place

Przegorzalska Przełęcz

PrzegorzałyPrzełęcze Bramy KrakowskiejPrzełęcze Krakowa

Przegorzalska Przełęcz (246 m) – szeroka i wybitna przełęcz w grzbiecie głównym Pasma Sowińca, oddzielająca Pustelnik od Sikornika. Znajduje się na terenie Przegorzał w Krakowie w obrębie Dzielnicy VII Zwierzyniec. Po jej północnej stronie znajduje się słabo zarysowana w otoczeniu dolinka Wroni Dół (odgałęzienie Doliny Rudawy), a po południowej dolina Przegorzalska. Przez przełęcz przebiega ulica Jodłowa łącząca leżące na lewym brzegu Wisły Przegorzały z rozciągającą się wzdłuż Rudawy Wolą Justowską. Od lat 20. do 50. XX wieku poniżej przełęczy funkcjonowały skocznie narciarskie.

Fragment artykułu z Wikipedii Przegorzalska Przełęcz (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy).

Przegorzalska Przełęcz
Andreasplein, Amsterdam Nieuw-West

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Przegorzalska PrzełęczCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.054167 ° E 19.871944 °
placePokaż na mapie

Adres

Andreasplein 67
1058 GD Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOtwórz w Mapach Google

Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Góra św. Bronisławy
Góra św. Bronisławy

Góra św. Bronisławy, Wzgórze św. Bronisławy (ok. 308 m n.p.m.) – wschodni szczyt dwuwierzchołkowego wzgórza we wschodniej części Pasma Sowińca w Krakowie. Szczytem zachodnim jest Sikornik (296 m n.p.m.) oddzielony płytką przełączką (ok. 287 m n.p.m.). Wzgórze św. Bronisławy jest dłuższe od Sikornika. Pod względem geograficznym obydwa wzniesienia przynależą do Pomostu Krakowskiego w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Nazwa pochodzi od błogosławionej Bronisławy, która życie zakonne spędzała początkowo w położonym u stóp tego wzniesienia Klasztorze św. Augustyna i św. Jana Chrzciciela w Krakowie, a później w pustelni na zboczu wzniesienia, w której zmarła. Po jej śmierci wzniesieniu nadano nazwę Góra św. Bronisławy. Północno-wschodnie stoki Góry św. Bronisławy opadają dość stromo do ul. Królowej Jadwigi. W dolnej części tych stoków, a także dolnej części stoków północno-wschodnich, południowych i południowo-zachodnich są zabudowania dzielnicy Zwierzyniec. Górną część zboczy i grzbiet Góry Św. Bronisławy porasta las liściasty. Na południowo-wschodnim krańcu tego grzbietu wznosi się widoczny z daleka Kopiec Kościuszki. Stoki wzgórza porozcinane są wąwozami i parowami. Największe z nich to Lisie Jamy i Łasina. Na zboczach spotyka się odsłonięcia skałek wapiennych. W skałach są trzy jaskinie: Kawerna pod Fortem Kościuszko, Nyża pod Strzelnicą, Schronisko pod Klasztorem Norbertanek. Na Górze św. Bronisławy znajduje się stanowisko archeologiczne, na którym znaleziono wykopaliska różnych faz kulturowych m.in. kultury mustiersko-lewaluaskiej, kultury wschodniomikockiej a także obozowiska kultury szeleckiej i oryniackiej. Znaleziono także liczne kości zwierząt, w tym 86 pochodzących do wymarłych mamutów.

Sikornik (Kraków)
Sikornik (Kraków)

