place

Skwirtne

SkwirtneWsie w powiecie gorlickim
Jesień w Skwirtnem (js)
Jesień w Skwirtnem (js)

Skwirtne (j. łemkowski Сквіртне lub Шквіртне, w latach 1977–1981 Skwierzyn) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Fragment artykułu z Wikipedii Skwirtne (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Skwirtne
gmina Uście Gorlickie

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: SkwirtneCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 49.492222 ° E 21.191389 °
placePokaż na mapie

Adres


gmina Uście Gorlickie
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Jesień w Skwirtnem (js)
Jesień w Skwirtnem (js)
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Cerkiew św. Paraskiewy w Kwiatoniu (prawosławna)
Cerkiew św. Paraskiewy w Kwiatoniu (prawosławna)

Cerkiew pod wezwaniem św. Paraskiewy – prawosławna cerkiew filialna w Kwiatoniu. Należy do parafii Opieki Matki Bożej w Hańczowej, w dekanacie Krynica diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się przy drodze do Uścia Gorlickiego, w bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi greckokatolickiej (obecnie użytkowanej zarówno przez rzymskich katolików, jak i grekokatolików). Cerkiew prawosławną pod wezwaniem św. Paraskiewy Serbskiej wybudowano w 1933, rok po konwersji całej ludności Kwiatonia na prawosławie (tzw. schizma tylawska). Świątynia służyła wiernym aż do 1947, kiedy to po wysiedleniu wsi w ramach akcji „Wisła” urządzono w cerkwi magazyn. Mimo powrotów części rodzin (które rozpoczęły się już w 1956), dopiero w 1988 – kiedy obchodzono 1000-lecie chrztu Rusi – udało się prawosławnym odzyskać świątynię, odremontować i przygotować do odprawiania nabożeństw. Ponowna konsekracja miała miejsce w 1989. Od tego czasu cerkiew podlega parafii w Hańczowej. Prawosławna cerkiew w Kwiatoniu jest budowlą drewnianą, orientowaną, trójdzielną, o konstrukcji zrębowej. W przeciwieństwie do typowych cerkwi łemkowskich, obiekt nie posiada wieży. Dach świątyni kalenicowy, dwuspadowy, z jedną kopułą. Wewnątrz znajduje się kompletny ikonostas, na uwagę też zasługują liczne chorągwie procesyjne. Od 1988 cerkiew jest stopniowo odnawiana i remontowana. W 1993 zrekonstruowano kopułę, w 1996 pokryto dach nową blachą, a w latach 1998–1999 ogrodzono posesję drewnianym płotem z daszkiem krytym gontem; zrekonstruowano też bramki wejściowe. W 2. dekadzie XXI w. odremontowano wnętrze świątyni (prace ukończono w 2016). Planowana jest wymiana dachu oraz umieszczenie 3 kopuł. Główna uroczystość obchodzona jest 27 października (14 października według starego stylu) – w dzień patronki cerkwi.