Cicha Góra

Albertowsko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Grodzisk Wielkopolski. Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka, Dojca, prawobrzeżny dopływ Północnego Kanału Obry. W latach 1975–1978 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Założona została w XVIII w. W okresie kolonizacji olęderskiej przez Opalińskich – właścicieli dóbr grodziskich. Jej cechami charakterystycznymi są rozproszona zabudowa i ładne zadrzewienie; zwracają uwagę przede wszystkim dorodne dęby. Dwa drzewa zostały uznane za pomniki przyrody: dąb o obwodzie 650 cm przy pierwszym gospodarstwie położonym na płn.-wsch. od szkoły i kasztanowiec (obwód: 410 cm) we wsch. przysiółku Julianka. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Albertowskie należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Albertowskie należały do okręgu lutomyślskiego i stanowiły część majątku Bukowiec, którego właścicielem był wówczas Szolc i Łubieński (posiadali oni także sąsiedni, rozległy majątek Grodzisk). W skład majątku Bukowiec wchodziło łącznie 7 wsi oraz Kozia karczma. Według spisu urzędowego z 1837 roku Albertowskie liczyły 611 mieszkańców i 114 dymów (domostw).

Sątopy – przystanek kolejowy w Sątopach, w województwie wielkopolskim, w Polsce, leżący na szlaku kolejowym Warszawa Zachodnia - Frankfurt (Oder). Znajdują się tu 2 perony.

Sątopy (pol. hist. „Sątop”) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl.

Elektrownia Wiatrowa Nowy Tomyśl – elektrownia wiatrowa znajdująca się w okolicy miejscowości Paproć. Elektrownia składa się z 2 turbin wiatrowych, każda o mocy nominalnej 2,5 MW. Wiatraki mają wysokość 210 m i były w chwili wybudowania najwyższymi tego typu konstrukcjami na świecie. Parametry techniczne turbiny Wysokość masztu (kratownica) – 160 m Rozpiętość łopat śmigła – 100 m Generator Fuhrländer FL-2500 o mocy 2,5 MW

Parafia pw. św. Andrzeja Boboli w Sątopach – parafia rzymskokatolicka z siedzibą w Sątopach, znajdująca się w archidiecezji poznańskiej w dekanacie grodziskim, wcześniej w dekanacie lwóweckim. Parafię erygowano w 1976 roku przy kościele, który do czasów II wojny światowej należał do gminy ewangelickiej. Pierwszym proboszczem został ks. Bolesław Bugzel. Od 2019 parafią zarządzał proboszcz parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nowym Tomyślu.W 2021 roku zarząd nad parafią przejął proboszcz z parafii św. Marcina w Bukowcu w dekanacie grodziskim.

Kościół świętego Andrzeja Boboli w Sątopach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lwówecki archidiecezji poznańskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1906 - 1908 jako zbór ewangelicki. Budowla jest murowana, otynkowana, składa się z jednej nawy oraz wieży, na której są umieszczone cztery zegary. Od 1945 roku kościół jest własnością parafii rzymskokatolickiej. Świątynia została zbudowana pod kierownictwem radcy budowlanego Hauptnera z Poznania. Wnętrze kościoła zachowało pierwotny wystrój, m.in. w prezbiterium znajduje się śliczny witraż, przedstawiający Chrystusa nauczającego.

Paproć – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Paproć z siedzibą GRN w Paproci utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 30/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Cichagóra i Paproć ze zniesionej gminy Nowy Tomyśl w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 16 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl-Południe w tymże powiecie.

Paproć – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Wieś powstała w 1701 r. w czasach kolonizacji olęderskiej. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Paprockie należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Paprockie należały do okręgu lutomyślskiego i stanowiły część rozległego majątku Tomyśl stary, którego właścicielem był wówczas Hangsdorf. W skład majątku Tomyśl stary wchodziło łącznie 13 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Paprockie liczyły 800 mieszkańców i 123 dymy (domostwa). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. W 2012 we wsi wybudowano dwie najwyższe na świecie turbiny wiatrowe o całkowitej wysokości 210 m (160 m maszt + 50 m łopata wirnika). Do rejestru zabytków wpisano we wsi domy nr 36 (pierwsza dekada XX wieku) i 46 (4. ćwierć XIX wieku).

Nowy Tomyśl – dawny wąskotorowy kolejowy przystanek osobowy w Nowym Tomyślu, w województwie wielkopolskim, w Polsce. Został wybudowany w 1898 roku razem z linią do Wąsowa.

Lądowisko Nowy Tomyśl – lądowisko sanitarne w Nowym Tomyślu, w województwie wielkopolskim, położone przy ul. Poznańskiej 30. Przeznaczone jest do wykonywania startów i lądowań śmigłowców sanitarnych i ratowniczych w dzień i w nocy o dopuszczalnej masie startowej do 5700 kg. Oficjalne otwarcie odbyło się 28 października 2011 Zarządzającym lądowiskiem jest Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej im. doktora Kazimierza Hołogi w Nowym Tomyślu. W roku 2012 zostało wpisane do ewidencji lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod numerem 118

Boruja Nowa (nazwa historyczna: Nowa Boruja, niem. Neu Borui) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Boruja Nowa to wieś o rozproszonej zabudowie (osadnictwo olęderskie) założona w 1705. Zachowały się tu liczne budynki drewniane. Przy gospodarstwie nr 6 (nad brzegiem Dojcy) rośnie sześć pomników przyrody: dęby szypułkowe (obwody – 620, 440 i 380 cm), lipa szerokolistna (obwód 360 cm), grab (obwód 210 cm) i jawor (obwód 310 cm).

Nowa Róża – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Wieś powstała w ramach osadnictwa olęderskiego w 1765 r. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako "Róża nowa" należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Róża nowa należała do okręgu lutomyślskiego i stanowiła część rozległego majątku Tomyśl stary, którego właścicielem był wówczas Hangsdorf. W skład majątku Tomyśl stary wchodziło łącznie 13 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Róża nowa liczyła 243 mieszkańców i 44 dymy (domostwa). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.