Boruja Nowa

Kościół świętego Wojciecha w Borui Kościelnej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lwówecki archidiecezji poznańskiej. Świątynia znajduje się w centrum wsi, przy placu Kościelnym.

Parafia św. Wojciecha w Borui Kościelnej – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji poznańskiej, w dekanacie lwóweckim.

Boruja Kościelna – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl.

Boruja Kościelna – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Boruja Kościelna z siedzibą GRN w Borui Kościelnej utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie wolsztyńskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 41/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Boruja Kościelna, Boruja Nowa i Szarki (bez obszaru włączonego do nowo utworzonej gromady Belęcin) ze zniesionej gminy Jabłonna w tymże powiecie. 1 stycznia 1955 gromadę włączono do powiatu nowotomyskiego w tymże województwie, gdzie ustalono dla niej 17 członków gromadzkiej rady narodowej. 31 grudnia 1971 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do gromady Nowy Tomyśl w tymże powiecie.

Aleksandrowo – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Chojniki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Przez Chojniki przepływa Szarka i potok Kościółek oraz przebiega droga wojewódzka nr 305. Wieś ma genezę olęderską. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Przez Chojniki przebiega żółty znakowany szlak pieszy z Nowego Tomyśla do Sławy przez Wolsztyn.

Elektrownia Wiatrowa Nowy Tomyśl – elektrownia wiatrowa znajdująca się w okolicy miejscowości Paproć. Elektrownia składa się z 2 turbin wiatrowych, każda o mocy nominalnej 2,5 MW. Wiatraki mają wysokość 210 m i były w chwili wybudowania najwyższymi tego typu konstrukcjami na świecie. Parametry techniczne turbiny Wysokość masztu (kratownica) – 160 m Rozpiętość łopat śmigła – 100 m Generator Fuhrländer FL-2500 o mocy 2,5 MW

Paproć – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Paproć z siedzibą GRN w Paproci utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 30/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Cichagóra i Paproć ze zniesionej gminy Nowy Tomyśl w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 16 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl-Południe w tymże powiecie.

Paproć – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Wieś powstała w 1701 r. w czasach kolonizacji olęderskiej. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Paprockie należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Paprockie należały do okręgu lutomyślskiego i stanowiły część rozległego majątku Tomyśl stary, którego właścicielem był wówczas Hangsdorf. W skład majątku Tomyśl stary wchodziło łącznie 13 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Paprockie liczyły 800 mieszkańców i 123 dymy (domostwa). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. W 2012 we wsi wybudowano dwie najwyższe na świecie turbiny wiatrowe o całkowitej wysokości 210 m (160 m maszt + 50 m łopata wirnika). Do rejestru zabytków wpisano we wsi domy nr 36 (pierwsza dekada XX wieku) i 46 (4. ćwierć XIX wieku).

Albertowsko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Grodzisk Wielkopolski. Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka, Dojca, prawobrzeżny dopływ Północnego Kanału Obry. W latach 1975–1978 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Założona została w XVIII w. W okresie kolonizacji olęderskiej przez Opalińskich – właścicieli dóbr grodziskich. Jej cechami charakterystycznymi są rozproszona zabudowa i ładne zadrzewienie; zwracają uwagę przede wszystkim dorodne dęby. Dwa drzewa zostały uznane za pomniki przyrody: dąb o obwodzie 650 cm przy pierwszym gospodarstwie położonym na płn.-wsch. od szkoły i kasztanowiec (obwód: 410 cm) we wsch. przysiółku Julianka. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Albertowskie należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Albertowskie należały do okręgu lutomyślskiego i stanowiły część majątku Bukowiec, którego właścicielem był wówczas Szolc i Łubieński (posiadali oni także sąsiedni, rozległy majątek Grodzisk). W skład majątku Bukowiec wchodziło łącznie 7 wsi oraz Kozia karczma. Według spisu urzędowego z 1837 roku Albertowskie liczyły 611 mieszkańców i 114 dymów (domostw).

Szarki (niem. Scharke) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl, nad Szarką. Wieś o rozproszonej zabudowie powstała w czasach kolonizacji olęderskiej prawdopodobnie w roku 1724. Pod koniec XIX wieku należała do powiatu babimojskiego. W użyciu były wówczas także nazwy Czarki i Żarki. Wyróżniano Szarki Stare (Alt-Scharke) i Szarki Leśne (Waldhauland Scharke), które liczyły łącznie 502 mieszkańców, ze znaczącą przewagą ewangelików (489) i 81 gospodarstw. Okręg wiejski Szarki obejmował obie wsi i obszar 852 ha: 521 ha gruntów ornych, 102 ha łąk i 185 ha lasów. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim. W rejestrze zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa umieszczono dom nr 29 z 1826 roku. Przez Szarki przebiega znakowany żółty szlak pieszy z Nowego Tomyśla przez Wolsztyn do Sławy.

Nowy Tomyśl – stacja kolejowa w Nowym Tomyślu, w województwie wielkopolskim, w Polsce, leżąca na szlaku kolejowym Warszawa Zachodnia - Frankfurt (Oder).