Sikornik (296 m) – zachodni szczyt dwuwierzchołkowego wzgórza we wschodniej części Pasma Sowińca w Krakowie. Szczyt wschodni to Góra św. Bronisławy (ok. 308 m). Znajduje się na nim Kopiec Kościuszki. Wydłużony grzbiet tych wzniesień ma długość nieco ponad 3 km. Od strony wschodniej stopniowo obniża się ku ujściu Rudawy do Wisły. Prowadzi tam aleja Jerzego Waszyngtona, u której końca znajduje się osiedle Salwator z zabytkowym Kościółem Najświętszego Salwatora. Od zachodu sąsiaduje z Pustelnikiem, od którego jest oddzielone szerokim siodłem, zwanym Przełęczą Przegorzalską, przez którą przechodzą ulice Jodłowa i Starowolska, łączące Przegorzały z Wolą Justowską. Większość terenu masywu Sikornika znajduje się na terenie Zwierzyńca, jedynie niewielka zachodnia część jest w obrębie Woli Justowskiej, a południowo-zachodnie skłony należą do Przegorzał. Pod względem geograficznym Pasmo Sowińca przynależy do Pomostu Krakowskiego w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Północno-zachodnie strome stoki wzgórz Sikornik i Góra Św. Bronisławy porośnięte są lasem liściastym. Stosunkowo duże różnice wysokości sprawiają, że rzeźba terenu jest urozmaicona. Stoki porozcinane są wąwozami i parowami. Na zboczach spotyka się odsłonięcia jurajskich skałek wapiennych. Największe z nich to Strzelnica – dwa skalne mury, na których uprawiana jest wspinaczka skalna. W skałach jest też niewielka Nyża nad Strzelnicą. Dawniej istniał tutaj niewielki łom wgłębno-stokowy. Od lat 20. do 50. XX wieku funkcjonowały tutaj skocznie narciarskie. Pod wzgórzem planowana jest budowa tunelu na trasie trzeciej obwodnicy Krakowa.

Willa Baszta w Przegorzałach
Willa Baszta w Przegorzałach

Willa Baszta zwana także Odyniec lub Zameczek – zabytkowy budynek znajdujący się w zachodniej części Krakowa, w Dzielnicy VII Zwierzyniec przy ul. Jodłowej 13a, w Przegorzałach. Zaprojektowana została przez architekta Adolfa Szyszko-Bohusza jako dom własny. Modernistyczny budynek powstał w latach 1928–1929 na parceli, którą kupił w 1916 od bielańskich kamedułów. Było to ok. 9 ha zalesionego wapiennego wzgórza. Jest to oryginalna budowla, półrotunda, w kształcie nawiązująca do średniowiecznej baszty i utrzymana w tradycji romantycznego historyzmu. Nad portalem willi znajdują się dwa kartusze z herbami. Po lewej stronie znajduje się herb Szyszko-Bohusza Odyniec (stąd jedna z nazw willi), a po prawej herb Korab. Dom posiadał basen i ogród. Poniżej, przy drodze dojazdowej znajdują się garaże a przy wjeździe do posiadłości, u podnóża wzniesienia znajduje się, zachowana do dzisiaj, stróżówka. Zbudowana z wapiennych ciosów na Skale Przegorzalskiej, na południowo-zachodnim skraju Lasu Wolskiego, w Paśmie Sowińca, dominuje nad doliną Wisły. Z tarasu, który znajduje się po zachodniej stronie budynku, roztacza się panorama doliny rzeki, wzgórz Pogórza Wielickiego, a gdy dopisuje pogoda można zobaczyć Tatry. W 1940 zajęli ją Niemcy i wprowadził się do niej szef dystryktu krakowskiego Generalnego Gubernatorstwa dr Otto Wächter. Obok willi w latach 1942–1943 zbudowano okazały gmach - obecnie to Zinar Castle - 5 gwiazdkowy hotel, przed laty zwany Zamkiem w Przegorzałach lub Belwederem (pierwotnie nazwa „Belweder” odnosiła się do willi), a przez Niemców nazywany Schloss Wartenberg (Zamek Strażnica). Budynek, którego budowy nie ukończono, miał być przeznaczony na luksusowe sanatorium dla lotników Luftwaffe, pod koniec wojny mieścił się tutaj szpital. Niemcy nie zdążyli zrealizować planów budowy kolejki linowej do Zameczku. Pod koniec 1945 rodzina Bohuszów podjęła starania o odzyskanie nieruchomości, bez rezultatu. W 1952 cały kompleks zajął Instytut Badawczy Leśnictwa podlegający Ministerstwu Leśnictwa. W 1973 podjęto decyzję o umieszczeniu tutaj Instytutu Badań Polonijnych UJ, formalnie Instytut powołano do życia w 1976 rozpoczynając równocześnie na zapleczu obu budowli budowę kolejnego gmachu Kolegium Polonijnego im. Kazimierza Pułaskiego zaprojektowanego przez architektów: Tomasza Mańkowskiego i Dariusza Kozłowskiego. Inwestycję ukończono ostatecznie w 1991. Obecnie w budynku mieści się Instytut Europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Poniżej tych budowli, na stromym wschodnim zboczu znajduje się rezerwat przyrody Skałki Przegorzalskie.