawy i babiniec na planach kwadratów. We wschodniej, dobudowanej części prezbiterium zakrystia. Wieża konstrukcji słupowo-ramowej o pochyłych ścianach, z lekko nadwieszoną izbicą, przy niej od zachodu przedsionek. Słupy wieży obejmują babiniec. Ściany obite gontem, izbica wieży szalowana pionowym deskowaniem, dachy blaszane. Dach nad prezbiterium kalenicowy, trójpołaciowy, nad nawą namiotowy, dwukrotnie łamany, z dodatkową kalenicą, która łączy go ze ścianą wieży, nad wieżą namiotowy. Nad wszystkimi częściami jednolite hełmy baniaste (większy nad wieżą, pozostałe mniejsze) z pseudolatarniami i żelaznymi krzyżami. W nawie i prezbiterium kopuły namiotowe, nad nawą wzmocniona ściągiem krzyżowym. Nad babińcem strop płaski. Polichromia ornamentalna i architektoniczna z 1. poł. XIX w. Kompletny, barokowy ikonostas z XVIII w. Na północnej ścianie ołtarzyk z ikoną Hodigitria z poprzedniego ikonostasu z XVII w. Na klejmach postacie proroków ze zwojami pism, wśród nich, u dołu, św. Anna i św. Joachim. Obecnie budynek służy jako kościół filialny Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Czarnej parafii rzymskokatolickiej w Brunarach. Teren przy cerkwi otoczony murkiem kamiennym z bramką. Powyżej cerkwi na czynnym cmentarzu kilka dawnych nagrobków kamiennych.